ΚΕΙΜΕΝΟ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΦΟΡΗΣ ΠΕΤΑΛΙΔΗΣ
Συναγωνιστές, φίλοι, συγγενείς και άνθρωποι που γνώρισαν τον Τάσο Τερζίδη, έναν επιτυχημένο επιστήμονα, επιχειρηματία και αθεράπευτα νοσταλγό της πατρώας Ποντίας γης, τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία το μεσημέρι της Παρασκευής 1 Νοεμβρίου 2024, στο νέο κοιμητήριο της Άνω Γλυφάδας.
Ο Τάσος Τερζίδης, που έφυγε από κοντά μας νικημένος μετά από γενναία μάχη με τον καρκίνο, την Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2024, γεννήθηκε στο Δουργούτι, στην περιοχή του Νέου Κόσμου στην Αθήνα, σπούδασε στην Γαλλία, έγινε επιτυχημένος επαγγελματίας – επιχειρηματίας, αλλά ποτέ δεν ξέχασε την προγονική του καταγωγή, την ιστορία και τον πολιτισμό των Ελλήνων του Πόντου.
Με καταγωγή των γονέων του από τον Πόντο, και στη συνέχεια από την περιοχή Γελεντζίκ της Ρωσίας, ήρθαν στην Ελλάδα όπου και ρίζωσαν και ο Τάσος Τερζίδης, αναλογιζόμενος το προγονικό χρέος, ενεπλάκη στα διοικητικά δρώμενα της Ένωσης Ποντίων Σουρμένων, στην δημιουργία της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Νοτίου Ελλάδος της οποίας ήταν και στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο, ενώ στη συνέχεια πρωτοστάτησε και στη δημιουργία της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος.
Η κηδεία του Τάσου Τερζίδη, έγινε από την Εκκλησία των Ταξιαρχών, στο νέο κοιμητήριο της Άνω Γλυφάδας, όπου εκατοντάδες άνθρωποι βρέθηκαν για να του πουν το τελευταίο αντίο.
Δίπλα στο φέρετρό του Τάσου Τερζίδη, στέκονταν δύο νέοι με ποντιακές φορεσιές από την Ένωση Ποντίων Σουρμένων, έναν σύλλογο που υπηρέτησε με συνέπεια αποδίδοντας τον οφειλόμενο φόρο τιμής και τη νεκρώσιμη ακολουθία τέλεσαν ο πατήρ Γεώργιος Πασπαλιάρης από τον Άγιο Ιωάννη τον Κυνηγό και ο Νικόλαος Σιγάλας.
Αποχαιρετώντας τον Τάσο Τερζίδη, ο πατήρ Γεώργιος Πασπαλιάρης, αναφέρθηκε στην ιστορική πορεία της οικογενείας του και τους γονείς του από τον Πόντο, τη Ρωσία και την έλευσή τους στην Ελλάδα. Μεγαλώνοντας στην Αθήνα ο Τάσος Τερζίδης, όπως είπε πατήρ Γεώργιος Πασπαλιάρης, ασχολήθηκε με τα γράμματα, την επιστήμη, αλλά και την οικογένειά του, κάνοντάς τον έναν άνθρωπο γνήσιο πατριώτη και άνθρωπο ο οποίος πάντοτε νοιάζονταν για τους αδυνάμους. Μεγάλο πλήγμα για την οικογένεια και για τον ίδιο τον Τάσο Τερζίδη ήταν ο θάνατος του αδελφού του Γιώργου, ο οποίος υπερασπιζόμενος την ελευθερία της Κύπρου, έπεσε υπέρ πατρίδος.
Η Αντιγόνη Ιωαννίδου
Ακολούθως η Αντιγόνη Ιωαννίδου, φίλη του Τάσου Τερζίδη και συναγωνίστριά του στον ποντιακό χώρο, αναφέρθηκε στην πλούσια προσφορά του. Μεταξύ άλλων ανέφερε:
Mε βαθιά οδύνη βρισκόμαστε όλοι εδώ σήμερα: η οικογένεια, συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες, γείτονες, συμπατριώτες, για να αποχαιρετίσουμε ένα δικό μας άνθρωπο, έναν αδελφό, έναν καλό φίλο, εσένα, Τάσο, τον Τάσο της καρδιάς μας.
Οι δρόμοι μας συναντήθηκαν μέσα από τα όργανα του ποντιακού χώρου. Ήσουν από παλιά δραστήριο μέλος του συλλόγου Ποντίων των Σουρμένων. Πρωτοστάτησες στην ίδρυση της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Νοτίου Ελλάδος και Νήσων και υπήρξες μέλος του πρώτου διοικητικού της συμβουλίου. Πρωτοστάτησες επίσης στη δημιουργία της Ποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Παράλληλα στήριξες κάθε προσπάθεια για την ανάδειξη του Ποντιακού Ζητήματος και την διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού. Ιδιαίτερα αγωνίστηκες για την επικοινωνία μας με τους αδελφούς μας Ρωμιούς του Πόντου, που έχουν μείνει πίσω στην πατρίδα ως μη ανταλλάξιμοι. Μια νέα εποχή για τις μεταξύ μας σχέσεις ανέτειλε και με τη δική σου συνδρομή.
Καθοριστική για την τότε αλλά και για την μετέπειτα πορεία σου όπως και για την πορεία όλων μας άλλωστε, υπήρξε η φιλία σου με τον σπουδαίο πολιτικό διανοητή Μιχάλη Χαραλαμπίδη, τον άνθρωπο που έθεσε στην πολιτική του βάση το θέμα της γενοκτονίας μας, προώθησε την υπόθεση της διεθνούς της αναγνώρισης και διατύπωσε το Ποντιακό Ζήτημα. Στήριξες άοκνα τον μεγάλο αυτό αγώνα με την κάθε είδους γενναία συνδρομή σου. Γιατί υπήρξες πατριώτης, μεγάλος Έλληνας και μεγάλος Πόντιος. Έτσι οι πατριωτικές μας σχέσεις αναβαθμίστηκαν κι έγιναν φιλικές κι αδελφικές.
Ολόκληρη την ομιλία της Αντιγόνης Ιωαννίδου, διαβάστε στο ακόλουθο Link
Ο Ηλίας Χριστέας
Εκ μέρους των φίλων του, τον Τάσο Τερζίδη, αποχαιρέτησε ο Ηλίας Χριστέας, ο οποίος μεταξύ άλλων επισήμανε.
Με σφιχτές καρδιές από τη μεγάλη θλίψη και λύπη, βρισκόμαστε εδώ για να αποχαιρετήσουμε τον εκλεκτό μας φίλο, Τάσσο. Ενδεχομένως θα συμφωνήσετε όλοι ότι αποχαιρετούμε τον Τάσσο από την ανθρώπινη του πλευρά. Και τούτο διότι οι αρετές του, η αγάπη του για όλους εμάς με την καλοσύνη της παιδικής του ψυχής, οι ιδέες του, το μόνιμο χαμόγελό του… θα παραμείνουν ως υπόδειγμα, κυρίαρχα, ανεξίτηλα σε όλη μας τη ζωή…
Βέβαια, στον Τάσσο δεν αρμόζει η θλίψη ούτε η στεναχώρια. Αρμόζει η τιμή, η υπερηφάνεια… Αγαθά που είχε κερδίσει επάξια και παγκόσμια, θα έλεγα, από τον ισχυρό χαρακτήρα του, το μεγαλείο της γεμάτης καλοσύνη ψυχής του, τις πολυεπίπεδες γνώσεις του, την προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο… Για αυτήν ειδικά γνωρίζουν οι συμπατριώτες του Πόντιοι και Μανιάτες-Κομνηνοί, κι όλοι οι Έλληνες της διασποράς… Ολόκληρη την ομιλία του Ηλία Χριστέα διαβάστε την στο ακόλουθο Link
Ο γιος του Μάρκος Τερζίδης
Εκ μέρους της οικογενείας τον Τάσο Τερζίδη, αποχαιρέτησε με τρεμάμενη φωνή το γιος του Μάρκος Τερζίδης, ο οποίος ανέφερε.
Θα ήθελα να τιμήσω τον πατέρα μου, Αναστάσιο Τερζίδη του Μάρκου, θυμίζοντας όλα τα υπέροχα πράγματα του που τον έκαναν έναν μοναδικό άνθρωπο. Οι στιγμές που περάσαμε μαζί, οι συζητήσεις μας, τα μικρά και τα μεγάλα μαθήματα που μου έδωσε, όλα αυτά θα τα κουβαλάω πάντα μέσα μου.
Θυμάμαι τον άνθρωπο που ήταν πάντα εκεί για μένα, που μου έμαθε τόσα πολλά — για την ιστορία, την επιστήμη, την πολιτική, και φυσικά για τον Ελληνισμό και τον Πόντο. Είχε ένα πνεύμα ακούραστο, γεμάτο περιέργεια και διάθεση να μοιραστεί τη γνώση του. Ακόμα και οι πιο καθημερινές μας συνομιλίες με έκαναν να αισθάνομαι ότι μάθαινα κάτι νέο και σημαντικό.
Ο πατέρας μου είχε τον μοναδικό τρόπο να συνδέεται με τον κόσμο γύρω του. Τα πρωινά, απολάμβανε τον καφέ του με φίλους, και πάντα τα απογεύματα, μετά τον ύπνο του, ήταν έτοιμος να μοιραστεί ιστορίες και συζητήσεις. Μου σύστηνε φίλους του από κάθε γωνιά του πλανήτη και με τις πολλές γλώσσες που μιλούσε — ελληνικά, αγγλικά, ρώσικα, γαλλικά — έκανε τον κάθε άνθρωπο να νιώθει άνετα και οικεία. Ήταν εκπληκτικός συνομιλητής, ένας άνθρωπος που μπορούσε να ακούσει, να γελάσει, να μοιραστεί ιστορίες από το παρελθόν με τρόπο που μας γοήτευε όλους.
Ήταν επίσης ένας αισιόδοξος άνθρωπος. Δεν άφηνε τις δυσκολίες να τον καταβάλλουν, και ήταν από εκείνους που έβρισκαν πάντα το καλό στις καταστάσεις. Θυμάμαι πόσες φορές τον έπαιρνα τηλέφωνο για να τον ρωτήσω τη γνώμη του για διάφορα θέματα, και κάθε φορά, είχε κάτι σοφό να μου πει. Ένας άνθρωπος με τόσο βαθιά σκέψη και σοφία που μπορούσε να σου μιλήσει για οτιδήποτε και να σε κάνει να βλέπεις τα πράγματα με μια καινούργια ματιά.
Ήταν και ένας δυνατός επιχειρηματίας, με μεγάλο σεβασμό από συνεργάτες, πελάτες, και φίλους. Όμως, η μεγαλύτερη περηφάνια του ήμουν εγώ, ο γιος του. Με υποστήριζε, με εκτιμούσε και μου έδειχνε την αγάπη του σε κάθε ευκαιρία. Ήταν περήφανος για μένα με έναν τρόπο που μου έδινε δύναμη και αυτοπεποίθηση.
Ο πατέρας μου είχε μια ζωή γεμάτη περιπέτειες, φίλους και εμπειρίες. Σήμερα δεν θέλω να εστιάσω στο πως έφυγε, αλλά στη ζωή του, στο φως που έφερε στους ανθρώπους γύρω του, και στον τρόπο που άγγιξε τόσες ψυχές. Αυτός ήταν ο πατέρας μου, ένας άνθρωπος με μεγάλη καρδιά και απέραντη αγάπη για τον κόσμο και για όλους μας.
Σε ευχαριστώ, πατέρα, για όλα όσα μου έμαθες, για την αγάπη σου και για το παράδειγμα που μου έδωσες. Θα προσπαθήσω να κρατήσω ζωντανό το πνεύμα σου μέσα από τις πράξεις μου και την αγάπη μου για τον κόσμο, όπως εσύ.
Αητέντς επαραπέτανεν
Στη συνέχεια σχηματίστηκε πομπή, με ένας νέο της Ένωσης Ποντίων Σουρμένων να κρατάει την ποντιακή σημαία και με τη λύρα του Γιώργου Σαραφίδη και τη φωνή του Χρόνη Αμανατίδη και Ποντίων, τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία στο νέο νεκροταφείο της Άνω Γλυφάδας με τα ακριτικά δίστιχα που τόσο αγαπούσε ο Τάσος Τερζίδης, “Αητέντς επαραπέτανεν, ψηλά σα επουράνια” και “Αφήνω γειά σας άρχοντες”.
Στην εξόδιο ακολουθία του Τάσου Τερζίδη, παραβρέθηκαν, η ηγεσία της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΠΟΕ) με τον πρόεδρο Γιώργο Βαρυθυμιάδη και μέλη διοικητικών συμβουλίων ποντιακών συλλόγων, ο πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Σουρμένων Γιώργος Σαραfίδης, μέλη και φίλοι ποντιακών σωματείων της Αττικής, επιχειρηματίες, επιστήμονες, φίλοι, συγγενείς και άνθρωποι που αγάπησαν τον Τάσο Τερζίδη.
