Την κεντρική ομιλία στην εκδήλωση Γιορτής των Γραμμάτων εκφώνησε ο εκπαιδευτικός (δάσκαλος) Στάθης Ταξίδης η οποία έγινε με επιτυχία την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026 στο Μητροπολιτικό κέντρο Πολιτισμου «Παντάνασσα» της Νάουσας, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, με την ευκαιρία της Εορτής των Τριών Ιεραρχών, στην οποία βραβεύτηκαν μαθητές και μαθήτριες της Ε ΄και ΣΤ΄ τάξης των δημοτικών σχολείων της Ηρωικής πόλης της Νάουσας.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε από το Σωματείο και το Ίδρυμα «Παναγία Σουμελά», σε συνεργασία με την Εύξεινο Λέσχη Ποντίων Νάουσας – Εθνική Βιβλιοθήκη Αργυρουπόλεως «Ο Κυριακίδης» και την Οργανωτική Επιτροπής του Συναπαντήματος Νεολαίας Ποντιακών Σωματείων στην Παναγία Σουμελά.
Στην ομιλία του ο Στάθης Ταξίδης, ανέφερε.
Είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή που ως δάσκαλος και μέλος του Σωματείου “Παναγία Σουμελά”, μαζί με τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και εκλεκτούς προσκαλεσμένους βρίσκομαι ανάμεσά σας και απευθύνομαι σε νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, για να σας μεταφέρω λίγες σκέψεις με την ευκαιρία της γιορτής των Τριών Ιεραρχών, της γιορτής των γραμμάτων, της γιορτής του σχολείου, των μαθητών, των δασκάλων, της παιδείας! Της γιορτή της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο της πατρίδας μας και του έθνους.
Νιώθω ιδιαίτερη χαρά και τιμή που βρίσκομαι στην πανέμορφη Νάουσα, την ηρωική πόλη της Νάουσας, την πόλη όπου γεννήθηκα.
Νιώθω όμως και υπερηφάνεια, διότι οι κάτοικοι της ιδιαίτερης πατρίδας μου, της μαρτυρικής Κατράνιτσας, των Πύργων Πτολεμαΐδας, να εδώ πίσω, από την άλλη πλαγιά του Βερμίου, συνέτρεξαν όποτε χρειάστηκε τους όμαιμους αλλά και εν Χριστώ αδελφούς τους Ναουσαίους. Ακόμα και στην Επανάσταση της πόλης συμμετείχε ένοπλο σώμα με Κατρανιτσιώτικα παλικάρια. Άλλωστε πολλές δεκάδες οικογενειών της Νάουσας κατάγονται από την Κατράνιτσα. Έχουμε τα ίδια τραγούδια, τους ίδιους τοπικούς χορούς, κοινά μήθη και έθιμα.
Ωστόσο σήμερα είναι η γιορτή των γραμμάτων και στο πνεύμα της πρωτίστως πρέπει να αναφερθούμε.
Το πρώτο πρόσωπο που συνδέει την ηρωική πόλη της Νάουσας με τον Πόντο και τη σημερινή ημέρα της γιορτής των Γραμμάτων είναι Ναουσαίος δάσκαλος Ιωάννης Περισοράτης, ο οποίος στα τέλη του προπερασμένου αιώνα πηγαίνει στον Πόντο για να διδάξει. Μια άλλη προσωπικότητα που συνδέει τον Πόντο με την Νάουσα είναι και ο Αργυρουπολίτης διδάσκαλος του γένους των Ελλήνων του Πόντου, ο Γεώργιος Θ. Κανδηλάπτης, ο επονομαζόμενος Κάνις. Ο Κανδηλάπτης μετά τα γεγονότα της Γενοκτονίας και του ξεριζωμού, το 1923 εγκαθίσταται στην Αλεξανδρούπολη όπου διδάσκει. Ωστόσο επισκέπτεται τακτικά τους συμπατριώτες του Αργυρουπολίτες στη Νάουσα για να ξαναμελετήσει και να ξαναδεί τα βιβλία από την βιβλιοθήκη του περιώνυμου Φροντιστηρίου της Αργυρούπολης. Ενός εκπληκτικού σχολείου υψηλού επιπέδου που λειτουργούσε από το 1723 στην πόλη των μεταλουργών του Πόντου και ενίσχυε με δασκάλους την εκπαίδευση της επαρχίας Χαλδίας. Ενός υποδειγματικού σχολείου που έφτασε στο απόγειο της λειτουργίας του ήδη από το τελευταίο τέταρτο του προπερασμένου αιώνα όταν συνεργάστηκαν δυο διαλάμπουσες προσωπικότητες της Αργυρούπολης: ο μητροπολίτης Χαλδίας Γερβάσιος Σουμελίδης και ο παιδαγωγός Γεώργιος Κυριάκου Παπαδόπουλος, ο επωνομασθείς Κυριακίδης.
Έχοντας περατώσει τις σπουδές του στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αφού παρέμεινε για ένα εξάμηνο ως διευθυντής στο Φροντιστήριον Τραπεζούντος, «παραιτηθείς την επίζηλον θέσιν και ανωτέρους μισθούς», καταφθάνει στην Αργυρούπολη και αναλαμβάνει την διεύθυνση του Φροντιστηρίου της. Ρίχνεται με ζήλο στην αναδιοργάνωση και ανασυγκρότηση της Σχολής αλλά και των σχολείων όλης της επαρχίας, ενώ συγχρόνως διδάσκει συνεχώς από το 1855 ως το 1860. Συγγράφει κανονισμούς, θεσπίζει και «νομοθετεί» τα καθήκοντα και τον αριθμό των Σχολικών Εφόρων. Έχοντας την αμέριστη συμπαράσταση, κατ’ αρχάς, του μητροπολίτη – και θείου του – Θεόφιλου και στην συνέχεια του μητροπολίτη Γερβάσιου Σουμελίδη (1864 – 1905), υποχρεώνει όλες τις κοινότητες της επαρχίας να ιδρύσουν σχολεία, φροντίζοντας για την στελέχωσή των, επιθεωρώντας τα πολλές φορές ο ίδιος, βραβεύοντας τους επιμελείς δασκάλους και μαθητές.
Εφευρίσκει πόρους για την λειτουργία των σχολείων. Θεσμοθετεί κανόνες ορθολογικής διαχείρισης των σχολικών κληροδοτημάτων, τα ενοίκια των οποίων πολλές φορές παρέμεναν ανείσπρακτα και οι πρόσοδοί των εξανεμίζονταν. Συστήνει στο σχολαρχείο Β΄ και Γ΄ τάξη, εισάγει στην εκπαιδευτική διαδικασία βιβλία «ευμέθοδα», ωρολόγια προγράμματα, μητρώα σπουδών, μαθητολόγια, βιβλία παρουσίας δασκάλων, κώδικες. Εισάγει ακόμα τον θεσμό των χειμερινών και θερινών εξετάσεων παρουσία των πολιτών. Εισάγει την επιμόρφωση των δασκάλων, σύμφωνα με την οποίαν οι δάσκαλοι έπρεπε να παρακολουθήσουν διαλέξεις σε εκπαιδευτικά θέματα αλλά και υποδειγματικές διδασκαλίες από τους δασκάλους του Φροντιστηρίου Αργυρουπόλεως. Επιβάλλει την υποχρεωτική επίσκεψη των γονέων και κηδεμόνων των μαθητών στο σχολείο για να την ενημέρωσή τους σχετικά με την πρόοδο και την εν γένει διαγωγή των παιδιών τους. Οργανώνει την βιβλιοθήκη του Φροντιστηρίου και την εμπλουτίζει. Καταγράφει τα βιβλία της και την μετατρέπει σε αναγνωστήριο για τους πολίτες.
Και είναι τα βιβλία αυτής της βιβλιοθήκης – όσα απόμειναν από τα τραγικά γεγονότα - που οι Πόντιοι της Αργυρούπολης διέσωσαν εν μέσω της Γενοκτονίας. Από τους τρεις χιλιάδες τόμους που σύμφωνα με πληροφορίες έφεραν, απόμεινα μόνο 968 έντυποι τόμοι, 70 χειρόγραφα, ένα φιρμάνι και 5 κώδικες.
Και αξίζουν θερμότατα συγχαρητήρια και έπαινοι στην Εύξεινο Λέσχη της Νάουσας για τον διαρκή αγώνα που καταβάλει για την συντήρηση των τιμαλφών αυτών του Γένους των Ελλήνων, την ψηφιοποίησή τους, την ανάδειξή των, την τοποθέτησή των σε αντάξιο και αξιοπρεπή χώρο αλλά και για την εν γένει δράση του. Με τη δράση του ο Σύλλογός σας αγαπητέ πρόεδρε κ. Φώτη Φανιάδη και με τη συμπαράσταση των μελών σας καταστήσατε τον Σύλλογό σας τον καλύτερο πρεσβευτή της ηρωικής σας πόλης. Να ξέρετε ότι σας καμαρώνουμε πολλές φορές όταν σας βλέπουμε στην τηλεόραση να λέτε τα κάλαντα είτε στον πρόεδρο της Δημοκρατίας είτε στον πρωθυπουργό είτε οπουδήποτε αλλού προβάλλοντας πάντα την ηρωική πόλη της Νάουσας.
Και μια πρόταση στην παρούσα στην εκδήλωσή μας Διευθύντρια της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας κα Γώτη: Στο Εκπαιδευτικό Συνέδριο που προγραματίζετε να οργανώσετε στη Νάουσα τον Απρίλιο να εντάξετε, προλαβαίνετε είμαι βέβαιος, μια θεματική ενότητα για την Εκπαίδευση των Ελλήνων του Πόντου στην περιοχή της Χαλδίας και επίσκεψη στην Εθνική Βιβλιοθήκη «Γεώργιος Κυριακίδης». Σας υποσχόμαστε ότι θα είμαστε συμπαράστατες σας σε μια τέτοια προσπάθεια.
Και μια πρόταση προς τους παρόντες εκαπιδευτικούς από τα σχολεία των μαθητών που βραβεύονται: οργανώστε εκπαιδευτικά προγράμματα, το επόμενο έτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την ίδρυση - επανασύσταση της Εθνικής Βιβλιοθήκης «Γεώργιος Κυριακίδης» στη Νάουσα, στην θαυμάσια αυτή βιβλιοθήκη για να γνωρίσουν οι μαθητές το έπεφθο κοίτασμα πολιτισμού που μας κληροδότησαν οι εκ Πόντου Έλληνες.
Το σωματείο “Παναγία Σουμελά” πιστό στις παρακαταθήκες που άφησαν οι πρόγονοί μας, εδώ και 50 χρόνια, πρωτοπορώντας ανάμεσα στα ποντιακά σωματεία διοργανώνει αυτή την γιορτή. Και χαιρόμαστε ιδιαίτερα που η πρωτοβουλία μας αυτή βρήκε μιμητές τα τελευταία χρόνια.
Ελάτε όμως μαζί να ξαναφέρουμε στη μνήμη μας και να θυμηθούμε εποχές που τη γιορτή αυτή τιμούσαν με ιδιαίτερη λαμπρότητα και επισημότητα στον Πόντο τον Ελληνικό, στις αλησμόνητες πατρίδες, αλλά και να μοιραστούμε λίγες σκέψεις για το σήμερα.
Ας ταξιδέψουμε με την Αργώ της φαντασίας μας στον Πόντο των προγόνων μας, εκατό χρόνια πριν, όταν η εκπαίδευση των Ελλήνων εκεί είχε φτάσει στο απόγειό της. Όταν λαμπρά εκπαιδευτήρια αποτελούσαν τους πνευματικούς φάρους του έθνους και της πίστης για τους υπόδουλους προγόνους μας. Τα περίφημα Φροντιστήρια της Τραπεζούντος και της Αργυροπόλεως, το Τσινέκειο γυμνάσιο της Αμισού, το Ημιγυμνάσιο της Κερασούντος, η Ψωμιάδειος Σχολή Κοτυώρων, η Αστική σχολή των Σουρμένων, της Πάφρας, του Άκ νταγ Μαντέν, το Ανατόλια Κόλετζ της Μερζιφούντας – που με εντολή του Ελευθέριου Βενιζέλου μεταφέρθηκε και λειτουργεί στην Θεσσαλονίκη μετά το 1924 - παρείχαν εκπαίδευση υψηλού επιπέδου στα ελληνόπουλα του Πόντου. Σχολειά ωστόσο δεν λείπουν και από κανέναν οικισμό, ακόμα και τον πιο απομακρυσμένο ή με μικρό αριθμό οικογενειών, μεταλαμπαδεύοντας στις νέες γενιές την ορθόδοξη πίστη αλλά και γνώσεις, αξίες και αρχές.
Στα σχολειά, λοιπόν, του Πόντου οι σημαντικότερες σχολικές γιορτές και εκδηλώσεις ήταν: η Γιορτή των Τριών Ιεραρχών, των Αγίων Πάντων, οι Γυμναστικές Επιδείξεις, η Πρωτομαγιά, οι Θεατρικές Παραστάσεις, τα Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα, η συμμετοχή των μαθητών σε θρησκευτικές τελετές, η τελετή αποφοίτησης των τελειόφοιτων μαθητών και οι σχολικοί περίπατοι.
Η γιορτή των Τριών Ιεραρχών όμως ήταν η πιο επιβλητική και επίσημη. Πιθανόν γιατί στα πρόσωπα των τιμωμένων Αγίων συναντώνται η χριστιανική θρησκεία με την ελληνική παιδεία, αλλά και η εκ της ευρύτερης περιοχής του Πόντου καταγωγή και σχέση των Τριών Ιεραρχών δεν πρέπει να θεωρείται μικρότερης σημασίας λόγος για την ιεράρχηση αυτή, αφού ο μεν Άγιος Βασίλειος γεννήθηκε στον Πόντο, στην Νεοκαισσάρεια, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος γεννήθηκε στην ευρύτερη περιοχή του – στην Αριανζό της Καπππαδοκίας - ο δε Ιωάννης ο Χρυσόστομος πέθανε και ενταφιάστηκε στα Κόμανα του Πόντου.
Την ημέρα αυτή, στις 30 Ιανουαρίου κάθε χρόνου, γινόταν η καθιερωμένη πανηγυρική εκδήλωση των Σχολείων. Αποτελούσε την κατ’ εξοχήν σχολική γιορτή. Γινόταν επιβλητική θεία λειτουργία κατά την οποία σύσσωμος λαός και κλήρος έψαλλαν το απολυτίκιο των Αγίων, ενώ μετά το πέρας της τελούνταν επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των «κεκοιμημένων» λειτουργών του Πνεύματος και της Παιδείας, των ευεργετών και δωρητών των σχολείων. Στην συνέχεια όλο το εκκλησίασμα με επικεφαλής τον κλήρο, τα εξαπτέρυγα και τα λάβαρα, την Δημογεροντία, την Σχολική Επιτροπή, τους δασκάλους και τους μαθητές, ἐν πομπῇ κατευθυνόταν στο στολισμένο με δάφνες Σχολείο. Εκεί γινόταν τρισάγιο, ο διευθυντής του Σχολείου εκφωνούσε τον πανηγυρικό της ημέρας και κατόπιν οι μαθητές και οι μαθήτριες απήγγειλαν ποιήματα και έπαιζαν διάφορα σκετς, κάποια από αυτά και στην τουρκική γλώσσα προς τιμήν των παριστάμενων εκπροσώπων των τουρκικών αρχών. Σχολικές Επιτροπές, δάσκαλοι και μαθητές κατέβαλαν ιδιαίτερη προσπάθεια και κόπο για την άρτια και επιτυχή οργάνωσή της. Γιατί στους σκοπούς της, πλην της κατάδειξης της εύρυθμης και επιτυχούς λειτουργίας του Σχολείου και της επίδειξης του ελληνοχριστιανικού μεγαλείου, εντάσσονταν και η συγκέντρωση προαιρετικών εισφορών. Πράγματι, εντυπωσιασμένοι από την γιορτή οι προσκεκλημένοι κατέθεταν όχι ευκαταφρόνητα ποσά στο ταμείο της Σχολικής Επιτροπής. Η όλη εκδήλωση έκλεινε με το απολυτίκιο των Τριών Ιεραρχών, την διανομή των κολλύβων και την προσφορά από μέρους των γονέων δώρων προς τους δασκάλους.
Μια μορφή πάλης, μια μορφή αντίδρασης κατά του τουρκικού ζυγού ήταν η οργάνωση και η πραγματοποίηση εκδηλώσεων σαν και αυτή τη σημερινή. Έτσι με την ευκαιρία της γιορτής γινόταν ένα δέσιμο μεταξύ των Ελλήνων, μια αναβάπτιση του έθνους και δηλωνόταν έντονα το αίσθημα της αντίστασης και της αντίθεσης στην υποδούλωση, ακόμα και του φρονήματος και της προσπάθειας αποτίναξης κάθε ζυγού από τις πλάτες της πατρίδας. Η γιορτή αυτή των νέων, του σχολείου και των δασκάλων, ήταν και μια προσπάθεια δημιουργίας κλίματος αισιοδοξίας, για την απελευθέρωση και την επιβίωση του έθνους, μαζί με τη διατήρηση του μαχητικού πνεύματος των Ελλήνων. Παράλληλα, προβαλλόταν με τη γιορτή αυτή όπως άξιζε και όπως έπρεπε η χρηστομάθεια και η πρόοδος των μαθητών και τονιζόταν ιδιαίτερα η συμβολή των Τριών Ιεραρχών στη διάσωση των Ελληνικών γραμμάτων και του Ελληνικού πνεύματος και λόγου, σε συνδυασμό με τη χριστιανική φιλοσοφία και αγάπη.
Είναι λοιπόν αυτός ο συνδυασμός και ένα ιστορικό αγκάλιασμα, που γέννησε το ιδανικότερο ανθρωπιστικό πολιτισμό, που σήμερα δυστυχώς παραγκωνίζεται σε παγκόσμια κλίμακα, για να πετύχουν οι κερδοσκόποι ανθρώπων και οι αγορές ψυχών, την υποδούλωση του ανθρώπου. Έτσι το σωματείο “Παναγία Σουμελά” σήμερα μαζί με σας, αγαπητά μας παιδιά, ξαναδένει το παρόν με παρελθόν, το χθες με το τώρα, για μια κοινή προσπάθεια προς ένα καλύτερο αύριο.
Κυρίες και κύριοι, αγαπημένα μας παιδιά, δεν είμαι εγώ αυτός που θα σας περιγράψει τις δυσκολίες των καιρών που ζούμε. Ο κάθε ένας μας τις γνωρίζει με τον δικό του τρόπο, τις γνωρίζει και τις βιώνει. Διεθνείς ανακατατάξεις, ανατροπές αξίων, παγκόσμια αχαλίνωτη κερδοσκοπία, σε συνδυασμό με λάθη και παραλήψεις δεκαετιών, μας πιέζουν να προσαρμόσουμε τη ζωή μας σε νέα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα, που δεν αρμόζουν στο 2026. Μακροχρόνιοι προσωπικοί και οικογενειακοί προγραμματισμοί καταρρέουν. Ατράνταχτες εξασφαλίσεις αποτελούν πλέον παρελθόν, ενώ κάθε είδους πολιτικές και κοινωνικές δομές φαίνονται σχεδόν ανίκανες να παράσχουν την παραμικρή προστασία. Η πολιτισμένη Δύση δίνει συχνά μαθήματα καταπάτησης αρχών και αξιών, πάνω στις οποίες στήριξε την προοπτική ενότητας και κοινής πορείας. Πανανθρώπινες αξίες, όπως ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η βιώσιμη ανάπτυξη, η αλληλεγγύη, η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα των κρατών, δεν τίθενται εν αμφιβόλλω ή αμφισβητούνται, αλλά απροκάλυπτα καταπατούνται. Το απόφθεγμα του Θουκυδίδη που έλεγε ότι «οι ισχυροί πράττουν ό,τι μπορούν και οι αδύναμοι υφίστανται ό,τι πρέπει» παρουσιάζεται ως αναπόφευκτο, ως η φυσική λογική στις διεθνείς σχέσεις που επιβάλλεται. Τα οικονομικά και τα παγκόσμια πολιτικά αδιέξοδα όμως μπορούν να γίνουν πιο οδυνηρά καθώς τείνουν να συμπαρασύρουν και τις ψυχικές μας δυνάμεις, και ας θυμηθούμε όμως ότι και οι παλαιότεροι, οι πρόγονοι μας πέρασαν δυσκολότερες στιγμές και καταστάσεις – κατοχής και παγκοσμίων πολέμων - αλλά τα κατάφεραν. Δεν πρέπει να χάσουμε την ελπίδα και το κουράγιο μας και η οικονομική υστέρηση δεν πρέπει να μας οδηγήσει και σε υστέρηση ψυχικής δύναμης, γιατί είναι πιο οδυνηρό να χαθεί η δύναμή μας, το κουράγιο, όταν μπροστά μας στέκονται αυτά τα παιδιά αυτοί οι σπουδαίοι μαθητές, που θα γίνουν οι κοινωνικοί καθημερινά μαχητές για μια καλύτερη πατρίδα. Το παρόν λοιπόν είναι δύσκολο. Θα γίνει όμως ευκολότερο, αν από τώρα, από σήμερα, αρχίσουμε να ετοιμάζουμε ένα καλύτερο και πιο ελπιδοφόρο μέλλον. Ένα μέλλον που το βλέπουμε στα μάτια των νέων μας που διψάνε για αλήθεια, ενίσχυση και επιβράβευση των κόπων και των προσπαθειών τους, αλλά και ζωντανά παραδείγματα.
Οι καιροί που ζούμε και οι καιροί που έρχονται απαιτούν ανθρώπους ποιότητας, έντιμους, ακέραιους, κριτικούς στο πνεύμα και έτοιμους να συντρέξουν για αλληλοβοήθεια και συμπαράσταση, όπως ακριβώς οι Τρεις Ιεράρχες μας δίδαξαν. Να έχουν δηλαδή όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έχει ένας δημοκρατικός και ευσυνείδητος Έλληνας, ένας σωστός Ευρωπαίος πολίτης με γνώση της παράδοσης, του οράματος και των στόχων του, με την βεβαιότητα για την αγάπη του Θεού, που πάντα θα βρίσκεται εκεί, όπου οι άνθρωποι Τον καλούν και Τον επικαλούνται. Τέτοιους ανθρώπους βρίσκουμε πολλούς, πιστέψτε με, και στην εποχή μας και σας ζητώ όπου τους συναντάτε, στην Εκκλησία, στην πολιτική, στο σχολείο, στην κοινωνία, στηρίξτε τους, αγωνισθείτε μαζί τους, για να γίνει πλειοψηφία η αρετή και να βάλει στο περιθώριο την ανεντιμότητα, την κακία, το ψέμα.
Πέρα όμως από όλα αυτά, επιθυμούμε ως μέλη του σωματείου “Παναγία Σουμελά”, ως Έλληνες ποντιακής καταγωγής, με τέτοιες εκδηλώσεις, όπως και η σημερινή γιορτή, να τιμούμε τη σπουδάζουσα νεολαία, να δημιουργήσουμε ευκαιρίες ευγενούς άμιλλας. Θέλουμε να τιμήσουμε και να προβάλλουμε, το δύσκολο έργο των εκπαιδευτικών, οι οποίοι με το σπουδαίο λειτούργημα τους δεν είναι μόνον απλώς φορείς της παιδείας και της αγωγής, αλλά και ουσιαστικοί παράγοντες και υπεύθυνοι εργάτες, πνευματικής και ψυχικής καλλιέργειας μέσα από δύσκολες και αντίξοες συνθήκες.
Οικογένεια, κοινωνία, δάσκαλοι και μαθητές, μπορούν μαζί και με συνεργασία, να δώσουν ελπίδα και προοπτική στον τόπο μας και να παραδώσουν την σκυτάλη της προόδου, στους επόμενους Έλληνες, ως φωτεινή λαμπάδα Ελληνικού πολιτισμού, για να δυναμώσει το φως του αγώνα μας, στις δύσκολες αυτές στιγμές, με τη δημιουργική μας παρουσία και συμμετοχή, έχοντας ως παράδειγμα και τους Τρεις Ιεράρχες τους «μελιρρύτους ποταμούς της σοφίας τους την κτίσιν πάσαν θεογνωσίας νάμασιν καταρδεύσαντας», αυτούς που «κατεκόσμησαν τα των ανθρώπων ήθη».
Στην ιερή μνήμη των προμάχων του Ελληνισμού στον Πόντο, τον παππά και τον δάσκαλο, στον Ναουσαίο Ιωάννη Περισοράτη, στον Γεώργιο Κυριακίδη, στον Γεώργιο Κανδηλάπτη, στον Ναουσαίο καθηγητή Μανώλη Βαλσαμίδη και σε όλους τους τεθνεώτες λειτουργούς της παιδείας κλίνουμε σήμερα ευλαβικά το γόνυ ως ελάχιστο φόρο τιμής.
Και σε σας αγαπητοί συνάδελφοι, σε σας αγαπημένα μας παιδιά ευχόμαστε Χρόνια πολλά! Ύαν και ευλοΐαν και τα στράτας εσουν ανοιχτά. Άμα για να είν’ τα στράτας ανοιχτά «Θέλ’ απ’ ουρανού θέλημαν και ας σην γην εργάτεν». Θέλει, δηληδή θέλημα Θεού και από μας δουλειά. «Συν Αθηνά και χείρα κίνει», που έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες.
Και πάλι χρόνια πολλά.
Περισσότερα για την Γιορτή Γραμμάτων στη Νάουσα που έγινε από το Σωματείο και το Ίδρυμα "Παναγία Σουμελά"
