Το μεγάλο κεφάλαιο του ρόλου των συλλόγων στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης των Ελλήνων του Πόντου, ανέπτυξε στο σεμινάριο ιστορίας του Πόντου, την Πέμπτη 14 Μαρτίου 2019, ο δρ. Γιάννης Καϊλάρης, στο πλαίσιο του σεμιναρίου ιστορίας που έγινε στην αίθουσα του Επιμελητηρίου Κιλκίς και πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Πανελληνίου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών και τη συνεργασία της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας.

Ο Κώστας Ραμπίδης

Τη συζήτηση συντόνιζε και άνοιξε ο εκπαιδευτικός Κώστας Ραμπίδης, ο οποίος τόνισε τη σημασία που έχουν αυτά τα σεμινάρια για την ευαισθητοποίηση του κοινού, αλλά και των εκπαιδευτικών, μιας και στα σχολικά βιβλία διδάσκεται η ιστορία της Ελλάδας και όχι του ελληνισμού.

Ο Αναστάσιος (Σούλης) Καζαντζίδης

Χαιρετισμό στην εκδήλωση εκ μέρους των διοργανωτών απηύθυνε ο Αναστάσιος (Σούλης) Καζαντζίδης, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Πανελληνίου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών ο οποίος μετέφερε το χαιρετισμό του Προέδρου Αντώνη Παυλίδη και τόνισε πως «συμπληρώθηκαν 20 χρόνια από την ίδρυση του Συνδέσμου. Όλο αυτό το διάστημα πραγματοποιήσαμε ένα τεράστιο έργο, τόσο σε ποιότητα, όσο και σε ποσότητα: Οκτώ συνέδρια και ημερίδες, επετειακές εκδηλώσεις, επιμορφωτικά σεμινάρια. Το έργο αυτό πραγματοποιήθηκε σε τρεις κατευθύνσεις: 1^ο) Την εισαγωγή της ιστορίας στα διδακτικά βιβλία, δηλαδή προς την εκπαίδευση, 2^ο) Τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας και 3^ο) Τη διάσωση της ποντιακής διαλέκτου, μέσω της διδασκαλίας της».

Ο Κώστας Ανθόπουλος

Ο αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών Κώστας Ανθόπουλος στο χαιρετισμό του, επισήμανε πως οι Πόντιοι εκπαιδευτικοί αγωνίζονται για να υπάρχουν σελίδες της ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια, τα οποία όμως τελευταία συρρικνώνονται και οι εκπαιδευτικοί ποντιακής και προσφυγικής καταγωγής θα κάνουν ότι είναι δυνατόν να ευαισθητοποιήσουν τον ελληνισμό, γιατί η ιστορία του οικουμενικού ελληνισμού είναι η ίδια ιστορία της Ελλάδας.

Ο Γιάννης Καϊλάρης 

Ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης δρ. Γιάννης Καϊλάρης, αναφέρθηκε στη σημασία που έπαιξαν για τον ποντιακό ελληνισμό, οι σύλλογοι στον Πόντο και στην Ελλάδα τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και όσους ίδρυσαν οι απόγονοι των προσφύγων στην Ελλάδα. Ο ομιλητής αναφέρθηκε εκτενώς στη Οθωμανική Αυτοκρατορία, τονίζοντας μεταξύ άλλων πως «τους δεύτερους στην απεριόριστη διάθεσή του όποιου μουσουλμάνου. Οι πρώτοι σουλτάνοι, είναι αλήθεια, παραχώρησαν ορισμένα δικαιώματα στους υποτελείς τους, ωστόσο, στην πραγματικότητα, αυτά αντανακλούσαν την περιφρόνηση με την οποία αντιμετωπίζονταν οι μη μουσουλμάνοι. Η παραχώρηση αυτών των προνομίων δεν δόθηκαν από ανεκτικότητα, αλλά γιατί θεωρούσαν τους χριστιανικούς λαούς ακάθαρτους (ραγιάδες = κοπάδι ακαθάρτων) και κατά συνέπεια ακατάλληλους να έχουν οποιαδήποτε επαφή με το οθωμανικό και δικαστικό σύστημα. Στα «μιλλέτ» των χριστιανών δεν επιτρέπονταν η ανεξαρτησία ή η ευημερία, γιατί οι «ακάθαρτοι» δεν μπορούσαν να είναι δεκτοί ως μέλη της οθωμανικής κοινωνίας. Οι μη μουσουλμάνοι δεν είναι ανθρώπινα πλάσματα με δικαιώματα, απ’ όλες τις ζωντανές υπάρξεις θεωρούνταν ως η λιγότερο σημαντική. Ζουν μόνο εφόσον εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους. Εξοντώνονται αλύπητα όταν παύουν να είναι χρήσιμοι. Ο Τούρκος είχε το δικαίωμα να δοκιμάσει την κόψη του σπαθιού του στο λαιμό οποιουδήποτε χριστιανού.

Μέρος των συμμετεχόντων που συμμετείχαν στην εκδήλωση στην αίθουσα συνεδρίων του Επιμελητηρίου Κιλκίς

Πάντως, και μέχρι τα τέλη του 19^ου αιώνα, δεν υπήρχε περίπτωση να πραγματοποιηθεί καθολικός εξισλαμισμός του χριστιανικού ποιμνίου, γιατί τούτο θα σήμαινε τη σφαγή της χρυσοτόκου όρνιθος, αφού η παραγωγή στηρίζονταν σε ιδιόρρυθμο δουλοκτητικό καθεστώς, το οποίο εξυπηρετούσαν οι χριστιανοί.

Μέρος των συμμετεχόντων που συμμετείχαν στην εκδήλωση στην αίθουσα συνεδρίων του Επιμελητηρίου Κιλκίς

Με την είσοδο του 20^ου αιώνα άρχισε η πρακτική της εξολόθρευσης. Οι βαλκανικοί πόλεμοι του 1912-13 καταδεικνύουν στους Οσμανούς ότι ένα ανάλογο κίνημα των λαών στη Μικρά Ασία θα άφηνε τους στρατοκράτες και τις στρατιωτικές ομάδες χωρίς πατρίδα. Έπρεπε να δημιουργήσουν πατρίδα στο χώρο των Ελλήνων, κυρίως του Πόντου, των Αρμενίων, των Ασσυρίων και αργότερα των Κούρδων, από όπου έπρεπε, τα έθνη αυτά, να αφανιστούν. Και αυτό έπραξαν. Σε ορισμένες στιγμές ελευθερίας οι Έλληνες ανέπτυξαν συλλόγους και παιδεία και δημιούργησαν πολιτισμό.Εμείς προσδοκούμε ότι η εθνική κληρονομιά, αυτά τα ζωντανά υπολείμματα της Παιδείας και του Πολιτισμού του Ελληνισμού της καθ’ ημάς Ανατολής, θα σωθούν, ως πυλώνας πυρσού αριδήλου, θα εμπλουτιστούν με όσα κρατούνται από τους σφετεριστές και θα συντηρηθούν».

Στη συνέχεια ακολούθησαν ερωτήσεις και τοποθετήσεις των συμμετεχόντων για θέματα που έχουν σχέση με τον ποντιακό και προσφυγικό ελληνισμό.

Χορηγός επικοινωνίας των σεμιναρίων είναι η εφημερίδα ΕύΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ και το site http://efxinospontos.gr/