Έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2025, μετά από ολιγοήμερη νοσηλεία στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, ο ομότιμος καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής και πρώην πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Μιχάλης Παπαδόπουλος, σε ηλικία 89 ετών, ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στην επιστήμη, στα κοινά, αλλά ασχολήθηκε και με την προσφυγική ποντιακή του καταγωγή.
Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος, ήταν πρύτανης επί δύο συνεχόμενες θητείες, από το 1997 έως το 2023. Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2025, στις 11.30 το πρωί από τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στην Αρετσού του δήμου Καλαμαριάς.
Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος, κατά τη διάρκεια της πρυτανικής του θητείας, ασχολήθηκε και με τα θέματα του ποντιακού ελληνισμού ακόμη και σε οργανωτικό επίπεδο για να βοηθήσει την ενότητα των ποντιακών οργανώσεων, ενώ αγαστή ήταν και η συνεργασία του με τον Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης.
Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος, ήταν παντρεμένος από το 1964 με την Βιολέτα και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Άγι Παπαδόπουλο ο οποίος είναι καθηγητής ενεργειακών συστημάτων στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ και την κόρη τους Χάρις – Όλγα Παπαδοπούλου, καθηγήτρια στο Τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ.
Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος γεννήθηκε το 1936 στη Δράμα. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο ΑΠΘ. Δούλεψε για μια δεκαετία ως ελεύθερος επαγγελματίας στη Δυτική Μακεδονία. Στη συνέχεια εκπόνησε το διδακτορικό του στο Άαχεν της Γερμανίας.
Μετά την Μεταπολίτευση επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη όπου και εξελέγη καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών (1976). Διετέλεσε Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής (1988-1994), Αντιπρύτανης (1994-1997) και Πρύτανης (1977-2003). Ήταν Συγκλητικός για 15 συνεχόμενα χρόνια. Ομότιμος καθηγητής από το 2003.
Διετέλεσε Πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούρου (1994-1996) και Πρύτανης του Πανεπιστημίου Frederick της Κύπρου (1996-1998).
Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος για το έργο του έχει τιμηθεί μεταξύ άλλων από το Πανεπιστήμιο του Καρόλου της Πράγας το 1998 «για την καλλιέργεια των γραμμάτων και του ανθρωπισμού σε παγκόσμια κλίμακα» και από τον Πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας με την απονομή του «μεγάλου σταυρού αξίας» το 2003, τη μεγαλύτερη διάκριση που μπορεί να αποδοθεί σε μη Γερμανό πολίτη.
Εκτός των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων και τον πολυάριθμων επιστημονικών δημοσιεύσεων, έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις Ιανός δύο δοκίμιά του, «Μετά το Αμφιθέατρο» (2000) και «Με μολύβι και χαρτί (2004). Στη συνέχεια από τις εκδόσεις Επίκεντρο εκδόθηκαν τα βιβλία, «Καλειδοσκόπιο μιας εποχής – όπως την έζησα (2021), «Η αιωνιότητα της στιγμής» (2022), «Πρόσφυγες και Εκπαίδευση» (2023).
Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος κατά την παρουσίαση του βιβλίου που συνέγραψε με τον γιο του Άγι Μ. Παπαδόπουλο "Η πολυκατοκία της αντιπαροχής και το στεγαστικό πρόβλημα", στην αίθουσα "Μ. Αναγνωστάκης" στο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης το απόγευμα της Δευτέρας 2 Δεκεμβρίου 2024
Το τελευταίο του βιβλίο και πάλι από τις εκδόσεις Επίκεντρο ο Μιχάλης Παπαδόπουλος το συνέγραψε με τον γιο του Άγι Μ. Παπαδόπουλο με θέμα «Η πολυκατοικία της αντιπαροχής και το στεγαστικό πρόβλημα» (2024), το οποίο μάλιστα παρουσιάστηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2024 στο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης κατά την οποία ο Μιχάλης Παπαδόπουλος πραγματοποίησε και την τελευταία δημόσια εμφάνισή του.
