Για το σημερ'νόν την ημέραν... Έναν τσίρταν απ' ατό την πελιάν ντ' εξέγκεν την ψψή μ' αδά σο καταλάι. Ο ποπα-Στάθιον έτον δεξάμενος και θείος του (τη) πάππονος-ι-μ'. Κερεστενλής ερίφ'ς και «σα ζαρωτά 'κ' εχώρ'νεν», έλεεν ο πάππο μ'...

Ο ποπα-Στάθιον, ποππάς και δάσκαλος. Άγουρσα, Κούτουλα, Κοσπιδί’ και σην Κρώμ’ πα, ση Βαρενούν, εκάτσεν δάσκαλος τρία χρόνια.

Όντες είπαν, θα τσσακανίζ’νε και τοι ’υναίκ’ς και τα μωρά και κοβαλούν’ ατ’ς σ’ Ερζουρούμ, οι μουχτάρ’ ετοπλαεύταν. Είπαν, είπαν, αμά ο ποπα-Στάθιον μαναχός ατ’ εκατήβεν σην Τραπεζούνταν! Και τηνάν έλεεν ντο είχχεν σο νιέτ’ν ατ’, εποίν’ναν τη μετάνοιαν ατουν. Επήεν εντώκεν την τίσσκαπην, και ερίφ’ς πα π’ ένοιξεν, είπεν ατον να κλώσσκεται και φεύ’.

Εστάθεν εμπροστά σον τρανόν ατουν και είπεν ντο θ’ έλεεν.

«Απ’ εσέν ας εξέρ’ν ατο» είπεν ο Τούρκον... Ατσσά τον ποπάν ετιγνέεψεν; Κάτ’ έτερον ενούντσεν; Ζατί ’κ’ έτον να ευτάει-ατο;

Ο ποπάς μίαν, επέρεν την ψψην ατ’ σα δόντ(ε)-ατ’, επήεν εσέβεν σου λύκ' το στόμαν, να γουρταρεύ’ τοι ’υναίκ’ς και τα χάταλα... Και το παιδίν ατ' σ' Ερζουρούμ...

Από την ανάρτηση στο fb του Γιάννης Τερζίδης