Στη σημαντική εμβληματική προσωπικότητα και το συμβολισμό της πράξης του να σταθεί ως πατριώτης απέναντι στο θάνατο, αναφέρθηκε ο Γιώργος Λυσαρίδης, πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού του στην εκδήλωση των αποκαλυπτηρίων του αγάλματος του Εθνομάρτυρα Νίκου Καπετανίδη, στο πρώην στρατόπεδο του Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη, το βράδυ της Τρίτης 21 Σεπτεμβρίου 2021.

Ο Γιώργος Λυσαρίδης, κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού του ανέφερε:

Η εθνική συλλογική μνήμη, στην οποία καταχωρίζονται εθνικοί αγώνες, διεκδικήσεις, και σημαντικές επέτειοι, αποτελεί την κιβωτό, όπου διασώζονται τα «ασημικά» κάθε έθνους. Και, βέβαια, δίπλα στα ιστορικά γεγονότα, κείτονται και τα πρόσωπα, οι πρωταγωνιστές τους, ενσταλλαγμένα στο ενδιάθετο του λαού και εδραιωμένα στη εθνική του συνείδηση.

Ένα τέτοιο πρόσωπο υπήρξε και ο Νίκος Καπετανίδης, εμβληματική φυσιογνωμία, ιδιαίτερα για εμάς, τους ποντιακής καταγωγής Έλληνες.

Ο Νίκος Καπετανίδης, με τη ζωή του, αλλά και με τον θάνατό του, όπως ο ίδιος επέλεξε να τον αντιμετωπίσει, έβαλε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στον αγώνα για την ελευθερία και την κατοχύρωση της εθνικής ταυτότητας του ποντιακού Ελληνισμού. Στη σύντομη ζωή του (γεννήθηκε στη Ριζούντα το 1889, σπούδασε στο περίφημο «Φροντιστήριο Τραπεζούντος», εκτελέστηκε με απαγχονισμό, στην Αμάσεια, το 1921, στα 32 του χρόνια), κατόρθωσε να εμπνεύσει και να σφυρηλατήσει το εθνικό φρόνημα των συμπατριωτών του, ασκώντας μαχητική και τολμηρή δημοσιογραφία, μέσα από εφημερίδες και περιοδικά, όπως η «Επιθεώρησις» του Φίλωνα Κτενίδη, ο «Φάρος της Ανατολής», η «Ηχώ του Πόντου» και η δική του, η «Εποχή».

Αδάμαστη ψυχή, υπέρμαχος και υμνωδός, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της παιδείας, της ελευθεροτυπίας, διορατικός όσον αφορά στις εξελίξεις για την παρουσία του ελληνικού στοιχείου και την υπόθεση της ανεξαρτησίας του Πόντου, μετέδιδε και διατηρούσε ακμαία και άσβεστη την πατριωτική φλόγα, μεταγγίζοντας το δικό του αλύγιστο πάθος για τον Πόντο και την Ελλάδα. Ένα πάθος ασίγαστο, που δεν σίγησε ούτε την τελευταία στιγμή της ζωής του, μπροστά στην αγχόνη, όταν, ατενίζοντας για τελευταία φορά τα βουνά της πατρίδας του, με την τελευταία αναπνοή του και με τη σκέψη στην πατρίδα, αναφώνησε «Ζήτω η Ελλάς».

Δικαίως, ο Νίκος Καπετανίδης έχει εγγραφεί στην εθνική μας συνείδηση ως ένας «εθνομάρτυρας». Η ζωή (και ο θάνατός του) αξίζουν κάθε τιμή. Και η απόδοση αυτής της τιμής, αποτελεί εθνικό χρέος και πατριωτικό καθήκον.

Η κατασκευή μνημείου, αφιερωμένου στον εθνομάρτυρα Νίκο Καπετανίδη, εδώ, στην προσφυγομάνα Θεσσαλονίκη, αποτελεί ένδειξη ευγνωμοσύνης, που θα παραμένει στο διηνεκές, για να θυμίζει και στις επόμενες γενιές και να καθοδηγεί, όποτε η εθνική ανάγκη το απαιτεί, τι σημαίνει αγώνας και θυσίες για το έθνος και την πατρίδα.

Οφείλουμε όλοι, να συγχαρούμε όσους πήραν αυτή την πρωτοβουλία και, με αφετηρία τα σημερινά αποκαλυπτήρια, ως δέηση και μνημοσύνη στη θυσία του, να δώσουμε συνυπόσχεση πως δεν θα υποστείλουμε τον αγώνα για να διατηρηθεί στην εθνική συλλογική μνήμη ο Νίκος Καπετανίδης ως πρότυπο στο οποίο συμπυκνώνεται απόλυτα η έννοια του όρου «πατριώτης».

Νίκος Καπετανίδης, αθάνατος!