Του Κώστα Θ. Χάρη

Είκοσι τρία (23΄΄) λεπτά Συνέντευξη του Θεοχάρη Χάρη (μετά την συνεστίαση των υπερηλίκων στις 26-10-1983 του χωριού Μεγάλης Βρύσης Κιλκίς), στον κάμεραμαν Ηλία - Ιορδάνη Αναστασιάδη, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Μεγαλοβρυσιωτών Θεσσαλονίκης.

Ο Δάσκαλος Θεοχάρης Κ. Χάρης (πρώην Παπαδόπουλος) γεννήθηκε το 1903 στο ελληνικό χωριό Μοντολάς που βρίσκεται στην επαρχία Ρεφαγιάς (Κερτζενίς) του νομού Σεβάστειας (Σίβας) Τουρκίας. Εκκλησιαστικά υπαγόταν στη Νικόπολη (Γαράσαρη), που ήταν έδρα της Μητρόπολης.

Κατά τα λεγόμενα των παππούδων και άλλων πληροφοριοδοτών, υπολογίζεται πως όταν τα Μεταλλεία της Αργυρούπολης (Κιουμουσχανές) στέρεψαν και έπαψαν να βγάζουν ασήμι, ο Σουλτάνος αποφάσισε το κλείσιμό τους. Έτσι αναγκάστηκαν όλοι αυτοί οι άνεργοι, να ζητήσουν εργασία σε άλλες περιοχές. Ένα τμήμα από αυτούς τους πρόσφυγες έφτασε στα 1844 περίπου στην επαρχία Ρεφαγιάς (Κερτζενίς).

Στα 1911, ύστερα από 67 χρόνια παραμονής στο Μοντολάς των προγόνων του, σε ηλικία 8 ετών μεταναστεύει μαζί με τους γονείς του, κοντά στους συγγενείς τους, στο σόι των Παπαδοπουλαίων στο συνοριακό χωριό με την Τουρκία Καράουργαν του Κυβερνείου Καρς Αντικαυκάσου, που κατείχε η Ρωσία μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1876 - 1878 και η οποία κατοχυρώθηκε με την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου και την συνθήκη του Βερολίνου το 1978 για σαράντα (40) χρόνια.

Σε ηλικία 16 ετών μεταναστεύει μαζί με τους γονείς του το 1919 στην Ελλάδα. Αφού πέρασαν από τα λοιμοκαθαρτήρια (καραντίνα) στην παραλία Αρετσού Καλαμαριάς, το 1920 εγκαταστάθηκαν μαζί με τους συγγενείς και τους συγχωριανούς τους, στο χωριό Μεγάλη Βρύση Κιλκίς.

Το 1928 εισάγεται με εξετάσεις στο Διδασκαλείο με άριστα (10) και αποφοίτησε το 1930 με άριστα (10).

Παράλληλα με τις σπουδές του στο διδασκαλείο Θεσσαλονίκης, συνετέλεσε αποφασιστικά την περίοδο 1924 - 1930 ως εκλεγμένος πρόεδρος, στην ίδρυση σύγχρονου γεωργικού αγροτικού συνεταιρισμού με τα τότε δεδομένα, ενώνοντας πρόσφυγες και ντόπιους στο χωριό Ασβεστόπετρα, για το κοινό καλό όλων.

Στην συνέχεια, την περίοδο 1930 - 1933 αναλαμβάνει κοινοτικός γραμματέας της ενιαίας κοινότητας, με έδρα την Μεγάλη Βρύση, των προσφυγικών χωριών νομού Κιλκίς: Μεγάλης Βρύσης, Καστανιών, Μεταλλικού, Βαπτιστή, Σταυροχωρίου και Ηλιόλουστου.

Το Σεπτέμβριο του 1933 διορίστηκε δάσκαλος στην Δημόσια Δημοτική Εκπαίδευση στο σχολείο του χωριού Μεγάλης Στέρνας Κιλκίς, οπότε παραιτήθηκε από κοινοτικός γραμματέας.

Ήταν ο μοναδικός εκπαιδευτικός στην Ελλάδα που εφάρμοσε στην εκπαίδευση, την λειτουργία αυτοδιοικούμενης μαθητικής κοινότητας με άριστα αποτελέσματα. Όλες οι ετήσιες εκθέσεις των επιθεωρητών των βαθμολογούσαν με άριστα (10). Περισσότερα βλέπε στο βιβλίο του «ΤΟ ΚΑΡΑΟΥΡΓΑΝ ΤΟΥ ΚΑΡΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ».

Ο Θεοχάρης Χάρης απεβίωσε στις 21 Ιουνίου του 1986 σε ηλικία 83 ετών, αφού προηγούμενα έπαθε έμφραγμα το 1978 και ελαφρά εγκεφαλικά επεισόδια στο χωριό Μεγάλη Βρύση Κιλκίς.

Στην συνέντευξη τον Θεοχάρη Χάρη τον πλαισιώνουν, από αριστερά καθιστοί: Ο λυράρης Κώστας, ο Θέμης Χασεκίδης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Μεγαλοβρυσιωτών Θεσσαλονίκης, ο Κώστας Χάρης πρόεδρος του Συλλόγου Μεγαλοβρυσιωτών Θεσσαλονίκης, η μάνα μου Ελισάβετ Χάρη - Κεβρεκίδου, ο πατέρας μου, δάσκαλος Θεοχάρης Χάρης (πρώην Παπαδόπουλος), η θεία μου Μαρία Νικητίδου - Παπαδοπούλου αδερφή του πατέρα μου, η Σόνια Παπαδοπούλου - Αναστασιάδου συγγενής του πατέρα μου, ο Γιάννης Χασεκίδης συγχωριανός.

Στην δεύτερη σειρά όρθιοι, από αριστερά: Η πρώτη εξαδέλφη μου Δήμητρα Γκέκα - Νικητίδου, κόρη της θείας μου Μαρίας, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Μεγαλοβρυσιωτών Θεσσαλονίκης, η Αρτεμισία Παυλίδου - Χονδροματίδου συγχωριανή, ο συγγενής δάσκαλος Χρήστος Παπαδόπουλος, Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Μεγαλοβρυσιωτών Θεσσαλονίκης.

Η συνέντευξη δόθηκε στο καφενείο του Δημητράκη Αναστασιάδη, στο χωριό Μεγάλη Βρύση Κιλκίς.

Η συνέχεια στην συνέντευξη που ακολουθεί:

Θεσσαλονίκη 6/3/2020

Κώστας Χάρης

Πρώην Πρόεδρος του Συλλόγου Μεγαλοβρυσιωτών Θεσσαλονίκης τα έτη 1980 – 1981.