Φαρμάκ' εγέντον το νερόν
και το κρασόπον ξύδι,
ο Χάρων όντες έρπαξεν
το Γιώργον τον Ποζίδη!

Πόζο, αρνί και λεοντάρ'
ρωμαίικο παλικάρι,
σον Πλούταρχον κι όλον το Γαρς,
εσύ έσνε το στουλάρι!

Κλαίγνε σε όσοι τραγωδούν
κλαίγνε σε όσοι παλεύνε,
αρ' όσον ζουν και πορπατούν,
το όνεμα σ' θα αγκεύνε!

Κλαίγνε σε όσοι τραγωδούν
κλαίγνε σε όσοι χορεύνε,
άτζιαπια αγούρ' άμων εσέν,
σον κόσμο θα εβγαίνε;