Ανέκδοτο στην Ποντιακή διάλεκτο, με κείμενα, εικόνες, αφήγηση και απόδοση στη νεοελληνική από τον Γεώργιο Μ. Κωνσταντινίδη.

Μετ’ ατά το ελέπουμε να ‘ίνουνταν απάν’ ‘ς σον κόσμον, μαναχόν να χ̆αίρουμες ‘κ’ είμες. Ατώρα π’ εδέβαν τα άγια τα ημέρας, εθαρώ επορούμε και λέμε κανέναν ανέκδοτον ας εμέτερα… ισ̆τέ ‘ς σην καλατσ̆ήν εμουν, ας έν’ κι ολίγον πονηρόν… ’κι πειράζ’, ολίγον να γελά και το κατσίν εμουν.

Με αυτά που βλέπουμε να γίνονται πάνω στον κόσμο, μόνο να χαρούμε δεν είμαστε. Τώρα που πέρασαν οι άγιες ημέρες, νομίζω μπορούμε να πούμε κανένα ανέκδοτο από τα δικά μας… δηλαδή στην διάλεκτο μας, ας είναι και λίγο πονηρό… δεν πειράζει, λίγο να γελάσει και το πρόσωπο μας.