Έφυγε όπως ήρθε. Με το μέτωπο καθαρό. Έντιμος, αξιοπρεπής και ακέραιος όπως αρμόζει σε έναν Άνθρωπο, το ήθος και η προσφορά του στα κοινά τον ακολούθησε σε όλη την διάρκεια της ζωής του, παράδειγμα προς μίμηση σε όλους εμάς.

Σήμερα δεν κλαίει μόνον οι οικογένεια του, κλαίνε και οι άνθρωποι των τεχνών, των γραμμάτων, του πολιτισμού, και ο απλός ο κόσμος που ο Χρήστος Τσενεκίδης, τους τίμησε με την παρουσία του στις καλές και στις κακές στιγμές όσο ζούσε. Σήμερα το κάθε δάκρυ που χύνεται πιστοποιεί το μεγαλύτερο παράσημο αγάπης και προσφοράς προς εκείνον που τους αγάπησε και τον αγάπησαν.

Έφυγε με αξιοπρέπεια όπως άλλωστε έζησε σε όλη σου την ζωή, έχοντας δώσει πολλά στην ποντιακή μουσική μας παράδοση, αλλά και στον αγώνα για την αναγνώριση της γενοκτονίας των προγόνων μας, αυτή είναι άλλωστε και η μεγάλη κληρονομιά που μας αφήνει, θα ήθελε να δώσει κι άλλα τόσα αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβε.

Έφυγε νωρίς, ο θάνατος του αποτελεί μια τεράστια και δυσαναπλήρωτη απώλεια για όλους εμάς.

Αδελφέ Χρήστο, θα μείνεις για πάντα ζωντανός στη σκέψη και την καρδιά μας. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει!

Αιωνία σου η μνήμη.

Ελένη Π. Σιδηροπούλου