Η μάνα

Απόβραδα όντες θα κρούει

εσπερινό η καμπάνα,

ατότες κλώσκεται σο νου,

κάθα εινός η μάνα.

Εννέα μήνας συρ΄εμάς.

Όντες εν βερεασμέντσα

Κι εμάς ξαν θα κουβαλεί

Σο νου αποθαμέντσα.

Τη μάνα σ’ να χαρεντερίεις

Να μη χαν’τς ευκαιρία

Αν αποθάν’ παράν κι’ εφτάν’

Όσα κι αν ’φτύντς κερία!