Πλήρης ημερών, έφυγε από κοντά μας σε ηλικία 101 ετών, ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής και επίτιμος πρόεδρος της ΕΔΕΚ Βάσος Λυσσαρίδης, αγωνιστής των δικαίων του κυπριακού λαού, αλλά και ένθερμος υποστηρικτής των δικαίων των Ποντίων και της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Ήταν μάλιστα κεντρικός ομιλητής για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, στην εκδήλωση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος που έγινε στην πλατεία Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη.

Ο Βάσος Λυσσαρίδης, έφυγε πλήρης ημερών, και στη διάρκεια της ζωής του, ο ανιδιοτελής γιατρός, ο αγωνιστής πολιτικός συνέδεσε το όνομά του με τα μεγαλύτερα γεγονότα της ζωής της Κύπρου, αλλά και με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, του οποίου υπήρξε ο προσωπικός του γιατρός.

Ο Βάσος Λυσσαρίδης γεννήθηκε στα Λεύκαρα, στις 13 Μαΐου 1920. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Λευκάρων και μετά για δύο χρόνια στην ανωτέρα σχολή Λευκάρων και συνέχισε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία.

Εισήχθη στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και αποφοίτησε με άριστα. Στη συνέχεια εργάστηκε στη γενική ιατρική και διετέλεσε Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου (1967 - 1981). Στη διάρκεια των φοιτητικών του σπουδών διετέλεσε Πρόεδρος της Πανσπουδαστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα, Γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακών Σωματείων και υπεύθυνος της Εθνικοτοπικής ΕΑΜ Κύπρου και την περίοδο εκείνη διοργανώθηκαν μεγάλες συγκεντρώσεις και το Κυπριακό προβλήθηκε ως εθνική διεκδίκηση.

Έλαβε μέρος στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Ε.O.Κ.Α. (1955 - 1959). Ως εκπρόσωπος της ΕΟΚΑ καταψήφισε τις συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου επειδή πίστευε ότι νομιμοποιούσαν και με την υπογραφή πλέον των Ελλήνων στην πολιτικοστρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας, ενώ στηριζόταν σε φυλετικές διακρίσεις, και διότι το σύνταγμα ήταν μη λειτουργικό και θα οδηγούσε σε αδιέξοδα με αρνητικές επιπτώσεις εις βάρος του Κυπριακού λαού.

Μετά το πραξικόπημα των συνταγματαρχών στην Ελλάδα και την επιβολή στρατιωτικής δικτατορίας, συνεργάσθηκε με τις αντιστασιακές οργανώσεις στην Ελλάδα ενάντια στη χούντα και κυρίως με το ΠΑΚ με ηγέτη τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Ήταν πρωτοστάτης στην αντίσταση ενάντια στην ΕΟΚΑ Β και κατά του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974 και του μεταπραξικοπήματος. Στην σύσκεψη ηγεσιών (νομίμων και παρανόμων) στο Γ.Δ.Π. την 15η Αυγούστου ματαίωσε την υπογραφή του σχεδίου Γκιουνές στην παρουσία πολλών δεκάδων ένστολων οπλοφόρων και επέμενε ότι η νομιμότητα επανέρχεται μόνο με την επάνοδο του νομίμως εκλεγέντος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Τα όπλα σίγησαν. Όμως στις 30 Αυγούστου έγινε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του στην οποία σκοτώθηκε ο αγωνιστής ποιητής Δώρος Λοϊζου. Συνέχισε τον αγώνα ενάντια στο μεταπραξικόπημα μέχρι την επιστροφή του Μακαρίου. Εκλεγόταν ανελλιπώς βουλευτής από το 1960 μέχρι το 2006 και την περίοδο 1985 - 1991 διετέλεσε Πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής.

Το 1969 ίδρυσε το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ε.Δ.Ε.Κ., του οποίου υπήρξε Πρόεδρος μέχρι και τον Ιούλιο του 2001. Διετέλεσε επίτιμος πρόεδρος του Κινήματος και μέλος του Eθνικού Συμβουλίου. Είχε άριστες σχέσεις με τον αραβικό κόσμο, και με πολλούς άλλους προοδευτικούς ηγέτες και λαούς αγωνιζόμενους για ελευθερία και ανεξαρτησία. Ήταν υπέρ ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Ηταν Γενικός Γραμματέας του ICSA (Διεθνής Επιτροπή ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις και για την απελευθέρωση του Mandela). Έκανε αναρίθμητα ταξίδια και συνεδρίες στην Ευρώπη για αυτό το θέμα και για συλλογή χρημάτων αλλά πολύ περισσότερο για πολιτική και ηθική ενίσχυση και του κινήματος. Είχε σχέσεις με τα εθνοαπελευθερωτικά κινήματα της Αφρικής και τους ηγέτες των εθνοαπελευθερωτικών κινημάτων. Συνδέθηκε ιδιαίτερα με τον Νέτο, Γκαμπράλ, Μοτλάνε, Σαμόρα Μασιέλ, Μαρσελίνο Ντο Σάντος, Κάστρο, Άραφατ και άλλους.

Ποιητής, ζωγράφος, ο Βάσος Λυσσαρίδης άφησε το στίγμα του σε όλες τις πτυχές της ιστορίας και ζωής του τόπου του, σημειώνεται τέλος.