Απευθύνομαι σε όλο τον ελληνικό λαό.
Όπως λέει η ελληνική παροιμία «Ο άδειος ο τενεκές κάνει το μεγαλύτερο θόρυβο…».
Μόνο αυτά τα λόγια έρχονται στο μυαλό μου μετά την άσχημη και λανθασμένη δήλωση της διοίκησης του Ολυμπιακού κατά του Πρόεδρου του ΠΑΟΚ κυρίου Ιβάν Σαββίδη και του Ελληνισμού της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Μας ονομάζουν «Ρώσοι»…
Είναι ανιστόρητοι και δεν ξέρουν ότι οι Έλληνες βρέθηκαν στον Εύξεινο Πόντο στο 8 αιώνα π.χ., πάνω από 1000 χρόνια πριν έρθουν εκεί οι Σλάβοι (από 9ο αιώνα μ.Χ. ονομαζόμενοι ως ΡΩΣΟΙ)...
Ο Ιβάν Σαββίδης, στην Παναγία Σουμελά στην Ματσούκα, της Τραπεζούντας του Πόντου
Ότι οι πρώτοι μητροπολίτες της αρχαίας Ρωσίας από 10 αιώνα μ.Χ. ήταν Ελληνικής καταγωγής...
Ότι ο Θεοφάνης ο Έλληνας (ρωσικά Φεοφάν ο Γραίκος), 1340 - 1410, ήταν Βυζαντινός ζωγράφος του ύστερου Μεσαίωνα, ο οποίος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ο όποιος μεγαλούργησε και ανέβασε το επίπεδο της αγιογραφίας της Ρωσίας...
Και ο Μάξιμος Έλληνας (ρωσικά ο Μαξίμ ο Γραικός), 1470 - 1556, φιλόσοφος, Άγιος της ρωσικής εκκλησιάς που διαφώτισε την Νεότερη Ρωσική ορθοδοξία... Γεννήθηκε στην Άρτα, αλλά η καταγωγή του ήταν από τον Μωρία και το κοσμικό του όνομα ήταν Μιχαήλ Τριβώλης.
Και δεν λέω πολλά για τους Έλληνες μοναχούς από την Κεφαλονιά, τα αδέλφια Λιχούδη Ιωαννίκη (1633 - 1717) και Σωφρόνη (1652 - 1730) οι οποίοι ήταν οι πρώτοι καθηγητές και ίδρυσαν στην Μόσχα το 1687 την Σλαβο – Γρεκο - Λατινική Ακαδημία, το πρώτο Ανώτατο Εκπαιδευτικό και Θεολογικό Ίδρυμα της Ρωσίας...
Ξέχασαν ανιστόρητοι ότι οι ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας του 1814 ήταν Έλληνες και όχι Ρώσοι… Και ότι το επιτελείο τους βρισκόταν στην Οδησσό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας…
Και τα αδέλφια Υψηλάντη, οι οποίοι ξεκίνησαν την Ελληνική Επανάσταση του 1821, ήταν ελληνικής ποντιακής καταγωγής και παράλληλα οι αξιωματικοί του ρωσικού στρατού.
Και τι να πω για τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια (1776 - 1831) ο οποίος πριν ήταν ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας...
Ο Γιάννης Καρυπίδης, ο Ιβάν Σαββίδης, ο Κυριάκος Ιορδανίδης και ο Ιωάννης Ζελίλωφ
Για τον 19ο αιώνα δεν μιλάω. Γνωστοί στρατηγοί, επιστήμονες, ζωγράφοι, καλλιτέχνες, κ.λπ., που πάντα δήλωναν την ελληνική καταγωγή τους και σε μέγιστο συνέβαλαν στην ανάπτυξη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας! Δεκάδες ονόματα μπορούσα να αναφέρω…
Οι παγκοσμίως γνωστοί Έλληνες του 20 αιώνα οι Οδυσσέας Δημητριάδης, Αλέξανδρος Ζγούριδης, Βίκτορας Σαριγιαννίδης, Θεοχάρης Κεσσίδης και πολλοί άλλοι άξιοι συμπατριώτες μας ζούσαν και μεγαλουργούσαν στην Ρωσία…
Οι δεκάδες χιλιάδες Έλληνες της πρώην ΕΣΣΔ, στις δεκαετίες του 30 και 40 φυλακίστηκαν, εκτελέστηκαν και εξορίστηκαν στην Σιβηρία και στην Κεντρική Ασία, επειδή ήταν ελληνικής καταγωγής…
Ο Γιάννης Καρυπίδης
Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ελληνική ταυτότητα μας.
Κατά τη γνώμη μου, οι εξολοθρευτές της Ελλάδας και οι καινούργιοι Εφιάλτες της Πατρίδας μας είναι αυτοί που δηλώνουν τέτοιες άσχετες και ρατσιστικές δηλώσεις σχετικά με τον Ελληνισμό της Μαύρης Θάλασσας.
Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ονομαστεί «Ρώσος» ο Ιβάν Σαββιδης, που είναι καταγωγής από την μυθική Σάντα του Πόντου.
Είναι ηγέτης του Ελληνισμού της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ο όποιος στο μέγιστο βαθμό συμβάλει στην ανάπτυξη του Ελληνισμού της Ρωσίας, του Παγκόσμιου Ποντιακού Ελληνισμού, της Ελλάδας και ελλήνο - ρωσικών σχέσεων, ως επιχειρηματίας, ως ευεργέτης και ως άξιος πατριώτης.
Ένα παράδειγμα να πω. Από 2016 με την πρωτοβουλία και την υποστήριξη της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων της Ρωσίας με τον Πρόεδρο Ιβάν Σαββίδη η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας μπήκε επίσημα ως ξένη γλώσσα (80 % μαθητών μη ελληνικής καταγωγής) στα πολλά κρατικά σχολεία της Ρωσίας με την οικονομική υποστήριξη της ρωσικής κυβέρνησης...
Επίσης στα Πανεπιστήμια της Ρωσίας υπάρχουν οι Έδρες Ελληνικών Σπουδών και στην Ελλάδα η μοναδική στον κόσμο Έδρα Ποντιακών Σπουδών στο ΑΠΘ με την υποστήριξη του «Φιλανθρωπικού Ιδρύματος Ιβάν Σαββίδης».
Και ακόμα κάτι… Στον Πόντο και ειδικά στην πρώην Σοβιετική Ένωση οι γονείς, με περηφάνια, ονόμαζαν και ακόμα ονομάζουν τα παιδιά τους Ελλάδα, Ελίνα, Πατρίδα, Έλληνας, Μακεδόνας…
Στην Ελλάδα δυστυχώς τέτοιο φαινόμενο εγώ δεν παρακολουθώ...
Το θέμα που προέκυψε δεν είναι αθλητικό...
Κατά τι γνώμη μου είναι πολιτικό, αντιρωσικό...
Στις αρχές του 20 αιώνα τους Έλληνες του Πόντου ονόμαζαν Τουρκόσποροι, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μας χώρισαν στους Νότιους και Βόρειους και τώρα τους οπαδούς του ΠΑΟΚ στην Αθήνα ονομάζουν Βούλγαροι...
Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 γίναμε Ρώσοι...
Και όλα αυτά πραγματοποιήθηκαν μόνο για πολιτικούς λόγους.
Κάποιους πολιτικούς κύκλους της Ελλάδας δεν βολεύουν τις καλές και αιώνιες ιστορικές, θρησκευτικές, πολιτιστικές σχέσεις της Ελλάδας και της Ρωσίας.
Στο σύνολο του ο ελληνικός λαός γενικώς εκτιμάει και αγαπά των ρωσικό λαό.
Και αυτό δεν βολεύει κάποιους και στο παγκόσμιο επίπεδο...
Ένα ιστορικό παράδειγμα να πω. Όσο ξέρω ο ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης είναι κριτικής καταγωγής και από πλευρά της γιαγιάς του δηλώνει και Πόντιος (από οικογένεια Υψηλάντη). Οι Κρητικοί μας ονομάζουν Πόντιους εξαδέλφια, γιατί στο 10ο αιώνα ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Νικηφόρος Β’ Φωκάς μετακόμισε από τον Πόντο στην Κρήτη δέκα χιλιάδες Πόντιους, μετά που απελευθέρωσε τν νησί από τους Άραβες, οι όποιοι εγκαταστάθηκαν εκεί και βοήθησαν στην ανάπτυξη της.
Και τώρα για τον Μαρινάκη γίναμε ΡΩΣΟΙ...
Και το θέμα δεν είναι μόνο αθλητικό ή πολιτικό, αλλά και οικονομικό.
Στα τελευταία χρόνια ο κύριος Σαββίδης επένδυσε και συνεχίζει να επενδύει στην Ελλάδα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, άνοιξε χιλιάδες θέσεις εργασίας, βοηθάει στα ευεργετικά προγράμματα κ.λπ.
Λιμάνι Θεσσαλονίκης, Σουρωτή, ΣΕΚΑΠ, τουρισμός, ξενοδοχειακές μονάδες, ΠΑΟΚ, ΑΠΘ, Εθνικό Καπποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΑΧΕΠΑ και πολλά αλλά...
Και αυτό κάποιους δεν βολεύει για τους πολλούς λόγους.
Και στην Ευρώπη και στον παγκόσμιο επίπεδο, γιατί είναι ρωσικής προέλευσης.
Ξέρουμε ότι οι πολλοί μεγαλοεπιχειρηματίες Ελλαδίτες ή επενδύουν ή κρατάνε τα λεφτά τους στο εξωτερικό…
Έχει μεγάλο ενδιαφέρον... Που επενδύει ή κρατάει τα λεφτά του ο ίδιος Βαγγέλης Μαρινάκης;
Μόνο στο Nottingham Forest F.C. της Αγγλίας, ή κάπου άλλου στο εξωτερικό...;
Και μετά από όλα αυτά ο Μαρινάκης είναι «Έλληνας» και ο Σαββίδης «Ρώσος»...
Ντροπή και αίσχος…
Δεν έχω τίποτα με τον Ολυμπιακό, ούτε με τις άλλες ελληνικές ομάδες, ούτε με τους οπαδούς και φιλάθλους τους… Ας είναι οι φανατικοί των ομάδων τους και αγαπάνε την ομάδα τους.
Είμαι βέβαιος και πιστεύω ότι όσο το θέμα είναι πολιτικό και οικονομικό και όχι μόνο αθλητικό δεν θα τελειώσει ποτέ…
Ένας «Ρωσοπόντιος», αν και γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Γεωργία, είμαι περήφανος για την ελληνική καταγωγή μου!
Με εκτίμηση.
Ο Γιάννης Καρυπίδης, είναι Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Παλιννοστούντων Ελληνοποντίων «Μαυροθαλλασίτες» Γιάννης Καρυπίδης,
Ο Γιάννης Καρυπίδης, είναι Συντονιστής του Προγραμμάτος Αδελφοποίησης των Σχολείων της Ελλάδας και της Ρωσίας.
Συντονιστής Εκδηλώσεων και Δημοσίων Σχέσεων του Πολιτιστικού Κέντρου «Ρίζες» Θεσσαλονίκης
Ο Γιάννης Καρυπίδης, γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1952 στην πόλη Τιφλίδα της Γεωργίας. Είναι απόφοιτος του Κρατικού Πολυτεχνείου της Γεωργίας, της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών, το 1974. Από το 1974 έως το 1977 εργάστηκε στην οικοδομική - κατασκευαστική εταιρεία «OYRALSELSTROΪ» της Ρωσίας, ως πολιτικός μηχανικός (εργοδηγός, στην πόλη Ιζέβσκ, πρωτεύουσα της Αυτόνομης Δημοκρατίας Ουντμουρτία στα Ουράλια Όρη). Από το 1978 έως το 1990 δούλεψε στο Ινστιτούτο «TBILGIDROPROEKT» (Ινστιτούτο Ερευνών και Μελετών Υδροηλεκτρικών Σταθμών) ως αρχιμηχανικός.
Από το 1983 έως το 1991 ήταν Πρόεδρος του Συλλόγου της Ελληνικής Νεολαίας της Τιφλίδας, του πρώτου Συλλόγου των Ελλήνων στην πρώην Σοβιετική Ένωση, μετά τις τραγικές δεκαετίες 1930 - 1940. Ο συγκεκριμένος Σύλλογος έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διατήρηση, αναγέννηση και ανάπτυξη της Εθνικής Συνείδησης των Ελλήνων της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ.
Το 1984 και το 1988 συμμετείχε στα Φεστιβάλ Φιλίας Σοβιετικής και Νεολαίας της Ελλάδας στην Τιφλίδα και Μόσχα - Σιβηρία, αντίστοιχα.
Το 1990 και το 1991 έλαβε μέρος στο 1o Φεστιβάλ Πολιτισμού και Τέχνης των Ελλήνων της Ε.Σ.Σ.Δ. στη Μόσχα και στο 1o (ιδρυτικό) Συνέδριο των Ελλήνων της Ε.Σ.Σ.Δ. στο Γκελεντζίκ (Εύξεινος Πόντος), ως ιδρυτικό και οργανωτικό στέλεχος. Το 1989 και το 1990 υπήρξε ο αρχηγός των αποστολών ελληνικής νεολαίας της Γεωργίας, που επισκέφθηκαν την Ελλάδα. Το Μάιο του 1991 ήρθε για μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα. Από το Σεπτέμβριο του 1991 έως το 1995 υπήρξε Υπεύθυνος του Γραφείου Υποδοχής Παλιννοστούντων της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ). Από το 1991 είναι Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Παλιννοστούντων Ελληνοποντίων της πρώην ΕΣΣΔ «ΜΑΥΡΟΘΑΛΑΣΣΙΤΕΣ», με έδρα Θεσσαλονίκη.
Στο Γ’ Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντιακού Ελληνισμού το Μάιο του 1992, στη Θεσσαλονίκη ήταν εισηγητής με θέμα «Αποκατάσταση των Παλιννοστούντων στην Ελλάδα». Το 1997, το 2002 και το 2006, στα Δ’, Ε’ και ΣΤ’ Παγκόσμια Συνέδρια Ποντιακού Ελληνισμού, ήταν μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής. Το 1999 (Βοστώνη, ΗΠΑ) ήταν ιδρυτικό και οργανωτικό Μέλος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ποντιακού Ελληνισμού και έως 2016 μέλος του Προεδρείου του ΠΑΣΠΕ.
Συμμετείχε το 1993, 1994, 1997 και 1998 ως οργανωτικό στέλεχος στις αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας για τους Έλληνες της Γεωργίας.
Από το 1991 έως και σήμερα συμμετείχε ως εισηγητής σε διάφορες ημερίδες και συνέδρια που διοργάνωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων, καθώς και διάφοροι κρατικοί και πολιτιστικοί φορείς.
Από το 1992 έως σήμερα έλαβε μέρος σε διάφορα Συνέδρια και εκδηλώσεις των Ελλήνων της Ρωσίας, Ουκρανίας, Γεωργίας, Αρμενίας, Καζαχστάν, Ουζμπεκιστάν, Μολδαβίας και Λιθουανίας.
Το Μάρτιο του 1995 εκλέχθηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων, ως υπεύθυνος για θέματα του Ελληνισμού της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ.
Το 1998, το 2001, το 2004 και 2007 επανεκλέχθηκε μέλος του Δ.Σ. της ΠΟΠΣ.
Το 1996 υπήρξε Ειδικός Σύμβουλος της Γενικής Γραμματείας Παλιννοστούντων του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης.
Απο το Μάιο του 1997 έως 2010 ήταν συνεργάτης του Κέντρου Μελέτης και Ανάπτυξης του Ελληνικού Πολιτισμού της Μαύρης Θάλασσας της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, ως Υπεύθυνος Σχέσεων με τις Ελληνικές Κοινοτητές της πρώην ΕΣΣΔ και Συντονιστης Υλοποίησης διαφόρων προγραμμάτων του Κεντρου και σε αυτά τα χρόνια πολλές φορές επισκέφτηκε τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ.
Από το 2011 έως 2019, ήταν συνεργάτης του Κέντρου Πολιτισμού της Περίφερειας Κεντρικής Μακεδονίας.
Από το 2015 είναι Συντονιστής Εκδηλώσεων και Δημοσίων Σχέσεων του Πολιτιστικού Κέντρου «Ρίζες» Θεσσαλονίκης.
Από το 2018 είναι Συντονιστής του Προγραμμάτος Αδελφοποίησης των Σχολείων της Ελλάδας και της Ρωσίας.
Πατέρας: Καρυπίδης Νικολαος, (1925 - 2007), μηχανικός – ηλεκτρολογος.
Μητέρα: Κοτανίδου Μαρία, (1928-1988), καθηγήτρια μαθηματικών.
Σύζυγος: Τσαγκουλίδου Μαρίνα, γιατρός.
Γιός: Νίκος, φοιτητής στο AKTO College.
