Έφυγε από τη ζωή ο λυράρης και τραγουδιστής Νίκος Σπυριδόπουλος, ο οποίος γεννήθηκε στο χωριό Πεύκα και έζησε στην Αλεξανδρούπολη στο νομό Έβρου, άριστος γνώστης και δάσκαλος της ποντιακής λύρας, και της παραδοσιακής μουσικής παράδοσης, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ταλαιπωρούνταν από χρόνια προβλήματα.
Στη δεκαετία του 1970, του 1980 και του 1990 έπαιξε σε κέντρα και σε χορούς συλλόγους, αλλά και σε μουχαπέτια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ μόλις έγινε γνωστό το άγγελμα της απώλειάς του, γνωστοί και φίλοι εξέφρασαν την λύπη, αλλά και την εκτίμησή τους, στο έργο του.
Η κηδεία του Νίκου Σπυριδόπουλου θα γίνει την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2020, στις 10 το πρωί στην εκκλησία του χωριού Πεύκα, στη γεννέτειρά του, στο νομό Έβρου.
Συλλυπητήριο από το ΣΠΟΣ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της ΠΟΕ
Τα συλλυπητήρια για το θάνατο του Νίκου Σπυριδόπουλου εκφράζει με ανακοίνωσή του «ο Πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος εκφράζουν την ειλικρινή τους θλίψη για την απώλεια του Νίκου Σπυριδόπουλου, ενός αξιόλογου λυράρη και τραγουδιστή της ποντιακής μουσικής παράδοσης με καταγωγή από το χωριό Πεύκα, του Νομού Έβρου. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. Με εκτίμηση. Για το Διοικητικό Συμβούλιο. Ο Πρόεδρος, Γρηγόρης Κεσαπίδης. Η Γενική Γραμματέας, Αθηνά Νακούση».
Σταχυολογούμε από τις αναρτήσεις ανθρώπων που τον γνώρισαν και δημοσίευσαν στο fb λίγα λόγια για την απώλεια του Νίκου Σπυριδόπουλου.
Ιορδάνης Παπαδόπουλος: Καλό Ταξίδι Νικόλα! Νίκος Σπυριδόπουλος (ο Γιατρός!). Δύο λόγια αποχαιρετισμού για τον Νίκο (που λόγω των συνθηκών, δεν μπορούμε να τον ευχηθούμε καλό κατευόδιο από κοντά), τον οποίο γνώρισα σχετικά πρόσφατα (το 2004 στην Παλαγία Αλεξανδρούπολης) αλλά γνώριζα την φήμη που τον ακολουθούσε... Λάτρης του Γώγου Πετριδη και η παρουσία του στα μαγαζιά που έπαιζε ο Γώγος, συνοδεύεται πάντα από τις... «ζημιές» που έκανε ο Νίκος!
Ο... Γιατρός... «προσωνύμ' π' εκώλ'τσα'ν ατό οι Σανταίτ' (τή Ν. Σαντάς) με την αφήγηση του ίδιου και του θείου του Λάμπου Εφραιμίδη (Χαρτοματσή) να μου το επιβεβαιώνει αργότερα... Ο Νίκος υπηρετούσε την θητεία του, κάπου κοντά στην Σαντά και πλησιάζοντας το θέρος, μάλιστα άρχιζαν τ' αλώνια, με τα πόδια και δύο ακόμα φαντάρους ντυμένοι με ότι πολιτικά ρούχα είχαν, μπαίνουν στο χωριό και πάνε για το κέντρο του χωριού εκεί που βρίσκονται και τα καφενεία (Σανταίτ'ες ο Νίκο κιάμ'!).
Όπως πλησίαζαν ο Νίκος πιο ψηλός και επιβλητικός των άλλων δύο παιδιών, βάδιζε στην μέση...
Οι χωρετ', τερούν' άτς και ερωτούν ο είς τον άλλον, ποίοι είν' ατοίν...
Ο είνας είπεν, αμόν γυρεϋοί, γιουφτάν'τ ομοιάζ'νε... ο άλλος γιόκ, εθαρρώ εργάτ' για τά πατόζας (αλλωνιστικές μηχανές) και ένας τρίτος (ασοί μασκαράν'τς τοί Σανταίτ'ς) είπε: οί δύ'ως, ζερβά - δεξιά περπεντούληδες είναι, αμάν ατός σήν μέσ'εν, αμόν διατρός ομοιάζ'... Εφόρ'νεν έναν άσπρο καμίσ' και ένα κόκκινο πανταλόν' (ή και το αντίστροφο)
Στην ιστορία μας, άλλος ένα κρίκος που αποχωρεί... Καλόν Παράδεισον Νικόλα!».
Παναγιώτης Σιδηρόπουλος: Ένας από τους ανθρώπους που μου δίδαξε πάρα πολλά στην ποντιακή λύρα πλέον δεν είναι κοντά μας. Θείο Νίκο - Δάσκαλε θα μας λείψει το παίξιμο και το μάθημα σου λαφρύν να έν’ το χώμα που σε σκεπάζει εμείς θα λέμε πάντα ότι είμαστε μαθητές σου!».
Λάκης Σπυριδωνίδης, Μόναχο: Νίκος Σπυριδοπουλος. Ένα καλό αγνό παιδί έτυχε να έρθει στον Σύλλογο Ποντίων Μονάχου όταν ήμουν πρόεδρος την δεκαετία του ογδόντα, τον φιλοξένησα σπίτι μου και εδώ είναι ένα από τα πολλά μουχαπέτια που κάναμε σπίτι μας. Έγινε αμέσως φίλος αποτέλεσμα ήρθε και μας βρήκε και στο χωριό μας ένα καλοκαίρι στην Ελλάδα. Ένα βράδυ μετά από κάθε γλέντι φεύγανε οι παρέες ήταν και ένας δάσκαλος που ενώ σηκώθηκε να φύγει αυτός συνέχιζε να μιλάει και δεν έφευγε τότε ήρθε ο Νίκος και του είπε εσύ δάσκαλε μήπως τελείωσες την κεβεζοσχολή. Νίκο είσαι ένα από τα αξιόλογα παιδιά που γνωρίσαμε να είσαι καλά εκεί που πας καλό ταξίδι, καλό παράδεισο. Αιωνία η μνήμη, συλλυπητήρια στους οικείους του.
