Το τελευταίο αντίο αναμένεται να πουν το μεσημέρι της Πέμπτης 6 Αυγούστου 2026, στην Άρδασσα Πτολεμαΐδας, συγγενείς, φίλοι, συγχωριανοί και ασθενείς, στον αγαπημένο τους επιστήμονα γιατρό, επεμβατικό γαστρεντερολόγο – ηπατολόγο,  Νίκο Ελευθεριάδη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή ξαφνικά σε ηλικία μόλις 58 ετών προδομένος από την καρδιά του την περασμένη εβδομάδα στην Κύπρο όπου βρισκόταν.

Όπως ανακοινώθηκε την Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026, στις 13:00, στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στην Άρδασσα της Πτολεμαΐδας του νομού Κοζάνης, η οικογένεια του, συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι, θα που τον τελευταίο αντίο στον αγαπημένο σε όλους γιατρό – γαστρεντερολόγο Νίκο Ελευθεριάδη. Η σορός του θα βρίσκεται στην εκκλησία από τις 12.00 το μεσημέρι.

Με το άγγελμα του θλιβερού νέου ποντιακοί σύλλογοι τους οποίους ο Νίκος Ελευθεριάδης στάθηκε στο πλευρό τους μη ξεχνώντας ποτέ την ποντιακή καταγωγή του, εξέδωσαν ανακοινώσεις, ενώ ο Σύλλογος Ποντίων Άρδασσας, ακύρωσε τις τριήμερες εκδηλώσεις που πραγματοποιεί κάθε χρόνο με την ευκαιρία του εορτασμού του Ιερού Ναού της Μεταμόρωσης του Σωτήρος.

Σύλλογος Ποντίων Άρδασσας

Με βαθιά θλίψη, το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Ποντίων Άρδασσας «Η ΑΡΔΑΣΣΑ» ανακοινώνει την ακύρωση των προγραμματισμένων τριήμερων πολιτιστικών εκδηλώσεων, λόγω της απώλειας του αγαπητού συγχωριανού μας και αξιόλογου επιστήμονα, ένας από τους λιγοστούς της χώρας στην ειδικότητα του, Νίκο Ελευθεριάδη.

Τις στιγμές αυτές, προτεραιότητα έχει ο σεβασμός στη μνήμη του εκλιπόντος και η έμπρακτη συμπαράστασή μας στην οικογένεια και στους οικείους του. Εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια και ευχόμαστε ολόψυχα δύναμη και κουράγιο.

Η ακύρωση αυτή αποτελεί μια ελάχιστη ένδειξη τιμής, σεβασμού και συμπαράστασης από όλους εμάς προς έναν άνθρωπο της κοινότητάς μας και την οικογένειά του. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να πράξουμε αυτές τις δύσκολες ώρες.

Ποντιακός Σύλλογος Πτολεμαΐδας

Με απέραντη θλίψη και βαθύτατη οδύνη αποχαιρετούμε έναν σπάνιο άνθρωπο, έναν διακεκριμένο επιστήμονα και έναν γνήσιο πατριώτη. Ο αδόκητος χαμός του Ιατρού Νίκου Ελευθεριάδη, αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένειά του, στους συναδέλφους του, στην κοινωνία και στην καρδιά του Ποντιακού Ελληνισμού που τόσο αγάπησε. Ως επιστήμονας υπηρέτησε την ιατρική επιστήμη με σπάνια αυταπάρνηση, ήθος και ανθρωπιά. Ως Πόντιος κράτησε ζωντανή τη φλόγα, την αρχοντιά και τις αξίες των προγόνων του. Άφησε πίσω του έργο ζωής, προσφοράς και φωτεινό παράδειγμα για τις επόμενες γενιές. Εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή και βαθύτατα συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. Η μνήμη του θα παραμείνει αιώνια και ζωντανή στις καρδιές όλων μας.

Παντελής Καραλευτέρης, εκπρόσωπος εργαζομένων στη ΔΕΗ. Γιατρέ μας.. πόσες σπουδές καί σε πόσα συνέδρια θα πας ακόμα. Αυτήν τήν φορά ήταν πολύ νωρίς, καί τόσο μακριά. Δέν θά προλάβεις να γυρίσεις, γιά να πάμε στό πατρικό στό Ακτσαλ, να πάμε στήν Αρδασσα, στήν Τραπεζούντα. Το χειρότερο δεν θα γυρίσεις, για να συνοδέψεις τήν Πηνελόπη σου, στα δικά της ταξίδια.

Γιώργος Ζαχαριάδης, δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Η Άρδασσα σήμερα πενθεί.

Πενθεί ένα νέο άνθρωπο, έναν λαμπρό επιστήμονα, έναν από τους λιγοστούς της χώρας στην ειδικότητά του, (Γαστρεντερολόγος - Ηπατολόγος) μα πάνω απ’ όλα πενθεί ένα καλό παιδί. Τον Νίκο μας. Ο Νίκος Ελευθεριάδης, το καλό παιδί της Άρδασσας, δεν είναι πια μαζί μας. Κι είναι δύσκολο να το χωρέσει ο νους και η καρδιά… Εφέκεν την πόρταν ανοιχτόν… Όπως την είχε πάντα ανοιχτή για όλους στο ιατρείο του, στην Πτολεμαΐδα και στη Θεσσαλονίκη.

Μια πόρτα ανοιχτή στον άνθρωπο, στον φίλο, στον συγχωριανό, σ’ εκείνον που είχε ανάγκη. «Ποιος σ’ είπε για χρήματα; Σου είπα εγώ ότι θέλω;». Κι ύστερα: «Έλα να σε δω και θα λέγωμ’ ατά…». Έτσι ήταν ο Νίκος. Γιατί πρώτα ήταν άνθρωπος και ύστερα γιατρός.

Κι εγώ τον συναντούσα εκεί στις Πρέσπες, στους δρόμους όπου έτρεχα. Λες και είχαμε ραντεβού. Και κάθε φορά, ένα χαμόγελο, μια κουβέντα, μια ποντιακή φράση που έδινε δύναμη:

«Εμείς οι Καραλευθεράντ’ έχομε ολίγον Ζαντίαν…»

Και χαμογελούσες. Γιατί, όπως έλεγες, αλλιώς δεν βγαίνουν τόσα χιλιόμετρα! Μα τα χιλιόμετρα τα έβγαζες κι εσύ, Νίκο. Άλλοτε στους δρόμους της ζωής κι άλλοτε στους δρόμους της επιστήμης. Και τα περπατούσες με αξιοπρέπεια, με εργατικότητα, με χαμόγελο.

Από μαθητής ακόμη στο Δημοτικό Σχολείο της Άρδασσας, φαινόταν πως μπροστά σου άνοιγε ένας δρόμος λαμπρός. Και η συνέχεια ήταν ακόμη πιο όμορφη. Στις ανώτατες σχολές διέπρεψες. Στην Ιατρική ξεχώρισες. Στην ειδικότητά σου τίμησες την επιστήμη. Μα εκεί όπου πραγματικά διέπρεψες ήταν στην Ανθρωπιά.

Και θέλησες να προσφέρεις και στον τόπο σου. Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο μας, δίπλα στη Βίκυ, τη Δήμαρχό μας. Και τα κατάφερες μια χαρά. Ίσως μπορούσες να προσφέρεις ακόμη περισσότερα. Ίσως να σε αδίκησαν κάπου. Μα εσύ δεν κράτησες κακία. Προχώρησες μπροστά, όπως πάντα.

Και τώρα; Τώρα μένει η σιωπή… Μένει ο #Παναής και η #Ελένη, οι γονείς σου, να κοιτούν την άδεια θέση σου και να προσπαθούν να καταλάβουν πώς γίνεται ένα παιδί να φεύγει πριν από τους γονείς του.

Μένει η #Πηνελοπίτσα σου, το πολύτιμο παιδί σου, να κρατά μέσα της τη μορφή σου, τη φωνή σου, το χαμόγελό σου. Και να μεγαλώνει έχοντας κάποτε να της πουν όλοι πόσο σπουδαίος άνθρωπος ήταν ο πατέρας της. Κι εμείς, Νίκο μας, θα σε θυμόμαστε. Θα σε θυμάμαι στις Πρέσπες, στους δρόμους, στις κουβέντες μας, στα πειράγματα, στα ποντιακά σου, στο χαμόγελό σου. Θα σε θυμόμαστε πίσω από εκείνη την πόρτα που ήταν πάντα ανοιχτή. Μόνο που τώρα, Νίκο… εφέκεν την πόρταν ανοιχτόν για τ' εσέν ο Θεόν. Και έφυγες… Εγληγόρεσες. Πολύ γρήγορα, Νικολή μας. Πολύ νωρίς. Κρίμα, Νίκο… Η Άρδασσα θα σε θυμάται. Οι φίλοι σου θα σε θυμούνται. Οι άνθρωποι που ευεργετήθηκαν από τα χέρια και την καρδιά σου θα σε θυμούνται. Κι εμείς που σε γνωρίσαμε από παιδιά, θα κρατήσουμε μέσα μας εκείνο το καλό παιδί της Άρδασσας που έγινε λαμπρός γιατρός, μα δεν έπαψε ποτέ να είναι ο Νίκος μας. Καλό ταξίδι, αγαπημένε μας φίλε.

Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή σου και να δίνει δύναμη στην οικογένειά σου. Κι όταν θα περνούμε από τους δρόμους της Άρδασσας, θα υπάρχει πάντα μια πόρτα ανοιχτή στη μνήμη μας. Η δική σου πόρτα. Καλό Παράδεισο Νικολή μας. Αιωνία σου η μνήμη.

Ασθενείς

Ασθενείς τους οποίους ο γιατρός Νίκος Ελευθεριάδης βοήθησε έγραψαν γι’ αυτόν.

Γεώργιος Γεωργίου. Γιατρέ μου άκουσα τα άσχημα μαντάτα και λυπήθηκα παρά πολλά. Ήσουν ο άνθρωπος που μου έδωσες ζωή στο πρόβλημα που είχα. Ήσουν ο καλύτερος γιατρός μα πάνω απ'ολα άνθρωπος. Αιώνια σού η μνήμη Γιατρέ μου δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.

Φιλιώ Παπάκου: Γιατρέ μου τι μας έκανες; Πως μπόρεσες να φύγεις τόσο ξαφνικά; Με το που σε καλούσα κατευθείαν ο νους σου έτρεχε σε μας. Πως ειναι ο Σοφοκλής με ρώταγες συνέχεια. Περάσαμε από τα θαυματουργά χεράκια σου δύο φορές.

Έδειξες μεγάλο ενδιαφέρων για όλους σου τους ασθενείς. Ηρθες σαν από θαύμα στη ζωη μας κι έφυγες τόσο ξαφνικά.. βιάστηκαν οι άγγελοι να σε πάρουν κοντα τους. Βαθιά συλλυπητήρια στην οικογένεια σου και το μικρό σου το παιδάκι. Θα σε εχουμε στην καρδιά μας για πάντα.

Ρίτσα Μπόλτση. Με βαθιά θλίψη πληροφορήθηκα την Παρασκευή τον ξαφνικό θάνατο του γιατρού που πριν 8 χρόνια μου έσωσε τη ζωή.. Δε θα ξεχάσω ποτέ την ανθρωπιά, την ηρεμία και την ελπίδα που μου έδωσες σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου. Η ξαφνική απώλειά σου αφήνει ένα μεγάλο κενό. Ένας εξαιρετικός γιατρός, αλλά πάνω απ´όλα ένας σπουδαίος άνθρωπος έφυγε πολύ νωρίς. Καλό σου ταξίδι Γιατρέ μου…