Σε ηλικία 86 ετών έφυγε από κοντά μας ο Νίκος Τσαλικίδης, το Σάββατο 16 Μαΐου 2020 και σήμερα Κυριακή 17 Μαΐου έγινε η εξόδιος ακολουθία στο χωριό Δορκάδα της Θεσσαλονίκης, παρουσία συγγενών, φίλων και συγχωριανών του.

Ο Νίκος Τσαλικίδης, ήταν συνεργάτης του ιδρυτή του συλλόγου «Φάρος Ποντίων» του Στάθη Ευσταθιάδη και στις 30 Μαρτίου 2019, στο πλαίσιο του γιορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση του συλλόγου τιμήθηκε, μαζί με τον Γιάννη Καλπατσινίδη και τον Κόλλια Κετικίδη, για την προσφορά του στο σύλλογο διαχρονικά.

Με ανακοίνωσή του σύλλογος «Φάρος Ποντίων» αποχαιρετά τον Νίκο Τσαλικίδη ως εξής:

TSALIKIDIS.NIKOS.FAROS.PONTION.30.3.2019184

Ο Νίκος Τσαλικίδης, στις 30 Μαρτίου 2019, τραγουδά στην εκδήλωση τιμής που του έγινε στο πλαίσιο των 50 χρόνων του συλλόγου ¨Φάρος Ποντίων"

«Ο Φάρος Ποντίων αποχαιρετά ένα ΘΕΜΕΛΙΟ λίθο του συλλόγου, τον ΝΙΚΟ ΤΣΑΛΙΚΙΔΗ. Ανοίγοντας την πόρτα του συλλόγου, μας υποδεχόταν με τη λύρα στο χέρι και ένα πλατύ, καθάριο, κουτουλέτ΄κο χαμόγελο... Με τη λύρα του μεγαλώσαμε και η φωνή του αντηχεί ακόμη στις παιδικές μας αναμνήσεις. ΑΘΑΝΑΤΟΣ! ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΛΙΚΙΔΗΣ.

Στην Κούτουλα της Κεντρικής Ματσούκας, ένα χωριό κοντά στο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά υπήρχε ένας ξακουστός λυράρης. Ο Κώστης ο Τσαλίκς. Ήταν ο πατέρας του Νίκου Τσαλικίδη, από όπου πήρε το έναυσμα για να μάθει κι αυτός λύρα. Η μάνα του, Ανατολή, ήταν γεννημένη στο Ακνταγ-μαντέν. Ο Κώστης με την ανταλλαγή εγκαθίσταται στη Σταυρούπολη και η Ανατολή στο Κορδελιό. Φίλοι του πατέρα του όμως, τον παρακινούν να φύγει από τη Θεσσαλονίκη. Άλλωστε οι περισσότεροι πρόσφυγες τότε αναζητούσαν γη, χώματα, για να δουλεύουν όπως ήξεραν και παρχάρια για να τους θυμίζουν την πατρίδα. Έτσι, το 1927 πηγαίνει στη Μαυροράχη Λαγκαδά. Ο Νίκος γεννιέται το 1934. Στα 14 του χρόνια αρχίζει και παίζει λύρα, σχεδόν αυτοδίδακτα. Ήταν τόσο καλός που ένας ξάδελφός του μόλις τον άκουσε, του χάρισε τη λύρα που είχε κατασκευάσει για τον εαυτό του. Στα χωριά του Λαγκαδά είναι εγκατεστημένοι κι άλλοι Πόντιοι πρόσφυγες μουσικοί από τα χωριά της Τραπεζούντας, όπως ο Χρήστος Αϊβαζίδης, αλλά και Τσιμερίτ΄. Όλοι αυτοί διαμόρφωσαν μέσα στο χωνευτήρι της παράδοσης ένα ιδιαίτερο μουσικό τοπικό ύφος, τα λεγόμενα «λαγκαδιανά». Αυθεντικός εκφραστής των σκοπών αυτών, ο Νίκος Τσαλικίδης.
Δουλεύει σε όλη του τη ζωή ως οικοδόμος και ένα μικρό διάστημα ως ταβερνιάρης. Η Αθηνά, η γυναίκα του, που παντρεύτηκαν πολύ νωρίς, το 1954 (ο Νίκος δηλαδή ήταν μόλις 20 ετών), η Αθηνά λοιπόν, καθώς μεγάλωσαν μαζί, είχε την τύχη να ακούσει όλα αυτά τα χρόνια πολλά δίστιχα αφιερωμένα στα κάλλη της, αλλά και σατιρικά, τα οποία και άκουγε αδιαμαρτύρητα. Απέκτησαν τρία παιδιά, τον Κώστα, την Ανατολή και τη Γιαννούλα, εγγόνια και δισέγγονα.

Το Στάθη Ευσταθιάδη τον άκουγε από το ’50 στις ραδιοφωνικές εκπομπές. Τον γνώρισε όμως προσωπικά το 1969 ως δικηγόρο, μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου.
Ο Νίκος Τσαλικίδης στο Φάρο Ποντίων ήταν ο πρώτος που έμπαινε και ο τελευταίος που έφευγε. Από το 1969 μέχρι σήμερα. Μέλος της Διοίκησης, υπεύθυνος σκηνικών, κουβαλητής σκηνικών, υπεύθυνος του καφενείου του συλλόγου, τεχνικός στις ραδιοφωνικές εκπομπές, λυράρης, τραγουδιστής, ηθοποιός του ποντιακού θεάτρου και…αδελφικός φίλος του Στάθη Ευσταθιάδη. Πιστός στο Φάρο Ποντίων, δίνοντας όλο του το «είναι» σε κάθε εκδήλωση, σε κάθε χορό, σε κάθε ταξίδι».