Λεπτομέρειες

Δημιουργήθηκε : 31 Δεκεμβρίου 2018

Με έναν ύμνο – προσκύνημα στον μεγάλο λυράρη του ποντιακού ελληνισμού, τον αλησμόνητο Γώργο Πετρίδη, μπροστά από το άγαλμά του στην προσφυγομάνα Καλαμαριά, ξεκίνησαν τα Μωμο’ερια π’ εξέβανε σην Καλαμαριάν, την Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2018, στις 12.30 το μεσημέρι, μπροστά από το δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη», λέγοντας το ακόλουθο δίστιχο:

Εμείς είμες, εμείς είμες

Οι Μωμο’έρ παιδία

Τον Γώγον κι ανασπάλομε

Ασήν Καμαμαρίαν.

Και στη συνέχεια τα Μωμο’ερια ξεχύθηκαν στην Καλαμαριά, σε μία εκδήλωση που διοργάνωσε ο πολιτιστικός ποντιακός σύλλογος Βότση –Καλαμαριάς «Οι Μίθριοι», με τη συνδιοργάνωση του ελληνικού σωματείου διάσωσης και διάδοσης της πολιτιστικής κληρονομίας «Οι Μωμόγεροι», και τη συνεργασία του δήμου Καλαμαριάς, όπου παρουσίασαν το έθιμο των Μωμόγερων, ξεσηκώνοντας τους κατοίκους της Καλαμαριάς.

Οι Μωμόγεροι, ξεχύθηκαν στον πεζόδρομο της Καλαμαριάς, παρουσιάζοντας το πανάρχαιο έθιμο, ενώ συμμετείχαν και οι πολίτες της πόλης, με τον διάβολο να ταράζει τα νερά, τον γέρο να προκαλεί, την νύφη να την «κλέβουν» και εάν την έχουν αφήσει έγκυο να παίρνουν το ανάλογο πρόστιμο και να την «παντρεύονται».

Και απ’ όπου περνούσαν οι Μωμόγεροι, τους περίμεναν από τους καταστηματάρχες τραπέζια στημένα με μεζέδες και τσίπουρα για την καλή χρονιά, τόσο αυτούς όσους και όσους τους συνόδευαν.

Τους Μωμόγερους συνοδεύουν οι καλλιτέχνες, Μπάμπης Κυρμανίδης στη λύρα, Κώστας Καλούσης στο τραγούδι, Κώστας Τσιτσεκίδης στο νταούλι και Γιώργος Ελευθεριάδης στο αγγείο.

Και στη συνέχεια μόλις τελείωσε η περιήγηση στον πεζόδρομο της Καλαμαριάς, το γλέντι μεταφέρθηκε στην πλατεία προσφυγικού ελληνισμού της Καλαμαριάς, μπροστά από το δημαρχείο, όπου έγινε ένα γνήσιο ποντιακό γλέντι με όλους όσους συμμετείχαν και τους κατοίκους της.

Οι Μωμόγεροι είναι ένα ευετηριακό και ψυχαγωγικό έθιμο του Δωδεκαημέρου (Χριστούγεννα έως Θεοφάνια) με χορευτική, θεατρική και μουσική ομάδα σε παράλληλη δράση, προερχόμενο από την ορεινή Τραπεζούντα, που επιβιώνει σε οκτώ χωριά του Νομού Κοζάνης (Τετράλοφος, Άγιος Δημήτριος, Αλωνάκια, Σκήτη, Πρωτοχώρι, Κομνηνά, Ασβεστόπετρα, Καρυοχώρι).

Το έθιμο ενεγράφη στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της UNESCO (Representative List of Intangible Cultural Heritage of Humanity).

Λεπτομέρειες

Δημιουργήθηκε : 31 Δεκεμβρίου 2018

Τον πρώτο χορό της χρονιάς, πραγματοποιεί η Ένωσης Χορευτών νομού Δράμας «ΠΥΡΡΙΧΙΟΣ», και με ανακοίνωσή του ο σύλλογος προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου, αλλά και όλους όσους θέλουν να ζήσουν μια γνήσια ποντιακή βραδιά να παρευρεθούν και να γλεντήσουν μαζί τους.

Περισσότερα: Ο πρώτος χορός από την Ένωση Χορευτών Δράμας «ΠΥΡΡΙΧΙΟΣ»

Λεπτομέρειες

Δημιουργήθηκε : 31 Δεκεμβρίου 2018

Στον πολιτισμό των Ελλήνων του Πόντου, είναι αφιερωμένη η πρωτοχρονιάτικη εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού ACTION 24 στην εκπομπή «Ταξιδεύοντας με την κουζίνα», την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στις 19:00 μ.μ. στην οποία συμμετείχε η Ενωση Ποντίων Γλυφάδας «Η Ρωμανία».

Περισσότερα: Αφιέρωμα στον ποντιακό ελληνισμό στο ACTION 24, με την Ένωση Ποντίων Γλυφάδας «Η Ρωμανία» (βίντεο)

Λεπτομέρειες

Δημιουργήθηκε : 30 Δεκεμβρίου 2018

-«Η μάνα μ' πάντα έλεε 'μας»: «Σο μεσονυχτ', όντες αλλάζ' ο χρόνον, όλε τα νερά τη πεγαδιών κοιμούνταν ολίγον και ασό γνεφίζ'νε κ' ύστερα, το πρώτον νερόν ντο τρέχ' εν ευλογημένον, εν' το καλαντόνερον. Με τ' ατό καλαντέζομε τ' οσπίτ', τα ζα, τα παχτσιάδας, τα χωράφε…
-«Μίαν εγώ κ' η αδελφή μ' η Ουρανία -ας εμέν κι άλλο τρανέσα έτον- έναν αοίκον βράδον, σο μεσονύχτ' απάν', επήγαμε εξ' α σο χωρίον, σ' έναν πεγάδ' -ο πατέρα μ' έχτ'σεν α- να παίρομε με το σταμνίν νερόν. Επορπάτ'ναμε γάλε - γάλε χωρίς να ομιλούμε, για να μη γνεφίζομε το νερόν. Εφτασαμε σο πεγάδ' και το νερόν τη πεγαδί 'κ' έτρεχεν. Εσέγκα το χέρι μ' σο λούκ' τη πεγαδί και αμάν το νερόν σιάρ - σιαρ έτρεξεν. Εποίκαμε, απέσ' εμουν ευχήν, εφέκαμε εκεικά μεϊβάδας, ολίγον ψωμίν και γλυκά για να τρων' ατά τη Θεού τα πουλία… Εγόμωσαμε το σταμνίν νερόν κ' έτρεξαμε σ' οσπίτ'ν εμούν και με την χαράν είπαμε την μάναν εμουν:

-Μάνα είδαμε το νερόν ντο εκοιμούτον. Είπε μας κι' μάνα μ':

-Ατό σα μωρά φανερούται, ατά αθώα είναι.

Με τ' ατό το νερόν ο πατέρα μ' εκαλαντίασεν όλον τ' οσπίτ'ν εμουν, εκατήβεν αφκά σο μαντρίν κ' εκαλαντίασεν τα ζα και σο μέρωμαν απάν' επήεν κ' εκαλαντίασεν την μπαχτσάν εμουν.

Σημείωση: Η μητέρα μου Παρασκευή (το γένος Κατσίδου), γεννήθηκε, το 1900, στο χωριό Μερή της Φάτσας(Πόντου).