Την τελευταία του πνοή άφησε μετά από πολύχρονη μάχη για τη ζωή, ο Γιάννης Καρυπίδης σε ηλικία 74 ετών, στέλεχος των οργανώσεων του Ελληνοποντίων από την πρώην Σοβιετική Ένωση, ο οποίος γεννήθηκε στην πόλη της Τιφλίαδας της Γεωργίας με απώτερη καταγωγή των παππούδων του από την Αργυρούπολη του Πόντου.

Ο Γιάννης Καρυπίδης, υπηρέτησε τον ποντιακό ελληνισμό στην περιοχή της Γεωργίας και της Σοβιετικής Ένωσης, από διάφορες θέσεις τόσο στην Γεωργία, όσο και στην Ελλάδα, όπου στάθηκε αρωγός στους ομογενείς παλλινοστούντες στην προσπάθεια για να βοηθηθούν στην προσαρμογή τους στην Ελλάδα.

Βιογραφικό του Γιάννη Καρυπίδη

Ο Γιάννης Καρυπίδης, γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1952 στην πόλη Τιφλίδα της Γεωργίας. Η καταγωγή του Γιάννη Καρυπίδη είναι από το Μπεστασένι, το πρώτο ελληνικό χωριό στην περιοχή Τσάλκα της Γεωργίας, που ιδρύθηκε το Απρίλιο του 1830 από τους πρόσφυγες Αργυρούπολης του Πόντου. Απόφοιτος του Κρατικού Πολυτεχνείου της Γεωργίας, της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών, το 1974.

Από το 1974 έως το 1977 εργάστηκε στην οικοδομική - κατασκευαστική εταιρεία «OYRALSELSTROΪ» της Ρωσίας, ως πολιτικός μηχανικός- εργοδηγός, στην πόλη Ιζέβσκ, πρωτεύουσα της Αυτόνομης Δημοκρατίας Ουντμουρτία στα Ουράλια Όρη.

Από το 1978 έως το 1990 δούλεψε στο Ινστιτούτο «TBILGIDROPROEKT» (Ινστιτούτο Ερευνών και Μελετών Υδροηλεκτρικών Σταθμών) ως αρχιμηχανικός.

Από το 1983 έως το 1991 ήταν Πρόεδρος του Συλλόγου της Ελληνικής Νεολαίας της Τιφλίδας, του πρώτου Συλλόγου των Ελλήνων στην πρώην Σοβιετική Ένωση, μετά τις τραγικές δεκαετίες 1930 – 1940.

Ο συγκεκριμένος Σύλλογος έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διατήρηση, αναγέννηση και ανάπτυξη της Εθνικής Συνείδησης των Ελλήνων της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ.

Το 1984 και το 1988 συμμετείχε στα Φεστιβάλ Φιλίας Σοβιετικής και Νεολαίας της Ελλάδας στην Τιφλίδα και Μόσχα - Σιβηρία, αντίστοιχα.

Το 1990 και το 1991 έλαβε μέρος στο 1o Φεστιβάλ Πολιτισμού και Τέχνης των Ελλήνων της Ε.Σ.Σ.Δ. στη Μόσχα και στο 1o (ιδρυτικό) Συνέδριο των Ελλήνων της Ε.Σ.Σ.Δ. στο Γκελεντζίκ (Εύξεινος Πόντος), ως ιδρυτικό και οργανωτικό στέλεχος.

Το 1989 και το 1990 υπήρξε ο αρχηγός των αποστολών ελληνικής νεολαίας της Γεωργίας, που επισκέφθηκαν την Ελλάδα.

Το Μάιο του 1991 ήρθε για μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα.

Από το Σεπτέμβριο του 1991 έως το 1995 υπήρξε Υπεύθυνος του Γραφείου Υποδοχής Παλιννοστούντων της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ). Από το 1991 είναι Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Παλιννοστούντων Ελληνοποντίων της πρώην ΕΣΣΔ «ΜΑΥΡΟΘΑΛΑΣΣΙΤΕΣ», με έδρα Θεσσαλονίκη.

Στο Γ’ Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντιακού Ελληνισμού το Μάιο του 1992, στη Θεσσαλονίκη ήταν εισηγητής με θέμα «Αποκατάσταση των Παλιννοστούντων στην Ελλάδα». Το 1997, το 2002 και το 2006, στα Δ’, Ε’ και ΣΤ’ Παγκόσμια Συνέδρια Ποντιακού Ελληνισμού, ήταν μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής.

Το 1999 (Βοστώνη, ΗΠΑ) ήταν ιδρυτικό και οργανωτικό Μέλος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ποντιακού Ελληνισμού και έως 2016 μέλος του Προεδρείου του ΠΑΣΠΕ.

Συμμετείχε το 1993, 1994, 1997 και 1998 ως οργανωτικό στέλεχος στις αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας για τους Έλληνες της Γεωργίας.

Από το 1991 έως συμμετείχε ως εισηγητής σε διάφορες ημερίδες και συνέδρια που διοργάνωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων, καθώς και διάφοροι κρατικοί και πολιτιστικοί φορείς.

Από το 1992 έως σήμερα έλαβε μέρος σε διάφορα Συνέδρια και εκδηλώσεις των Ελλήνων στη Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία, Αρμενία, ΗΠΑ, Γερμανία, Καζαχστάν, Ουζμπεκιστάν, Ρουμανία, Βουλγαρία, Τουρκία, Μολδαβία, Λιθουανία.

Το Μάρτιο του 1995 εκλέχθηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ), ως Υπεύθυνος για θέματα του Ελληνισμού της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ. Το 1998, το 2001, το 2004 και 2007 επανεκλέχθηκε μέλος του Δ.Σ. της ΠΟΠΣ.

Το 1996 υπήρξε Ειδικός Σύμβουλος της Γενικής Γραμματείας Παλιννοστούντων του Υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης.

Από το Μάιο του 1997 έως 2010 ήταν συνεργάτης του Κέντρου Μελέτης και Ανάπτυξης του Ελληνικού Πολιτισμού της Μαύρης Θάλασσας της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, ως Υπεύθυνος Σχέσεων με τις Ελληνικές Κοινότητες της πρώην ΕΣΣΔ και Συντονιστής Υλοποίησης διαφόρων προγραμμάτων του Κέντρου και σε αυτά τα χρόνια πολλές φορές επισκέφτηκε τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ.

Από το 2011 έως 2020, ήταν συνεργάτης του Κέντρου Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Από το 2015 έως 2020 ήταν Συντονιστής Εκδηλώσεων και Δημοσίων Σχέσεων του Πολιτιστικού Κέντρου «Ρίζες» Θεσσαλονίκης.

Από το 2018 είναι Συντονιστής του Προγράμματος Αδελφοποίησης των Σχολείων της Ελλάδας και της Ρωσίας.

Ο πατέρας του Γιάννη Καρυπίδη, ήταν ο Νικόλαος Καρυπίδης (1925 - 2007), μηχανικός – ηλεκτρολόγος και η μητέρας του Μαρία Κοτανίδου (1928-1988), καθηγήτρια μαθηματικών.

Ο Γιάννης Καρυπίδης ήταν παντρεμμένος με την Μαρίνα Τσαγκουλίδου, γιατρό στο Κέντρο Υγείας Αλεξάνδρειας Ημαθίας.

Μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Νίκο Καρυπίδης, Graphic Designer, απόφοιτο του AKTO College - Middlesex University London.