Ήταν όλοι εκεί το μεσημέρι της Τρίτης 21 Ιανουαρίου 2025, οι άνθρωποι που τον σέβονταν ως άνθρωπο, ως καθηγητή και πρύτανη, να αποχαιρετήσουν τον προσφυγικής καταγωγής Πόντιο Πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Μιχάλη Παπαδόπουλο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2024, μετά από ολιγοήμερη νοσηλεία στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.
Στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στην Αρετσού του Δήμου Καλαμαριάς, εψάλη η εξόδιος ακολουθία χοροστατούντος του Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου Κρήτης και Ομότιμου Καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) Ανδρέα, και ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς.
Στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στην Αρετσού, παραβρέθηκαν η σύζυγός του Βιολέττα, ο γιος του καθηγητής της Πολυτεχνικής του ΑΠΘ και πρόεδρος της ΕΥΑΘ, Άγις Παπαδόπουλος, η κόρη του Χάρις – Όλγα καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολή του ΑΠΘ, τα εγγόνια του, αλλά και πρυτάνεις που τον διαδέχτηκαν, πλήθος πανεπιστημιακών δασκάλων, διοικητικών στελεχών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, δημοσιογράφοι, φίλοι, αλλά και συνεργάτες του σε άλλες θέσεις ευθύνης που είχε αναλάβει στη διάρκεια της ζωής του, ακόμη και γείτονές του στην Καλαμαριά, όπου έμενε για πολλές δεκαετίες.
Στην κηδεία του Μιχάλη Παπαδόπουλου το παρών έδωσε επίσης η δήμαρχος Καλαμαριάς, Χρύσα Αράπογλου, και ο πρώην υπουργός και βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης Σωτήρης Κούβελας, που ήταν και παλιός συνάδελφός του, μηχανικός και ο ίδιος.
Επικήδειοι
Ο πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Χαράλαμπος Φείδας, εκφώνησε εκ μέρους των πρυτανικών αρχών τον επικήδειο, αναφέροντας πως ο Μιχάλης Παπαδόπουλος ως καθηγητής, αντιπρύτανης και πρύτανης υπηρέτησε για πολλά χρόνια το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, και με την απλότητα, την αμεσότητα και την επιστημοσύνη του απέκτησε τον σεβασμό τόσο από τις αρχές όσο και από τον πανεπιστημιακό κύκλο και τους φοιτητές.
Η πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αικατερίνη Τσικαλουδάκη αναφέρθηκε στη συμβολή του Μιχάλη Παπαδόπουλου στην επιστήμη, αλλά και στην εποχή που άφησε στο πανεπιστήμιο και στο τμήμα των πολιτικών μηχανικών, εμπνέοντας το σεβασμό στους καθηγητές, αλλά και στους φοιτητές.
Ο Γιώργος Λυσαρίδης, πρώην γενικός γραμματέας των υπουργείων Αθλητισμού και Μακεδονίας και Θράκης, τέως πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, στενός φίλους του Μιχάλη Παπαδόπουλου, αναφέρθηκε εκτενώς στον Μιχάλη Παπαδόπουλο, αναφέροντας μεταξύ άλλων:
Πολύ βαρύ και οδυνηρό το καθήκον να απευθύνω τον ύστατο χαιρετισμό στον σεβαστό Πρύτανη, τον διαπρεπή επιστήμονα και ακαδημαϊκό δάσκαλο, τον αγαπητό φίλο, Μιχάλη Παπαδόπουλο.
Τύχη αγαθή έφερε τα βήματά μας να συναντηθούν και να τον γνωρίσω από κοντά, από την πρώτη ήδη θητεία του στην πρυτανεία του ΑΠΘ. Στις όμορφες συζητήσεις που είχαμε, τις πιο πολλές για κοινά μας ενδιαφέροντα, έξω από τα συνήθη και συμβατικά, είχα την ευκαιρία να γευτώ το νέκταρ της σοφίας του, να θαυμάσω την ευπρέπεια του χαρακτήρα του, να γοητευτώ από την παιδεία του. Μια παιδεία βαθιά και πολύπλευρη, που τη σμίλεψε μέσα από τον διαρκή αγώνα του να υπηρετήσει με συνέπεια και συναίσθηση ευθύνης την επιστήμη, την οικογένειά του, τους θεσμούς και τα αξιώματα που κλήθηκε να διακονήσει.
Στη φιλία μας που, έκτοτε, διατηρήθηκε ακμαία και ζωντανή, αναδείχθηκε στα μάτια μου η επιστημοσύνη του, η διοικητική του ικανότητα, η σωφροσύνη και η μετριοπάθεια, ο υψηλός δείκτης ενσυναίσθησης, η ευαισθησία σε κοινωνικά θέματα, η σεμνότητα και η ταπεινοφροσύνη συνυπάρχουσες με μια ασυμβίβαστη προσήλωση σε αρχές και αξίες.
Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος υπήρξε και ένας θερμός πόντιος πατριώτης. Ακόμη αντηχούν στ’ αυτιά όσων τον ακούσαμε, τον περασμένο Μάρτιο, σε εκδήλωση μνήμης που οργανώθηκε για όσους άπορους φοιτητές και σπουδαστές στεγάστηκαν στον «Οίκο Φοιτητού» της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Στην αίθουσα εκδηλώσεων του ποντιακού σωματείου, έναν χώρο «αυτόπτου μαρτυρίας», συνδεδεμένο με έντονα βιώματα και ανεξίτηλες αναμνήσεις, στην αντιφώνησή του εκ μέρους και των υπόλοιπων τροφίμων συσπουδαστών του, παράλληλα με τις ευγνώμονες ευχαριστίες προς την Εύξεινο Λέσχη για τη συμπαράσταση που του πρόσφερε στα δύσκολα φοιτητικά χρόνια, ύμνησε και την ποντιακή του καταγωγή, ιστορώντας περιπέτειες και της δικής του οικογένειας που ξεριζώθηκε από την πατρογονική εστία του Πόντου.
Αυτήν, για την οποία στο βιβλίο του «Πρόσφυγες και εκπαίδευση», έχει προμετωπίδα την αφιέρωση ««Στους πρόσφυγες γονείς μου, αντίδωρο» και εξομολογείται πως κίνητρο που επέλεξε το θέμα του βιβλίου ήταν «η οδύσσεια που έζησαν και διηγήθηκαν οι πρόσφυγες γονείς μου και τα βιώματα των παιδικών μου χρόνων που σημαδεύτηκαν από τα απόνερα της προσφυγιάς».
Σεβαστέ μου Πρύτανη,
Υποκλίνομαι στο ξόδι σου με ευλάβεια και με ένα μεγάλο ευχαριστώ που με τίμησες με τη φιλία σου.
Συμμερίζομαι το βαρύ πένθος της αγαπημένης σου συζύγου και φέρνω στο νου μου την αφιέρωση «Ο 86χρονος Μιχάλης στην 83χρονη Βιολέττα του» στο βιβλίο σου «Η αιωνιότητα της στιγμής», όπου μέσα στις 7 λέξεις της και εκείνο το «του» (…της Βιολέτας «του»), κτητικό γραμματικά, αλλά και κυριολεκτικά, κρύβει την εξαίσια αγάπη και τρυφερότητα για τη σύντροφο της ζωής σου.
Θερμά συλλυπητήρια και στα παιδιά σου, τον Άγι και την Χάριτα-Όλγα, για τα οποία μου έλεγες πόσο περήφανος είσαι «γιατί είναι καλά παιδιά», καθώς και στα εγγόνια και στους λοιπούς οικείους σου. Εύχομαι η εξ ύψους παρηγορία να απαλύνει τον πόνο τους.
Ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου Κρήτης και ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ανδρέας, αναφέρθηκε στη γνωριμία του με τον Μιχάλη Παπαδόπουλο ως πρύτανη και τις ανοιχτές πόρτες τις οποίες είχε σε όλους τους καθηγητές και φοιτητές και τη βοήθεια που τους προσέφερε και με λόγια συγκίνησης αναφέρθηκε στην ανθρωπιά που είχε ο πρώην πρύτανης, η οποία τον χαρακτήριζε πέρα από την επιστημονική του κατάρτιση και την διοικητική του ικανότητα, κάνοντάς τον αγαπητό σε όλους.
Περισσότερες λεπτομέρειες για τη ζωή και το έργο του Μιχάλη Παπαδόπουλου, διαβάστε στο ακόλουθο Link
