Τι έφταιξε και χάνονται τόσες ζωές;

Ο Ομότιμος Καθηγητής Οικονομικών της Υγείας, της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ), Γιάννης Κυριόπουλος εξηγεί: («Η πανδημία Covid-19 με τα ειδικά χαρακτηριστικά υψηλής μεταδοτικότητας του ιού, υπήρξε ο απόλυτος αιφνιδιασμός των συστημάτων υγείας σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε καμία χώρα δεν υπήρξε ίχνος αναμονής και στοιχεία προετοιμασίας για την αντιμετώπιση ενός ανάλογου συμβάντος. Παρά το γεγονός ότι την τελευταία δεκαετία υπήρξαν συχνές επιδημικές εξάρσεις (Η1Ν1, SARS, MERS, Ebola κά.) προειδοποιητικές-κατά κάποιον τρόπο- της εισόδου του κόσμου στον αιώνα των ιών».

Τα συστήματα υγείας , συνεχίζει, «στις ανεπτυγμένες χώρες να είναι στην ουσία συστήματα ιατρικής περίθαλψης. Δηλαδή βασίζονται στην μονοτεχνική προσέγγιση της ατομιστικής θεραπευτικής ιατρικής και αποσκοπούν στην ίαση και την ανακούφιση των ασθενών. Όμως η υγεία είναι διαφορετικό πράγμα από την ιατρική περίθαλψη και έχει επενδυτικό και πολυπαραγοντικό χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, η προσέγγιση του προβλήματος της πανδημίας γενικά παραπέμπει μάλλον στη δημόσια υγεία και η πανδημία Covid-19 αποτελεί ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα».

Σύμφωνα με τον κ. Κυριόπουλο, αιτία της έλλειψης ετοιμότητας των συστημάτων υγείας κυρίως των δυτικών χωρών είναι το γεγονός ότι δεν δίδουν την απαραίτητη έμφαση στην επιδημιολογική επιτήρηση, την πρόληψη και τη δημόσια υγεία για τον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου στις νέες συνθήκες της παγκοσμιοποίησης. «Μόνον μείζονα και δραματικής έντασης φαινόμενα, όπως η περίπτωση του Covid-19, επαναφέρουν στη συζήτηση την ανάγκη μιας νέας ισορροπίας ανάμεσα στη δημόσια υγεία και την ιατρική περίθαλψη. Πρόκειται για ένα φαινόμενο «αντίστροφης ιεράρχησης» των αναγκών και των προτεραιοτήτων που συνιστά ένα δομικό ζήτημα που σχετίζεται με τις αξιακές κοινωνικές προτιμήσεις».

Τι έφταιξε και χάνονται τόσες ζωές

«Έχει ειπωθεί ότι ο εικοστός πρώτος αιώνας είναι «ο αιώνας των ιών και της κατάθλιψης». Θα πρόσθετα: βεβαίως, υπό το πρίσμα της παγκοσμιοποίησης.

Η διεθνοποίηση και η ελεύθερη διακίνηση-χωρίς τους κατάλληλους κανόνες-ανθρώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων με ένταση του «χωρίς όρους και όρια» ανταγωνισμού διευκολύνει την ανάδυση «εκτροπών». Σε παγκόσμια κλίμακα, δεδομένου ότι δεν συνοδεύεται με τη λήψη μέτρων προσαρμογής των ανθρωπίνων κοινοτήτων.

Ο διεθνής ανταγωνισμός με διακύβευμα την γεωπολιτική ισορροπία και την προσδοκία μεταβολής του συσχετισμού των δυνάμεων είναι αδυσώπητος και παράγει «εκτροπές» του τύπου: κλιματική αλλαγή, υγειονομική απορρύθμιση, διατροφική κρίση, μετακίνηση πληθυσμών και κοινωνικές ανισότητες. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση τα υγειονομικά συστήματα οφείλουν επιτακτικά να αντιτάξουν ισχυρές δομές δημόσιας υγείας και μηχανισμούς ελέγχου και διαχείρισης των παραγόντων κινδύνου για την υγεία»…) Ημεροδρόμος, Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.), η Ε.Ε. και το Υπουργείο Υγείας της Ελλάδας, δεν μας πληροφορούν με συγκριτικά στατιστικά στοιχεία της πανδημίας του Κορονοϊού, σε σχέση με προηγούμενων ετών επιδημίες λοίμωξης και γρίπης. Δηλαδή, πόσοι βεβαιωμένοι τα προηγούμενα χρόνια άνθρωποι προσβλήθηκαν από επιδημίες, πόσοι νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομεία και κλινικές, πόσοι θεραπεύτηκαν και πόσοι απεβίωσαν, ώστε να βγουν σωστά συμπεράσματα για την αντιμετώπιση του ιού.

Φυσικά, πρώτα και κύρια μας ενδιαφέρει η υγεία των ανθρώπων, να διασφαλιστεί έγκαιρα ο έλεγχος, η πρόληψη για να μην επεκταθεί σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα ο ιός, καθώς και η θεραπεία των ανθρώπων που νοσούν, ώστε σύντομα να επιστρέψουν στην εργασία τους. Το γεγονός είναι, ότι το αύριο θα διαφέρει κατά πολύ από το χθες.    Ανεξάρτητα εάν ο κορονοϊός έχει παραχθεί φυσιολογικά ή σκόπιμα, σε κάποια επιστημονικά εργαστήρια όπως φημολογείται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η αντιμετώπισή του ένα σκοπό υπηρετεί, την υποταγή και την άγρια εκμετάλλευση των μη προνομιούχων.

Μετά τον Κορονοϊό, ο λαός θα κληθεί πάλι να πληρώσει τα σπασμένα της ανάπτυξης που «σχεδίασαν» και περηφανεύτηκαν γι’ αυτήν, όλο το προηγούμενο διάστημα η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της. Ήδη με την έξαρση του Kορονοϊού (Covid-19) έχει επηρεασθεί η ανεμική ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας. Με βάση τα στοιχεία που δίνουν το ΔΝΤ και ΟΟΣΑ αναφέρεται, ότι ο αριθμός των θέσεων εργασίας που θα χαθούν και των εταιρειών που θα χρεοκοπήσουν, παραμένει αβέβαιος. Οι χώρες θα αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις για τα επόμενα χρόνια. Θα περάσουν χρόνια μέχρι να «ανακάμψει» η παγκόσμια οικονομία. Ακόμη, είτε με ύφεση, είτε με στασιμότητα, είτε με αρνητική ανάπτυξη, θα χρειασθεί περισσότερος χρόνος για την «ανάκαμψη» της οικονομίας της χώρας.           Η οικονομία ήδη υφίστανται μεγάλο σοκ από ότι μετά την «χρηματοπιστωτική» κρίση του 2008. Δεν γνωρίζει κανένας πόσο διάστημα θα κρατήσει αυτή η πανδημία του Conid-19, ώστε να «αντιμετωπιστεί και να ομαλοποιηθεί» μελλοντικά η κατάσταση της οικονομίας και των εργασιακών προβλημάτων.

Όλα τα προηγούμενα χρόνια πριν την οικονομική κρίση σε περίοδο (1980-2004) «ανάπτυξης» της χώρας, οι εργαζόμενοι επιβαρύνθηκαν την αύξηση των ωρών εργασίας, την μειωμένη αμοιβή, το χαμηλό ωριαίο κόστος εργασίας, την φορολογική επιβάρυνση, σε σχέση με τους ευρωπαίους εργαζόμενους.

Παρ’ ότι υπήρχε αυτός ο παράδεισος για το μεγάλο κεφάλαιο, η χώρα υπέφερε από την χαμηλή ανταγωνιστικότητα. Αυξάνονταν τα φαινόμενα ασυδοσίας, διαφθοράς, σκανδάλων, σήψης και εγκληματικότητας του μεγάλου κεφαλαίου με την διαπλοκή και τις μίζες του με τους ταγούς αστούς της πολιτικής και δεν τιμωρήθηκε μέχρι σήμερα κανείς τους για τις πράξεις τους, ενώ τιμωρήθηκε με βαριά ποινή η καθαρίστρια από τον Βόλο για παραποίηση εγγράφου, για να μπορέσει να κρατήσει την δουλειά της, να επιβιώσει αυτή και τα παιδιά της.

Στην συνέχεια κλήθηκαν πάλι οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και άλλοι μη προνομιούχοι κλάδοι να πληρώνουν με πανωτόκια την πολιτική των αστικών κυβερνήσεων και κομμάτων, την οικονομική κρίση μετά το 2008 με την εφαρμογή των μνημονίων, δηλαδή τα χρέη που δημιούργησαν οι κυβερνόντες παρέα με το μεγάλο κεφάλαιο.

Από την αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι έχασαν από την αγοραστική αξία της αμοιβής και της σύνταξης τους, το 50%. Όταν είναι γνωστό, ότι το 90% σχεδόν των εσόδων του κράτους προέρχονται από την φορολογία των εργαζομένων, των υπαλλήλων, των συνταξιούχων, των αυτοαπασχολουμέντων, των ανέργων, των μικροεπιχειρηματιών και αγροτών, κλπ και μόλις το 10% των εσόδων προέρχονται από τους έχοντες και κατέχοντες.

Και ενώ συμβαίνουν τα παραπάνω σε βάρος των μη προνομιούχων, βλέπουμε, ότι πέρα από τις οφειλές επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων δισ. εκατομμυρίων ευρώ προς το δημόσιο, από τα έσοδα του κράτους, στην ανακατανομή της πίτας των 200 δις. εκατομμυρίων ευρώ του ΑΕΠ, το μεγαλύτερο κομμάτι δίνεται από τις αστικές κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα στην ολιγαρχία του πλούτου, μέσα από τα διάφορα νομοθετημένα οικονομικά μέτρα που ψηφίστηκαν στην βουλή, με: Τις αναδιαρθρώσεις στην οικονομία και τις εργασιακές σχέσεις, τις επιχορηγήσεις, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τις φοροαπαλλαγές, την ακρίβεια, τους άμεσους και έμμεσους φόρους, την φοροδιαφυγή.

Οι επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία θα είναι μεγαλύτερες, ακόμα και στην περίπτωση που η διεθνής οικονομία «ανακάμψει». Θα επιδράσει αρνητικά στην τουριστική κίνηση της χώρας όλο το επόμενο διάστημα και όχι μόνο στο προσεχές μέλλον.

Ήδη επίσημες πηγές από το Δημοσιονομικό Συμβούλιο κάνουν λόγο για πιθανή συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 1%. Το φαινόμενο του Kορονοϊού και οι άμεσες επιπτώσεις του στην εγχώρια οικονομία «τρέχουν» και αναμένεται να ενταθούν το επόμενο διάστημα. Από όλες τις πλευρές εκτιμάται ολοένα και πιο πιθανό το ενδεχόμενο μιας νέας βαθιάς κρίσης στην εγχώρια οικονομία το επόμενο διάστημα.

Το γεγονός ότι η ΕΕ αδυνατεί να αντιμετωπίσει την περίοδο αυτή το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ιταλίας, δείχνει, ότι θα απαιτηθούν σίγουρα νέα, πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα στην εγχώρια οικονομία, για να καλυφθούν τα κενά του προϋπολογισμού και να παρθούν νέα πρόσθετα μέτρα στήριξης του μεγάλου κεφαλαίου.

Στην προκειμένη περίπτωση πάλι, θα κληθούν τα μόνιμα υποζύγια να πληρώσουν το μάρμαρο σε περίπτωση που θα υπάρξει δημοσιονομικό κενό στο ΑΕΠ, για να ταΐσουν τον αχόρταγο μινώταυρο, που λέγεται κεφάλαιο-μονοπώλιο.

Ήδη η κυβέρνηση ετοιμάζεται για τα επόμενα μέτρα. Τα οικονομικά μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση είναι στην πραγματικότητα μέτρα στήριξης του μεγάλου κεφαλαίου, που θα λάβει δισεκατομμύρια ευρώ με την μορφή των άμεσων και έμμεσων επιδοτήσεων, από άμεσα κονδύλια μέσω ΕΣΠΑ. Φθηνά δάνεια, μέχρι επιδότηση θέσεων εργασίας.

Όμως, η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα δεν αρκούνται μόνο σε αυτά. Προκειμένου για να περάσουν τα μέτρα χωρίς διαμαρτυρίες και αγώνες της Εργατικής Τάξης, θέλουν να δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα με τα συνθήματα της «εθνικής ομοψυχίας», «όλοι μαζί μπορούμε», κ.ά. Όπως προηγούμενα με την προπαγάνδα των συνθημάτων: της «εργασιακής ειρήνης», της «συνεργασίας κεφαλαίου-εργασίας», την «συνεργασία των τάξεων» (και φυσικά και την εφαρμογή του «κοινωνικού αυτοματισμού», σε περίπτωση που δεν ευδοκιμήσει ο κοινωνικός διάλογος των εταίρων), με σκοπό το στήσιμο του δήθεν «διαλόγου» στο ίδιο τραπέζι των «κοινωνικών εταίρων», ΣΕΒ και της ξεπουλημένης «αριστοκρατικής» συνδικαλιστικής πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που έδωσαν το δικαίωμα με την υπογραφή τους στους κεφαλαιοκράτες να βάζουν το χέρι τους όσο βαθιά μπορούσαν στην τσέπη των εργαζομένων και των συνταξιούχων, για να τους αφαιρέσουν το 50% του μισθού και της σύνταξης τους. Ενώ αυτοί κέρδιζαν όλο το προηγούμενο διάστημα ανεξάρτητα από την κατάσταση της οικονομίας, αν δηλαδή είχε αύξηση, ή στασιμότητα ή κρίση. Έτσι ο πλούσιος έγινε πλουσιότερος και ο φτωχός, φτωχότερος.

Ωστόσο όμως, λόγω της επιδημίας, οι απόψεις ορισμένων περισπούδαστων επιστημόνων, όπως του κοινωνιολόγου βρετανού Robert Dingwall και όχι μόνο, να αφήσουν τους ηλικιωμένους να «έχουν ένα γαλήνιο τέλος», γιατί θεωρεί, ότι το κόστος για την σωτηρία ηλικιωμένων ανθρώπων είναι χωρίς ακολουθούμενο κέρδος, προκαλεί ανησυχία και θυμό.

Βέβαια, μπορεί να μας εκπλήσσει η θέση του εν λόγω κοινωνιολόγου - σύμβουλου του Βρετανού Πρωθυπουργού, αλλά, δεν απέχει πολύ και από την εν γένει λογική και κατεύθυνση της Ε.Ε. στον τομέα της υγείας. Η λογική κόστος – όφελος κυριαρχεί στις αποφάσεις των επιτελείων της ΕΕ. Μαζί με παραινέσεις για την αποφυγή χρήσης κοστοβόρων θεραπειών ή εξετάσεων, που δεν θα αποσβένονται με το ανάλογο αποτέλεσμα. Έτσι η φροντίδα των ηλικιωμένων θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους, η φροντίδα των παιδιών έγινε επιχείρηση. Το γεγονός, ότι πολλοί συνταξιούχοι εξαναγκάζονται να μεταναστεύουν λόγω της πενιχρής σύνταξής τους σε άλλες χώρες που έχουν χαμηλό κόστος διαβίωσης, μακριά από το οικείων περιβάλλον, ενώ έχουν προσφέρει τα μέγιστα στην πατρίδα τους, δείχνει την απανθρωπιά και την σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος.

Τα διαγγέλματα για «εφιαλτικά μέτρα», η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, η προετοιμασία της κρατικής καταστολής των αγώνων των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των αγροτών, των φοιτητών, των μαθητών, κ.ά. και η επίκληση στην ανάγκη να «δουλέψουν όλοι για να ξαναχτίσουμε ό,τι καταστρέφεται» για να «μείνουμε όρθιοι», φωτογραφίζουν ήδη μια επόμενη μέρα έντασης της εκμετάλλευσης για να περισωθούν όπως λένε οι ρυθμοί «ανάπτυξης» και η κερδοφορία του μεγάλου Κεφαλαίου.

Καμιά «θαυματουργή λύση» δεν έχει στα χέρια της η αστική τάξη για να θεραπεύσει το καπιταλιστικό σύστημα που σαπίζει. Το αστικό κράτος των κεφαλαιοκρατών δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον Κορονοϊό με φιλολαϊκό τρόπο, αυτό μπορεί να το κάνει μόνο η σοσιαλιστική Κούβα.

Αποδεικνύεται ξανά ότι ο σοσιαλισμός είναι αναγκαίος και επίκαιρος, αφού μπορεί να εξασφαλίσει την Επιδημιολογική Επιτήρηση, την Πρωτοβάθμια Φροντίδα και την Πρόληψη, τα Νοσοκομεία, το Ιατρικό και Νοσηλευτικό Προσωπικό, το Φάρμακο, τα Εργαστήρια, τις Εξετάσεις, ικανοποιώντας τα λαϊκά δικαιώματα και τις ανάγκες του.

Η Κούβα πρωτοστατεί στον τομέα της ιατρικής επιστήμης και έρευνας, γιατί έχει ένα από τα καλύτερα ανεπτυγμένα εκπαιδευτικά συστήματα παιδείας στον κόσμο, αναγνωρισμένα από τον Ο.Η.Ε., με χαρακτηριστικό το παράδειγμα φαρμάκου, το οποίο χρησιμοποιείται επιτυχώς στην Κίνα και άλλες χώρες για την καταπολέμηση των συμπτωμάτων του κορονοϊού. Σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τους λαούς του κόσμου, η μικρή Κούβα των 11 εκατομμυρίων κατοίκων αναδεικνύεται, για άλλη μια φορά, πρωταθλήτρια στη διεθνιστική αλληλεγγύη, στέλνοντας γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό σε μια σειρά χώρες ακόμα και σε αυτές που οι κυβερνήσεις τους εφαρμόζουν μέτρα οικονομικού και εμπορικού εμπάργκο εναντίον της, όπως στην γειτονική μας Ιταλία, προκειμένου να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της πανδημίας.

Η Γερμανία και η Ολλανδία έχουν άλλους στόχους, να διασφαλίσουν πρωτίστως τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου των χωρών τους. Η μη αλληλεγγύη και η συμμετοχή τους στην αντιμετώπιση του Κορονοϊού (Covid-19) στην Ιταλία, αυτό αποδεικνύει.

Οι Ιταλοί προς ένδειξη διαμαρτυρίας προς την ΕΕ για την μη αλληλεγγύη της στην αντιμετώπιση της επιδημίας του ιού, κατέβασαν τις σημαίες της ΕΕ και στην θέση τους τοποθέτησαν τις σημαίες της Κούβας, της Ρωσίας και της Κίνας. Πριν λίγες ημέρες, η Κούβα δέχθηκε, φιλοξένησε και περιέθαλψε τους επιβάτες του βρετανικού κρουαζιερόπλοιου MS Braemar στο οποίο είχαν εντοπιστεί αρκετά κρούσματα κορονοϊού. Το κρουαζιερόπλοιο έπλεε ανοιχτά της Καραϊβικής και αναζητούσε επί μια Εβδομάδα λιμάνι. Δυστυχώς μια σειρά χώρες, μεταξύ των οποίων και οι ΗΠΑ, είχαν αρνηθεί τον ελλιμενισμό του πλοίου.

Η διαχείριση του Κορονοϊού και η «κοινωνική αποστασιοποίηση λόγω του ιού», ήδη φέρνει μεγάλη συγκέντρωση πλούτου υπέρ των επιχειρήσεων ηλεκτρονικού εμπορίου και απειλούν τις μικρότερες επιχειρήσεις, ενώ η καθιέρωση της τηλεργασίας μπορεί να οδηγήσει ορισμένους κλάδους οργανισμών και εταιρειών κυριολεκτικά σε μια κατάσταση μόνιμης διαθεσιμότητας για εργασία, δηλαδή δραστική αύξηση της εκμετάλλευσης, την στιγμή που ο λαός σήμερα ματώνει και πληρώνει για την διαχείριση του κορονοϊού. Διαφαίνεται όμως, ότι σύντομα θα εφαρμοστούν μαζικά στο τοπίο της αγοράς εργασίας τα πρόσφατα επιτεύγματα της τεχνολογίας που αφορούν τομείς, όπως την τεχνική νοημοσύνη και την ρομποτική, που θα πλήξουν βάναυσα τις θέσεις εργασίας και θα αυξήσουν την ανεργία στα ύψη. Οι καπιταλιστές αξιοποιούν την τεχνολογία, όχι να μειώσουν τον εργάσιμο χρόνο, αλλά για να μειώσουν τους εργαζόμενους στην παραγωγή, για να είναι ανταγωνίσιμοι με το διεθνές κεφάλαιο και για να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Οι κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα, όχι απλά δεν μπορούν να παραδεχθούν τις τεράστιες ευθύνες τους για την οικονομική κατάσταση της χρεωκοπίας της χώρας και τις οποίες ευθύνες τους, δεν έχουν αναλάβει ποτέ. Προσπαθούν τώρα να μας πείσουν, ότι έχουν εφεύρει τον τρόπο επίλυσης των άμεσων και μακροπρόθεσμων προβλημάτων του λαού, του πάντα προδομένου και καταφρονημένου, από τους ταγούς αστούς της πολιτικής. Για να επιβιώσει το καπιταλιστικό σύστημα στηρίζεται: Στον έλεγχο του ήχου και της εικόνας, στην πληροφόρηση των προσωπικών δεδομένων, στην πλύση του εγκεφάλου των ανθρώπων, στην παραπληροφόρηση, στον ψυχολογικό εκφοβισμό του λαού, στον χαφιεδισμό, στον αυταρχισμό, στην καταπίεση, στην καταστολή, στην διαφθορά, στους πολέμους. Δεν μπορεί να εξωραϊστεί πολιτικά από κανέναν, αλλά μόνο ανατρέπεται. Απλά κερδίζει χρόνο με τα διάφορα κόλπα του, για να παρατείνει την ύπαρξή του, όπως ο ασθενής ο υπό θεραπεία καρκινοπαθής του τελευταίου σταδίου.

Νομοτελειακά ο καπιταλισμός δεν είναι αιώνιος, είναι στάδιο περάσματος στο σοσιαλισμό. Ο Μαρξ, ο Λένιν, το ΚΚΕ και οι κομμουνιστές έχουν δίκαιο. Ένα σύστημα που έχει ως πυξίδα το κέρδος του μεγάλου κεφαλαιοκράτη, ένα σύστημα, που δεν μπορεί παρά να λειτουργεί με τους άναρχους κανόνες που επιτάσσει την εξασφάλιση του αθέμιτου ατομικού κέρδους, είναι καταδικασμένο να αποτελεί συνώνυμο της κρίσης, της διαφθοράς, της αδικίας, της απάτης, της εγκληματικότητας, της ρεμούλας, της σαπίλας και της καταστροφής. Ο κρατικομονοπωλιακός καπιταλισμός (= ιμπεριαλισμός) είναι αντιπατριωτικός, τερματικός και αδιέξοδος σαν κεφαλαιοκρατικό κοινωνικό σύστημα. Δεν έχει διαδοχική αντικατάσταση από άλλο κοινωνικό κεφαλαιοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης, για να ξεπεράσει τα ανεπίλυτα συσσωρευμένα προβλήματά του. Δηλαδή, όπως η δουλοκτητική κοινωνία αντικαταστάθηκε από την φεουδαρχική, η φεουδαρχική αντικαταστάθηκε από την αστική, έτσι και η αστική νομοτελειακά θα αντικατασταθεί από τον σοσιαλισμό. Ήδη ο σοσιαλισμός, παρά τις όποιες αδυναμίες του έδωσε δήγματα πρακτικής ωφελιμότητας στους λαούς για 70 χρόνια περίπου. Το πρόβλημα είναι πολιτικό και ταξικό και πρέπει να καθορίζουν την πολιτική μας στάση και την μαζική συμμετοχή μας στους μελλοντικούς ταξικούς αγώνες των εργαζομένων, για την αντιμετώπιση των μελλοντικών πολιτικοοικονομικών εξελίξεων που θα συνεχίζονται με βάρβαρο τρόπο σε βάρος της πλειονότητας του λαού. Ο διαλεκτικός ιστορικός υλισμός έχει περιγράψει με σαφήνεια την πορεία του, προς την κομμουνιστική κοινωνία. Μπορεί να ανατράπηκε το σοσιαλιστικό σύστημα από τους παραβάτες ρεβιζιονιστές, οπορτουνιστές, αναθεωρητές, διαλυτές «κομμουνιστές», που αναδείχθηκαν μετά το 1956 στην ηγεσία, παραβιάζοντας αρχές και κανόνες του ΚΚΣΕ και του Σοσιαλισμού, όμως η ιδέα και η σωστή πρακτική, μας δείχνει το δρόμο. Αυτό μας λένε εξ άλλου και τα μηνύματα που άφησαν, οι αταλάντευτοι μεγάλοι της μαρξιστικής Θεωρίας και πρακτικής, όπως:

O Μπέρτολντ Μπρέχτ, «για τους σεισμούς που μέλλονται να ‘ρθούν».

Ο Ναζίμ Χικμέτ, «Την ορμή μας την έχουμε από τους αιώνες… θα βγούμε νικητές κι ας είναι οι θυσίες μας βαριές…».

O Στάλιν, «Ξέρω, ότι μετά το θάνατό μου στον τάφο μου, θα ρίξουν σωρούς σκουπίδια. Ο άνεμος της ιστορίας όμως, θα τα σκορπίσει χωρίς οίκτο».

Θεσσαλονίκη 9-4-2020

Με Πατριωτικούς Ταξικούς Χαιρετισμούς

Ο ανιστόρητος Κώστας Χάρης