Στην Γ. Μπακατσέλου, ένα μικρό στενό στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, που συνδέει την Εγνατία με τη Φιλίππου, βρίσκεται ο "ΘΟΔΩΡΗΣ", ένα μικρό, κλασικό... αληθινό καφενείο, μια τρύπα στην κυριολεξία, που σερβίρει καφέ και ψιλομεζέδες, συνοδεία τσίπουρου, ούζου ή μπύρας, υποβρύχιο κι άλλα τέτοια είδη καφενείου. Έχει όλο κι όλο 6-7 ψευτοτραπέζια και καμιά 20αριά καρέκλες, όλα ξύλινα κι όλα παλιακά.

Η ώρα ήλθεν, ω Άνδρες Έλληνες! Πρό πολλού οι λαοί της Ευρώπης, πολεμούντες υπέρ των ιδίων Δικαιωμάτων και ελευθερίας αυτών, μας επροσκάλουν εις μίμησιν, αυτοί, καίτοι οπωσούν ελεύθεροι, επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσωσι την ελευθερίαν, και δι’ αυτής πάσαν αυτών την Ευδαιμονίαν.

«Τι προτίθεται να πράξει, ώστε οι πράξεις βαρβαρότητας της Τουρκίας στη Συρία, όπου καταγράφονται καταστροφές εκκλησιών και μνημείων, που βρίσκονται στο κατάλογο της UNESCO, να καταδικασθούν από τη διεθνή κοινότητα». Τα παραπάνω ζητά να πληροφορηθεί ο Εισηγητής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ορθοδοξίας, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, Μάξιμος Χαρακόπουλος με ερώτησή του προς τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά.

Γιορτάζουμε, με τον αρμόζοντα σεβασμό και την δέουσα λαμπρότητα, την Εθνεγερσία του 1821, η οποία αποτέλεσε την «Ανάσταση» του Γένους μας, καθώς οδήγησε στην κατάλυση της μακρόχρονης υποδούλωσης των Προγόνων μας στον οθωμανικό ζυγό και στην δημιουργία του νεότερου Ελληνικού Κράτους. Τότε οι Έλληνες αναδείχθηκαν, όπως πάντοτε στην ηρωϊκή και μακραίωνη Ιστορία τους, «καὶ παρὰ δύναμιν τολμηταὶ καὶ παρὰ γνώμην κινδυνευταὶ καὶ ἐν τοῖς δεινοῖς εὐέλπιδες». Έτσι αγνόησαν την αριθμητική υπεροχή των κατακτητών και επαναστάτησαν για ν’ ανακτήσουν την Ελευθερία τους που αποτελεί, άλλωστε, όπως επανειλημμένως έχω τονίσει, υπαρξιακή αρχή και, άρα, τρόπο ζωής για το Έθνος μας και τον Λαό μας.

Είμαστε νέοι. Γεννηθήκαμε ή μεγαλώσαμε και ζούμε στη Γερμανία. Είμαστε κομμάτι της Ποντιακής Νεολαίας του Düsseldorf. Από πολύ μικροί είμαστε στο σύλλογο. Καμάρι μας είναι η λύρα, ο χορός, η ταυτότητα και η ιστορία μας. Κοιμόμαστε και ξυπνάμε με τα Ποντιακά οράματα. Αυτό είναι το πάθος μας. Δεν είμαστε οι μόνοι. Χιλιάδες παιδιά στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την ομογένεια, κάνουν το ίδιο. Δε ζητάμε τίποτε. Δεν μας ενδιαφέρει καμιά «καρέκλα» και κανένας τίτλος. Δε θεωρούμε, ότι μας χρωστά κάτι η ζωή, ότι μας χρωστά κάποιος τρίτος κάτι. Εμείς θέλουμε να είμαστε ενεργοί στις παραδόσεις μας. Δεν έχουμε να μοιράσουμε κάτι μεταξύ μας, πέρα από την αγάπη μας προς το στοιχείο!