Που κρίνονται οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Ευρωπαϊκή Ένωση

Το Ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αποτελεί ένα από τα θεμέλια όχι μόνο του Ελληνικού και Ευρωπαϊκού αλλά του Παγκόσμιου Πολιτισμού.

Τόσο οι Η.Π.Α., η Ρωσία όσο και η Ε.Ε. έχουν χρέος να το υπερασπίζονται και να το αναδεικνύουν αντί να έχουν σκέψεις μείωσης του όπως έγινε στο παρελθόν από τους μεν και γίνεται σήμερα από τους δε.

Γιατί αποτελεί μέρος του Πολιτισμού Τους, της Ιστορίας Τους, της Ταυτότητας Τους.

Το οφείλουν στον El Greco και τον Θεοφάνη τον Έλληνα. Ας μείνουμε σε αυτούς. Το οφείλουν στον εαυτό τους.

Η Ιστορία και η ανθρώπινη Οικουμένη απαιτεί από αυτές μία άλλη, ευρεία όχι στενή, πνευματικότητα, πολιτική ωριμότητα και υπευθυνότητα.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι μια αιχμάλωτη Εκκλησία. Όπως το “κρατώ το Ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως φυλακισμένο” σε μια φυλακή βαρβάρων, σε μια “χώρα φυλακών”, αποτελεί ύβρι προς το ανθρώπινο είδος και πολιτική ευτέλεια.

Σ’ αυτά τα πεδία κρίνονται τόσο οι Η.Π.Α., τόσο η Ρωσία, τόσο η Ε.Ε..

Από τους Έλληνες, από τους Ορθόδοξους, από όλους τους Χριστιανούς, από όλους τους Ανθρώπους καλής θέλησης ανεξαρτήτως θρησκείας.

Κανείς άλλος εκκλησιαστικός, θρησκευτικός θεσμός δεν αντιμετώπισε τόση Βία, Κακία και Μοχθηρία. Συμβαίνει μάλιστα να είναι ο ιστορικότερος θεσμός.

Χωρίς το Φως, την Αύρα της Μητέρας Εκκλησίας, του Ιστορικού Τόπου της, Τόπος και Εκκλησία Ζώντων και Θανόντων, δεν θα υπάρξει στο μέλλον ούτε Ορθοδοξία, ούτε Χριστιανισμός, ούτε Ανθρωπισμός.

Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως κρίνεται το μέλλον της Ανθρώπινης Οικουμένης.

Είναι γνωστή η στάση μου, η γνώμη μου για αυτό από το 1988, την περίοδο της μεγαλύτερης ιστορικά απειλής για την ύπαρξη και παρουσία του στην Κωνσταντινούπολη*. Η ιστορία μου έδωσε και συνεχίζει να μου δίνει δίκαιο.

Κανείς δεν μπορεί να πάει ενάντια στην ιστορία.

*Στο Μικρά Ασία Ενώνει Το Τουρκία Εκβαρβαρίζει και στο Νέο Ανατολικό Ζήτημα…

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Αιξωνή, Ιανουάριος 22

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2022 , στις 13:00

Στο επεισόδιο του γ΄ κύκλου της καθιερωμένης ταξιδιωτικής εκπομπής της ΕΡΤ3 «Βαλκάνια Εξπρές», οι συντελεστές ταξιδεύουν στην Σωζόπολη, μια πανάρχαιη κοιτίδα Ελληνισμού στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, στη Βουλγαρία.

Η Σωζόπολη ιδρύθηκε στα τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα από Έλληνες της Μιλήτου, μεταξύ των οποίων και ο φιλόσοφος Αναξίμανδρος, ενώ αρχικά έφερε το όνομα Απολλωνία. Πρόκειται για μια πόλη που υπήρξε θρακική, ελληνική, ρωμαϊκή, βυζαντινή και βουλγαρική, η οποία φέρει πολλαπλές «στρώσεις» ιστορίας και πολιτισμού.

SOZOPOLH.BOYLGARIAS.BALKANIA.EXPRES.ERT3.BE21 EP16 11 640x360 3

Αναφέρεται σε σχετικό δελτίο τύπου των συντελεστών της εκπομπής.

Μιλάμε με τον ελληνικής καταγωγής δήμαρχο της πόλης και πηγαίνουμε στο νησάκι του Αγίου Ιωάννη, όπου οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα λείψανα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου.

SOZOPOLH.BOYLGARIAS.BALKANIA.EXPRES.ERT3.BE21 EP16 11 640x360 2

Συνεχίζουμε στο Μουσείο της Σωζόπολης, όπου, ανάμεσα σε αρχαίους αμφορείς και νομίσματα, βρίσκεται και ο σκελετός ενός μεσαιωνικού «βαμπίρ», που ανακαλύφθηκε στο προαύλιο μιας βυζαντινής εκκλησίας των αρχών του 14ου αιώνα, όταν η πανδημία της πανούκλας σάρωνε την Ευρώπη.

SOZOPOLH.BOYLGARIAS.BALKANIA.EXPRES.ERT3.Be21aEP16 14 640x360

Συναντάμε τους εναπομείναντες Έλληνες της πιο «βυζαντινής» και καλλιτεχνικής πόλης της Βουλγαρίας.

Ακούμε τις ιστορίες τους, γεμάτες μνήμες και συγκινήσεις, αλλά και τις αγωνίες για το μέλλον του τελευταίου Ελληνισμού της Μαύρης Θάλασσας.

Σκηνοθεσία – σενάριο: Θεόδωρος Καλέσης.

Μοντάζ – τεχνική επεξεργασία: Κωνσταντινίδης Αργύρης.

Διεύθυνση παραγωγής: Ιωάννα Δούκα.

Eικονολήπτης: Θεόφιλος Καλαϊτζιδης.

Β΄ κάμερα – χειρίστης drone: Νικόλαος Βαρβουχάκης.

Σκριπτ: Νόπη Ράντη.

Αφήγηση: Κώστας Χατζησάββας.

Εκτέλεση Παραγωγής: ΑΙΜΟΣ PRODUCTIONS Θεόδωρος Καλέσης

Επανάληψη στις 23:00 την ίδια ημέρα

Όλα τα επεισόδια της εκπομπής είναι διαθέσιμα και στη δωρεάν ψηφιακή πλατφόρμα ERTFLIX μετά την προβολή τους στην ΕΡΤ3

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΡΑΜΑΣ ΠΑΥΛΟΥ

ΤΑ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ ΑΠΟΝΕΡΑ

«Ὁ Ἡσαΐας· Λούσασθε καὶ καθάρθητε, φάσκει,

τὰς πονηρίας ἔναντι ἀφέλεσθε Κυρίου»

(β΄ τροπάριον θ΄ ᾠδῆς Θεοφανείων)

Ἄμετρη θλῖψι μοῦ προεξένησε δημοσιευθὲν ἄρθρον ἀδελφοῦ Μητροπολίτου τῆς Κύπρου στὸ ἱστολόγιο «Ῥομφαία» ἀνήμερα τῶν Θεοφανείων, μὲ ἀφορμὴ τὰ συμβαίνοντα στὸ κανονικὸ ἔδαφος τοῦ παλαιφάτου Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας. Θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ καταθέσω δημοσίως τὰ κάτωθι.

1) Ἔκδηλος εἶναι ἡ ὑποτίμησις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῆς θέσεως αὐτοῦ ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ. Λυπηρότατον ὅτι ἐκφέρονται αὐτοῦ τοῦ πνεύματος ἀπόψεις ἀπὸ Κύπριον ἐπίσκοπον. Καὶ νὰ σκεφθῇ κανεὶς πόσα ὑποφέρει εἰς τὸ διηνεκὲς τὸ μαρτυρικὸν Φανάρι, καὶ κυρίως ἡ Ῥωμηοσύνη τῆς Πόλης, χάριν τῆς Κύπρου... Εὐτυχῶς ὁ νουνεχὴς Ἀρχιεπίσκοπος καὶ βαθύτατα ἐνσυνείδητοι ἱεράρχαι τῆς Μεγαλονήσου, περισώζουν τὴν ἀξιοπρέπεια τῆς ἐν Κύπρῳ Ἐκκλησίας. Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον εἶναι ὁ στῦλος τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὡς τοιοῦτον, εἶναι πανσέβαστον καὶ ὑπὸ τοῦ ῥωσικοῦ λαοῦ. Δὲν τὸ σέβονται διαχρονικῶς οἱ ὁπαδοὶ τοῦ πανσλαυϊσμοῦ.

2) Εἰς τὰ γεωπολιτικὰ παίγνια συγκαταλέγονται τὰ λευκὰ ἐπιῤῥιπτάρια, οἱ σλαυϊκοὶ μανδύες καὶ οἱ φαραωνικοῦ τύπου κρεμμυδόσχημοι τροῦλλοι σ’ ἕνα νησὶ ποὺ ἐπιθυμεῖ ν’ ἀποκτήσῃ μία ἐκκλησιαστικὴ «ντίσνεϋλαντ» ῥωσικοῦ ὕφους, καὶ μία ἀκόμη ξένη βάσι ἄλλου τύπου (ἔτσι, γιὰ ποικιλία· διότι ἡ βρεττανικὴ δὲν ἀρκεῖ)...

3) Ἡ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἀντικανονικὴ ῥωσικὴ εἰσπήδησις δὲν εἶναι «ξεκάθαρη παρενέργεια» τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος, ἀλλὰ ξεκάθαρη φανέρωσις τῆς συγχρόνου ἐκφράσεως τοῦ πανσλαυϊσμοῦ. Καὶ ἐξηγοῦμαι:

Πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεως αἰῶνος, ἡ ἐν Καΐρῳ Ἀμπέτειος Ἑλληνικὴ Σχολὴ ἐδέχθη ἐπιθέσεις βουλιμικὰς ὑπὸ «ἀποστόλων» τοῦ πανσλαυϊσμοῦ. Ἡ Σχολὴ αὐτὴ ἀπὸ τοῦ ἔτους τῆς ἱδρύσεως αὐτῆς (1861) ἐξέφραζε διὰ τῆς παιδείας τὴν ζωτικότητα τοῦ ἐν Αἰγύπτῳ ἑλληνισμοῦ. Εἰς μίαν, λοιπόν, χώραν μὴ δυναμένην νὰ ἐξυπηρετήσῃ ῥωσικὰ συμφέροντα (μὴ ἀντιμαχομένην δὲ πολιτικῶς καὶ ἐθνολογικῶς αὐτά), τί ζήτημα «πολύκροτον» ὑπῆρχε τότε, ὥστε νὰ ὑπονομευθοῦν οὕτω δολίως τὰ θεμέλια τοῦ Ἀλεξανδρινοῦ Θρόνου; Οἱ προαναφερθέντες «ἀπόστολοι» ἐπέδειξαν κακοήθη ἀσέβειαν πρὸς τοὺς ἱεροὺς κανόνας (προφανῶς κληρονομικῷ δικαίῳ συνεχίζουν καὶ οἱ τωρινοί...) καὶ προκλητικὴν ἀπείθειαν καὶ παρακοὴν πρὸς τὸν ἐλέγξαντα αὐτοὺς κυριάρχην Ἀρχιεπίσκοπον διὰ τὴν ἐν τῇ ξένῃ ἐκκλησιαστικῇ δικαιοδοσίᾳ εἴσοδόν των· μάλιστα ἐδήλουν ὅτι δὲν ἀναγνωρίζουν Πατριάρχην Ἕλληνα! Ἐκφεύγει τῆς παρούσης ἡ ἐν λεπτομερείαις ἀναφορὰ δι’ ὅσα τότε κατηργάσθησαν «οἱ εὐγνώμονες παῖδες» τοῦ βοῤῥᾶ διὰ τὸν ἐξαραβισμὸν τοῦ δευτεροθρόνου Πατριαρχείου τῆς Ὀρθοδοξίας.

«Ὅλα καταδεικνύουν ὅτι τελικὴ ἐπιδίωξις εἶναι ἡ ἀπομόνωσις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, πρὸς εὐχερεστέραν αὐτοῦ εἰς τὸ μέλλον ἅλωσιν»· τοῦτο διαπιστωτικῶς ἐτόνιζε μελέτη δημοσιευθεῖσα ἐν Ἀθήναις τὸ 1906, περιλαμβάνουσα λεπτομερέστατα ὅσα οἱ πανσλαυϊσταὶ πονηρεπιπονήρως διενήργουν ἐν τοῖς ὁρίοις τῶν πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων, ἐν τῇ καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῇ. Οὐ τοῦ παρόντος, βεβαίως, αὐτὰ τὰ «ὅσα» νὰ καταγραφοῦν. Ἐπιλείψει γάρ με ὁ χρόνος διηγούμενον.

Γινώσκει ὁ Πανιερώτατος τί ὑπέστη τὸ γένος τῶν Ῥωμηῶν ἀπὸ τὶς ψευδοπροφητείες τοῦ Ἀγαθαγγέλου; Τί ὑπέστη κατὰ τὰ Ὀρλωφικά; Τί ὑπέστη τὸ Ἅγιον Ὄρος (ὅρα π.χ. τὴν περισπούδαστον πραγματείαν τοῦ ἁγίου Δανιὴλ τοῦ Κατουνακιώτου) ἀλλὰ καὶ τί ὑφίσταται εἰσέτι; Γινώσκει τί ὑπέστη τὸ Πατριαρχεῖον Ἀντιοχείας διὰ τοῦ βιαίου ἐξαραβισμοῦ; Τί ὑπέστη τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων; Τί ὑπέστη καὶ τί ὑφίσταται τανῦν τὸ Πατριαρχεῖον Ἀλεξανδρείας; Γινώσκει πῶς ἐκλάπη ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Σινᾶ ὁ ἀρχαιότερος χειρόγραφος κῶδιξ τῆς Ἁγίας Γραφῆς; Πῶς ἱδρύθη τὸ βουλγαρικὸν κράτος, ἐπὶ σκοπῷ ὅπως κατέλθῃ ἡ «ἁγία Ῥωσσία» εἰς τὰ θερμὰ ὕδατα τῆς Μεσογείου; Γινώσκει τὴν φυλάκισιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἱερεμίου (Β΄ τοῦ Τρανοῦ) πρὸς ἀναγνώρισιν στανικῷ τῷ τρόπῳ πατριαρχικῆς ἀξίας εἰς τὸν ἐπίσκοπον Μόσχας; Καὶ πολλὰ ἄλλα, ἅτινα ἡ Ἱστορία καταγράφει καὶ καταγγέλλει;

Δυστυχῶς, δὲν εἶναι νέα οὔτε καὶ ἀχαρτογράφητα τὰ νερὰ τῆς ἐντάσεως, ὅπως ἐγράφη. Ἡ ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία εἶναι γεμάτη τοιούτων μελανῶν σελίδων. Οἱ φιλίστορες γνωρίζουν. Ὅπως ἐπίσης γνωρίζουν ὅτι ἡ νῦν ὑπὸ πολλῶν ἀπαιτουμένη νὰ συνέλθῃ «Σύναξις Προκαθημένων», ἤδη ἐγένετο εἰς τὸ Κολυμπάρι πρὸ ὀλίγων μόλις ἐτῶν· ἀλλὰ κάποιοι ἀπηξίωσαν νὰ προσέλθουν, τί ἄραγε φοβούμενοι;

Τελικά, πόση σοφία ἐμπεριέχει ἡ ποντιακὴ παροιμία ποὺ λέει: «Τὸν λύκον τετραβαγγέλιζαν κι’ ἀτὸς ἔλεεν· τῇ ποπᾷ τ’ ἀρνίᾳ μέρ’ εἶν;» (τὸν λύκο ἐξόρκιζαν κι αὐτὸς ἔλεγε· τοῦ παπᾶ τ’ ἀρνιὰ ποῦ εἶναι;).

Πηγή: http://www.imdramas.gr/n/8615/%CE%9C%CE%97%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%9F%CE%A5-%CE%94%CE%A1%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%A3-%CE%A0%CE%91%CE%A5%CE%9B%CE%9F%CE%A5-%CE%A4%CE%91-%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%97%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91-%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%91

Αναβάλλεται η προγραμματισμένη για το τριήμερο 12,13 και 14 Ιανουαρίου 2022 κοινή συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς της Βουλής με το Διοικητικό Συμβούλιο της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού (Πα.Δ.Ε.Ε.) στη Θεσσαλονίκη λόγω των νέων συνθηκών που δημιουργεί η καλπάζουσα διασπορά της παραλλαγής Όμικρον.

Από την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και το Φανάρι, από την Πόλη των Πόλεων, την Κωνσταντινούπολη, η ΕΡΤ3 –και η ERTWorld σε όλον τον κόσμο– θα μεταδώσει απευθείας την Θεία Λειτουργία των Θεοφανείων.