Οι τραγικές πτυχές της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού αναβίωσαν στην εκδήλωση μνήμης για τους αδικοχαμένους Έλληνες του Πόντου που διοργάνωσε το βράδυ της Τρίτης 12 Μαΐου 2026, ο Υφυπουργός Εσωτερικών - Μακεδονίας και Θράκης Κωνσταντίνος Π. Γκιουλέκας στο Διοικητήριο Θεσσαλονίκης.

Καταξιωμένοι καλλιτέχνες ποντιακής - και μη - καταγωγής απέδωσαν με μοναδική ευαισθησία και συγκίνηση παραδοσιακά ποντιακά ακούσματα και αφηγήσεις για τη Γενοκτονία των 353.000 Ελλήνων του Πόντου, στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο αίθριο του Διοκητηρίου.

Ο Κωνσταντίνος Γκιουλέκας

Στο σύντομο χαιρετισμό του ο Κωσταντίνος Γκιουλέκας μεταξύ άλλων τόνισε.

«Δεν πρέπει να αφήσουμε την εθνική μνήμη να ξεθωριάσει», και πρόσθεσε: «Όσο οι θύτες δεν αναγνωρίζουν την Γενοκτονία, τόσο οι νέες γενιές στην Ελλάδα δεν θα ξεχνούν το χρέος τους, τον αγώνα για την δικαίωση των ψυχών των 353.000 θυμάτων του Ποντιακού Ελληνισμού». Επίσης αναφέρθηκε στην τεράστια συμβολή των Πόντιων προσφύγων στην ανάπτυξη και προκοπή της χώρας.

Ο Φίλιππος Τσαουσέλης και η Μελίνα Γιαλαμά

Την εκδήλωση που είχε τίτλο «Ν’ Ανασπάλω ‘κι επορώ» συντόνισαν και παρουσίασαν η εικαστικός Μελίνα Γιαλαμά και ο ηθοποιός Φίλιππος Τσαουσέλης, ο οποίος επιμελήθηκε επίσης την σκηνοθεσία, και τις αφηγήσεις επιμελήθηκε ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Γιώργος Συμεωνίδης.

Ο Γιώργος Συμεωνίδης

Αναφερόμενοι στα γεγονότα της γενοκτονίας που εναλλάσσονταν με τραγούδια, οι παρουσιαστές αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων στις διώξεις και τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πόντου.

Το κακό έγινε σε όλη την Ανατολία. Από τον Εύξεινο Πόντο, ως τη Μικρά Ασία. Η Γερμανική Αυτοκρατορία, σύμμαχος των Τούρκων, έστειλε κάποιους ανάλγητους στρατιωτικούς παρατηρητές να αξιολογήσουν τη δεύτερη γενοκτονία του 20^ου αιώνα. Και ήρθε η σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας στον Πόντο. Και στη συνέχεια η Μικρασιατική Καταστροφή και ο ξεριζωμός.

Όμως οι πρόσφυγες ρίζωσαν. Πρόκοψαν. Στύψανε τη γη στη χούφτα τους. Κάνανε το χώμα από άγονο, γόνιμο. Μπόλιασαν την Ελλάδα με τις γνώσεις, τη μουσική, το γέλιο. Μα ποτέ δεν ξέχασαν. Ποτέ. Εκείνα τα χώματα τα τραγουδάνε, εκείνα τα χώματα μας καλούνε κοντά μας. Πατάς εκεί και καταλαβαίνεις εκεί την φράση «ε κιτι Πατρίδας χώμαν». Και αυτά τα χώματά μας τραγουδούν μέσα μας, στο σήμερα»./

Με ήρεμα μάτια, πότε πότε γεμάτα δάκρυα, αλλά ήρεμα πια, ζητάμε ένα πράγμα. Την αναγνώριση. Να αναπαυθούν οι ψυχές εκείνων που χάθηκαν. Να μπορούν οι άνθρωποι που μείναν εκεί, να τραγουδάνε την γλώσσα τους. Την γλώσσα μας. Την γλώσσα των προγόνων τους. Και ευτυχώς «Η Ρωμανία αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο».

Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι μουσικοί:

Γιώργος Στεφανίδης – Τραγούδι.

Φάνης Κουρουκλίδης – Λύρα.

Πόλυς Ευφραιμίδης – Τραγούδι.

Στο τραγούδι η Γεωργία Νεοκλέους, ο Γιώργος Στεφανίδης και ο Πόλυς Εφραιμίδης

Κώστας Ζώης – Νταούλι.

Νίκος Νεραντζάκης – Λαούτο.

Γεωργία Νεοκλέους – Τραγούδι.

Ευδοξία Κοκκινασίδου – Λύρα.

Ελπίδα Κατσαβουνίδου – κρουστά.

Δήμητρα Σίτσα – Κανονάκι.