Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης την 21 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 20 Μαρτίου 2026, η παρουσίαση του νέου βιβλίου της συγγραφέως – εκπαιδευτικού Αγγελικής Παμπουκίδου, «Τα Δάκρυα των Αγίων», στο ζεστό και φιλόξενο χώρο του μουσείου της Μέριμνας Ποντίων Κυριών, «Κεντώντας τη Μνήμη».

Η Μέριμνα Ποντίων Κυριών, που ιδρύθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου και επανιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη από τις κυρίες πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής και της Ανταλλαγής των πληθυσμώνείναι ένα ιστορικό σωματείο της προσφυγομάνας Θεσσαλονίκης, που με αφοσίωση και σεβασμό υφαίνει τη συνέχεια της μνήμης, διαφυλάσσοντας πολύτιμα νήματα της παράδοσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς του ποντιακού ελληνισμού.

Η ποιητική συλλογή της Αγγελικής Παμπουκίδου αναδύεται μέσα από τα βάθη της μνήμης και της παράδοσης, ακουμπώντας με τρυφερότητα τη βαθιά συγκινησιακή σχέση με την ιστορία και τις ρίζες.

Η ποντιακή διάλεκτος γίνεται λυγμός και ψαλμός μαζί μέσα από τους στίχους της Αγγελικής, φέροντας τον απόηχο μιας συλλογικής ψυχής, ενώ η ίδια μεταγγίζει το έργο της και στη νέα ελληνική, χτίζοντας γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, στο βίωμα και τη σύγχρονη έκφραση.

Τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου χαιρέτισε η πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών Ανατολή Δημητριάδου, η οποία αναφέρθηκε εν συντομία στην πολιτιστική δράση του ιστορικού σωματείου και τόνισε ότι η Αγγελική Παμπουκίδου είναι μία δυναμική γυναίκα η οποία ασχολείται με την ποίηση στη γλώσσα των Ελλήνων προσφύγων του Πόντου.

Η Σοφία Ιακωβίδου γενική γραμματέας της Μέριμνας Ποντίων Κυριών, παρουσίασε την εκδήλωση, τους ομιλητές και τη συγγραφέα και ανέφερε τα βιογραφικά τους.

Για το βιβλίο μίλησε ο δικηγόρος – στιχουργός, Θανάσης Στυλίδης, ο οποίος γεννήθηκε στα Παλατίτσια Ημαθίας με καταγωγή από τη Σαντά και την Κρώμνη του Πόντου και εργάζεται ως δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη.

Όπως είπε ο Θανάσης Στυλίδης, το βιβλίο της Αγγελικής Παμπουκίδου αποκτά ιδιαίτερη αξία γιατί αν και δεν άκουγε συχνά την ποντιακή στο σπίτι της, καλλιέργησε ως φιλόλογος, αλλά και ως μία ερευνήτρια της ποντιακής την γλώσσα του παππού και της γιαγιά, και μας προσφέρει ποιήματα που αγγίζουν την διαχρονική ιστορία του ποντιακού ελληνισμού.

Αποσπάσματα του βιβλίου απήγγειλε η εικαστικός, ποιήτρια και μέλος της Μέριμνα Ποντίων Κυριών, Μαρίνα Προβατίδου.

Η συγγραφέας Αγγελική Παμπουκίδου, ανέφερε ότι άρχισε να γράφει ποίηση, αλλά και στίχους ποντιακών τραγουδιών, γιατί ήθελε να εκφραστεί σε μία γλώσσα που μιλούσε ο πατέρας της, ο παππούς και η γιαγιά της και την άκουγε σε παρέες τόσο μέσα από το σύλλογο Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης όπου και δραστηριοποιήθηκε, αλλά και στο φιλικό και κοινωνικό περιβάλλον.

Την εκδήλωση πλαισίωνε μουσικά με λύρα και τραγούδι ο συνθέτης και τραγουδιστής, Θεόδωρος Κοτίδη. Στο τέλος η Αγγελική Παμπουκίδου, τραγούδησε με τη συνοδεία της λύρας του Θοδωρή Κοτίδη.

Στους συντελεστές της εκδήλωσης παρουσίασης του βιβλίου η Μέριμνα Ποντίων Κυριών προσέφερε το λεύκωμα για τα 100χρονα της Μέριμνας.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Κωνσταντίνος Γκιουλέκας, Υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης, η Ράνια Θρασκιά, βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης, ο Θεόδωρος Λεωνίδης εκπρόσωπος Υφυπουργού Ανάπτυξης Σταύρου Καλαφάτη, η Κωνσταντίνα Βρόϊκου από την Ηπειρωτική Εστία, ο Γιώργος Λυσαρίδης, πρώην Πρόεδρος Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης και πρώην γενικός γραμματέας των υπουργείων Μακεδονίας – Θράκης και Αθλητισμού.

Η Αγγελική Παμπουκίδου

Ο Θοδωρής Κοτίδης και η Αγγελική Παμπουκίδου μαζί με τις κόρες τους στη Μέριμνα Ποντίων Κυριών

Η Αγγελική Παμπουκίδου γεννήθηκε στο Minden της Γερμανίας, μα η ψυχή της ρίζωσε από νωρίς στη Θεσσαλονίκη, εκεί όπου οι μνήμες και οι φωνές της καθημερινότητας πλάθουν χαρακτήρες και ιστορίες. Το νήμα της καταγωγής της απλώνεται βαθιά στον χρόνο και στον τόπο: από την Κορυφή Κιλκίς, όπου κατέφυγαν το ’23 οι πρόσφυγες παππούδες της, από τη Χεροίανα του Πόντου, κουβαλώντας μαζί τους τον πόνο και το φως της χαμένης πατρίδας, και από το Ξινονέρι Καρδίτσας. Μέσα από αυτές τις ρίζες αντλεί το υλικό της δημιουργίας της — μνήμη, τραύμα, επιμονή και ποίηση.

Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με ειδίκευση στη Γλωσσολογία, βαδίζοντας στα μονοπάτια της γλώσσας ως ζωντανής εμπειρίας και φορέα πολιτισμού. Η αγάπη της για τον λόγο την οδήγησε σε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, τις οποίες ολοκλήρωσε με άριστα, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά της σχέση με την τέχνη της αφήγησης.

Η πορεία της στην εκπαίδευση είναι μακρά και ουσιαστική. Από τα πρώτα της βήματα, διδάσκοντας την ελληνική ως δεύτερη γλώσσα σε ομογενείς της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, μέχρι τη σταθερή της παρουσία στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 2011, η διδασκαλία δεν αποτελεί απλώς επάγγελμα, αλλά προέκταση της δημιουργικής της ταυτότητας. Παράλληλα, μεταδίδει τη γνώση και το πάθος της στους μεταπτυχιακούς φοιτητές του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, διδάσκοντας ποίηση και στιχουργική στην ποντιακή διάλεκτο — μια γλώσσα που για εκείνη δεν είναι μόνο μέσο έκφρασης, αλλά φορέας μνήμης και ύπαρξης.

Η συγγραφική της φωνή αναδύθηκε δυναμικά με το ιστορικό μυθιστόρημα «Οι Νεράιδες του Πόντου», ένα έργο που γνώρισε ευρεία απήχηση και πολλαπλές εκδόσεις, ταξιδεύοντας από τις σελίδες του βιβλίου στη σκηνή του θεάτρου και πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Ακολούθησε το παιδικό παραμύθι «Νεράιδες και Υπερήρωες του Πόντου», ένα πρωτότυπο έργο που γεφυρώνει τον μύθο με την ιστορία, φέρνοντας τον ποντιακό κόσμο πιο κοντά στις νεότερες γενιές, ακόμη και μέσα από τη διεθνή του πορεία στην αγγλική γλώσσα.

Η ποίηση αποτελεί έναν ακόμη πυρήνα της δημιουργίας της. Στην ποιητική της συλλογή «Τα δάκρυα των Αγίων», η ποντιακή διάλεκτος γίνεται λυγμός και ψαλμός μαζί, ενώ η ίδια μεταγγίζει τα ποιήματά της και στη νέα ελληνική, γεφυρώνοντας κόσμους. Η βράβευσή της με το πρώτο πανελλήνιο βραβείο ποίησης στον διαγωνισμό «Πόντου Έμπνευσις» της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας, επισφραγίζει μια πορεία βαθιάς καλλιτεχνικής έκφρασης.

Παράλληλα, η Αγγελική Παμπουκίδου κινείται με άνεση στον χώρο της στιχουργικής, έχοντας γράψει δεκάδες τραγούδια στην ποντιακή δισκογραφία, συνεργαζόμενη με σημαντικούς καλλιτέχνες και συμβάλλοντας ενεργά στη διατήρηση και ανανέωση της μουσικής παράδοσης. Η γραφή της, άλλοτε λιτή και άλλοτε βαθιά συναισθηματική, μεταφέρει την εμπειρία του συλλογικού τραύματος και της ταυτότητας μέσα από τον ρυθμό και τη μελωδία.

Το έργο της εκτείνεται και στο θέατρο, όπου συνδυάζει γραφή, σκηνοθεσία και ερμηνεία. Οι παραστάσεις της αντλούν από την ιστορία, τη λαϊκή παράδοση και τη γυναικεία εμπειρία, δημιουργώντας σκηνικές αφηγήσεις που συγκινούν και αφυπνίζουν. Μέσα από το θέατρο, η αφήγηση αποκτά σώμα και φωνή, και το παρελθόν γίνεται παρόν.

Η παρουσία της σε συνέδρια και επιστημονικές διοργανώσεις επιβεβαιώνει τη βαθιά της ενασχόληση με τη μελέτη της ποντιακής γλώσσας και λογοτεχνίας. Εκεί, ο λόγος της γίνεται γέφυρα ανάμεσα στη γνώση και το βίωμα, ανάμεσα στην επιστήμη και την τέχνη.

Στην προσωπική της ζωή, μοιράζεται τη διαδρομή της με τον σύζυγό της, Θοδωρή Κοτίδη, έναν άνθρωπο αφιερωμένο στην ποντιακή μουσική παράδοση. Μαζί έχουν δημιουργήσει μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά, συνεχίζοντας -με τον δικό τους τρόπο- την αλυσίδα της μνήμης και της δημιουργίας. Ζουν στην Πολίχνη Θεσσαλονίκης, εκεί όπου η καθημερινότητα συναντά τη δημιουργία και η ζωή γίνεται ξανά αφήγηση.