Η Παναγία Σουμελά ήταν πέρα από την πιο σημαντική γιορτή στον Πόντο, το Πάσχα του καλοκαιριού, αλλά και τόπος κοινωνικής συνάντησης και μέρος όπου γνωρίζονται και ερωτεύονταν οι νέοι... πολλά ερωτικά δίστιχα επικαλούνται την Παναγία να βοηθήσει τον έρωτα τους...

Σουμελά λέν’ την Παναγιά, Σουμέλα λέν’ κι’εσέναν,
θα προσκυνώ την Παναγιάν και θα φιλώ κι’ εσέναν.

(Σουμέλα λεν την Παναγιά, Σουμέλα λεν και σένα
θα προσκυνώ την Παναγιά και θα φιλώ εσένα).

Κρωμέτες σκύλ’ υιός είμαι, κανέναν ’κί φοούμαι,
σή Σουμελά την Παναγιάν, θα πάγω στεφανούμαι.
(Εγώ είμαι από την Κρώμη,κανέναν δεν φοβαάμια
Στην Παναγία Σουμελά θα πάω να στεφανωθώ)

Ση Σουμελά την Παναγιάν, θα παίρω κοινωνίαν,
ν’ έρχουμ’ αρνί μ’ ελέπω’σε με καθαρόν καρδίαν.

(Στην Σουμελά την Παναγιά θα πάω να κοινωνήσω
και θα έρθω αρνάκι μου να σε δω με καθαρή καρδιά).

Σουμέλα λέν την Παναγιάν, και ’σύ είσ’η Σουμέλα
ο άντρας σ’ πάει σήν Σουμελά, εσύ έλα με τ’εμέναν.

(Σουμέλα λεν την Παναγιά, Σουμέλα λεν και σένα
ο άντρας σου ας πάει στην Σουμελά, εσύ έλα σε μένα).

Σην Σουμελάν εγνώρτσα’σε, κ’εσέβες σό καρδόπο μ’,
σην Κρώμ’ άλλον εγάπεσες και έκαψες το ψόπο μ’.

(Στην Σουμελά σε γνώρισα και μπήκες στην ψυχή μου

στηνΚρώμη άλλον αγάπησες και έκαψες την ψυχή μου).

Σην Σουμελάν την Παναγιάν θ’ άφτω έναν κερόπον,
φώτισιν σό γιαβρί μ’ να δεί, και έρται σ’εγκαλόπο μ’.

Τη Σουμελάς το Μοναστήρ’ εβζύεν κ’ εχαλάγεν

η Παναΐα ’πέταξεν, σα λείβια εταράγεν.

Αχπάσκουμαι σην Παναγιάν, ση Σουμελάν θα πάγω,
και για τ’εσέν’ παντέμορφον, τα παλαλά ντ’εφτάγω.

Ση Σουμελά την Παναγιάν, βαρέα ρούζ’ η δείσα,
την κόρ’ τιναν εγάπανα εξέβεν σεβταλίσσα.

Η Σουμελά η Παναγιά έχει μακρέας σκάλας,
η κόρ’ τινάν εγάπανα μακρέα έχ τα τσάμας.

Αέρη μ’ κι’Αε-Θόδωρε μ’, Σουμέλα Παναΐα,

εμέν να δίτε υπομονήν, τα’αρνί μ’ καλλιγνωμίαν.

Τέσσερα ομμάτια θλίφκουνταν, δύο κάρδιας ματούνταν,

αν θέλ’ ο Θεόν κ’η Παναγιά, έρχουνταν κ’ανταμούντα

Δημοσίευση της Γιώτας Ιωακειμίδου, στο προσωπικό της προφίλ στο fb