Ένα πολυθέαμα με τον γενικό τίτλο «ΠΟΝΤΟΣ - ΑΡΜΕΝΙΑ: ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΓΗ», μία συναυλία μνήμης για τις Γενοκτονίες Αρμενίων και Ποντίων, ωδή στα χώματα του Πόντου και της Αρμενίας, πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου 11 Μαΐου 2024, με διοργανωτή το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων και την Αρμένικη Εθνική Επιτροπή Ελλάδος.

Σε αφήγηση της καταξιωμένης ηθοποιού Μελίνας Μποτέλη, σε σκηνοθεσία της Χριστίνας Σαχινίδου – Τσαρτσίδου, οι ερμηνευτές Haig Yazdjian, Σοφία Παπάζογλου, Μπάμπης Ιορδανίδης και Δέσποινα Φιλίππου (πλαισιωμένοι από μια πλειάδα 45 καταξιωμένων μουσικών), με τα τραγούδια τους, ταξίδεψαν τους θεατές που βρέθηκαν στο χώρο του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, στην αλησμόνητη γωνιά της Ανατολής, εκεί που η κάθε πέτρα ήταν ζυμωμένη με την καρδιά των ανθρώπων.

Μαζί τους διακόσιοι (200) χορευτές, απόγονοι των Ελλήνων προσφύγων του Ευξείνου Πόντου και των Αρμενίων προσφύγων της Γενοκτονίας και της Μικραστιατικής Καταστροφής, με τα βήματά χόρεψαν τον Πόντο και την Αρμενίων.

Ταυτόχρονα είκοσι οργανοπαίχτες με νταούλια επί σκηνής έδωσαν το ηχητικό παράγγελμα και με το ρυθμό τους, την καρδιά τους να χτυπά ατενίζοντας την Ανατολή, ενώ το δεκαπενταμελές μουσικό σύνολο παιδιών με λύρες και κρουστά, με μουσικές και χρώματα μνήμης, έδωσε ένα μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας για την τελική δικαίωση και την αποκατάσταση της αλήθειας.

Αποκορύφωμα ο Χορός των Μαχαιριών και ο Χορός Σέρα.

Ήταν μία παράσταση – συναυλία ιστορικής μνήμης, με πρωταγωνιστές τον λόγο, τους ήχους της μουσικής, τις φωνές των τραγουδιστών και τα βήματα των χορευτών, μας αφηγείται την αλήθεια για τη ματωμένα γη του Πόντου και της Αρμενίας.

Μια ξεχωριστή παράσταση – αφιέρωμα μνήμης στη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και στα 109 χρόνια από τη γενοκτονία των Αρμενίων.

Η ηθοποιός Μελίνα Μποτέλη με τη φωνή της, ακούμπησε την Άγια Γη των προγόνων μας, και έφερε συνομιλίες αιώνων, απομεινάρια όρκων, παλιούς λησμονημένους, πόνους άθαφτους και ήταν σα να μιλά με το νεκρό τους σώμα.

Χαιρετισμό στην μουσική παράσταση, απηύθυναν η Ευγενία Αλεξανδροπούλου – Αιγυπτιάδου, πρόεδρος του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, ο Χρίστος Γαλιλαίας καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, η Γκιούλα Κασπαριάν πρόεδρος των Αρμενίων και η Χριστίνα Σαχινίδου – Τσαρτσίδου πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ).

Οι συντελεστές της παράστασης ήταν οι ακόλουθοι.

Σκηνοθεσία: Χριστίνα Σαχινίδου – Τσαρτσίδου.

Αφήγηση: Μελίνα Μποτέλη.

Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Στυλίδου.

Συντονιστής παράστασης: (Back Stage) Κώστας Σαμουρκασίδης.

Συντονιστής ροής μουσικού προγράμματος & επιμέλεια ορχήστρας: Βασίλης Κασούρας.

Υπεύθυνος χοροδιδάσκαλος Παύλος Καρυπίδης.

Υπεύθυνος χοροδιδάσκαλος Γιώργος Μιχαηλίδης.

Υπεύθυνος χοροδιδάσκαλος Κώστας Καλταβερίδης.

Υπεύθυνος χοροδιδάσκαλος Γιάννης Φουλίδης.

Γενική υποστήριξη (Back Stage) Ηλίας Μυλόπουλος – Δώρα Δημητρούση - Ειρήνη Μόσχου.

Haig Yazdjian ούτι τραγούδι.

Γιώργος Κοντογιάννης λύρα.

Τάσος Πούλιος κανονάκι.

Θάνος Χατζηαναγνώστου τύμπανα.

Γιάννης Παπαδόπουλος πλήκτρα.

Vahan Galstyan αρμένικα πνευστά.

Μελίνα Μποτέλη ηθοποιός.

Σοφία Παπάζογλου τραγούδι.

Μπάμπης Ιορδανίδης τραγούδι.

Δέσποινα Φιλίππου τραγούδι.

Αρσένης Ορφανίδης τραγούδι.

Δημήτρης Ορφανίδης ποντιακή λύρα.

Βασίλης Κασούρας λαούτο.

Γιώργος Μωυσιάδης ποντιακή λύρα.

Κώστας Φουλίδης ποντιακή λύρα – τραγούδι.

Κώστας Ζώης και 20 κρουστοί επί σκηνής από τη σχολή εκμάθησης νταουλιού.

Μουσικό Σύνολο της Στέγης Ποντίων Αμυνταίου.

Ελένη Σίσιου: λύρα ποντιακή και υπεύθυνη της ορχήστρας.

Ποντιακές λύρες: Κώστας Σαρηγιαννίδης, Δήμητρα Μαλεζίδου, Γιάννης Δεμερτζίδης, Γιάννης Ευσταθιάδης, Χρήστος Ηλιάκης. Νίκος Παυλίδης, Νένα Λαζαρίδου, Άλκης Ευγενειάδης, Βασίλης Τσιμπασίδης, Θοδωρής Μυρουζίδης, Γιώργος Σουμελίδης.

Νταούλι και Μπεντίρ: Νίκος Γιώβης, Μιχάλης Μπίτας, Ερμιόνη Κρητικού.

Στην ΕΡΤ3 το βράδυ της Κυριακής 19 Μαΐου 

Η συναυλία έχει μαγνητοσκοπηθεί και θα προβληθεί από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ3 την Κυριακή 19 Μαΐου 2024, στις 23.00, για όλους όσους θέλουν να την παρακολουθήσουν και δεν είχαν τη δυνατότητα να την δουν από κοντά σε πραγματικό χρόνο.