Συγκέντρωση στο χώρο των Απολυμαντηρίων Καλαμαριάς, όπου «φιλοξενήθηκαν» από το 1916 έως το 1924, χιλιάδες πρόσφυγες από τη Μικρασία, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη, θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 13 Μαΐου 2019, στην ΠΛΑΖ ΑΡΕΤΣΟΥΣ στην Καλαμαριά -προς την πλευρά της θάλασσας- στη μνήμη των χιλιάδων προσφύγων.
Η συγκέντρωση θα γίνει την Δευτέρα 14 Μαΐου 2019, στις 6 το απόγευμα, ως μία εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους χιλιάδες καθημαγμένους Πόντιους, Μικρασιάτες και Ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες (335.000 και περισσότεροι) πρόσφυγες που αποβιβάστηκαν από το 1916 - 1924 στην ακτή, στο σημείο που σήμερα είναι η ΠΛΑΖ ΑΡΕΤΣΟΥΣ και ο κινηματογραφός ΑΡΓΩ (προς την πλευρά της θάλασσας) και «φιλοξενήθηκαν» στα «Απολυμαντήρια Καλαμαριάς». Από αυτούς περίπου 22.000 άφησαν την τελευταία τους πνοή στις εγκαταστάσεις λόγω κακουχιών, στερήσεων και ασθενειών.
Αποτελεί οφειλόμενη εκδήλωση τιμής προς τους ανθρώπους αυτούς και αίτημα προς την πολιτεία να ανακηρύξει το χώρο «τόπο ιστορικής μνήμης». Διεκδικούμε «Δικαίωμα στη Μνήμη» για τους πρόσφυγες που ήρθαν σε αυτή τη γη και «Δικαίωμα στη Ζωή» για τους πρόσφυγες που έρχονται ακόμα.
Η εκδήλωση θα ανοίξει με ένα ποντιακό τραγούδι, που γράφτηκε για αυτές ακριβώς τις καταστάσεις με συνοδεία ποντιακής λύρας («κεμεντζέ»).
Παραθέτουμε ορισμένους στίχους του τραγουδιού που έγραψαν οι Έλληνες πρόσφυγες από το Καρς:
«Και τσόλ κι έρημον Καραμπουρούν και τριγύλ - τριγύλ ταφία
και ν' ανοίξτε και τερέστι’ ατα, όλια Καρσί παιδία.
Και σαράντα μέρες πρόσφυγοι εκεί είχαν καραντίνα
τα λείψανα ασό παπόρ' ση θάλασσαν εσύρναν…».
«Και έρημος τόπος, ακατοίκοιτος, και έρημο Καραπουρούν (Καλαμαριά)
και τριγύρω τριγύρω τάφοι
και ανοίξτε και δείτε αυτά, όλα τα παιδιά του Καρς.
Και σαράντα μέρες πρόσφυγες εκεί “περιορισμό” είχαν
τα πτώματα από το βαπόρι στη θάλασσα πετούσαν…».
Όπως αναφέρεται εκ μέρους των διοργανωτών στη συνέχεια θα τηρηθεί σιγή ενός λεπτού στη μνήμη όσων άφησαν την τελευταία τους πνοή στο χώρο αυτό μέσα στις άθλιες συνθήκες της εποχής, θα ανάψουμε κεριά στη μνήμη τους και θα πετάξουμε λουλούδια στη θάλασσα που «κατάπιε» τα σώματα των προσφύγων.
