Εκδήλωση με θέμα «Προφορική ιστορία και πράξη», θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Μαΐου 2018, στις 7 το βράδυ, στο πλαίσιο της πολυθεματικής έκθεσης του ομότιμου Καθηγητού του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Κωνσταντίνου Φωτιάδη, «Πόντος. Δικαίωμα και υποχρέωση στη μνήμη», που λειτουργεί στο περίπτερο 2 (1ος όροφος), στις εγκαταστάσεις της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης.
Εισηγητές στην εκδήλωση θα είναι ο Γεώργιος Αντωνίου, Επίκουρος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), ο Κυριάκος Χατζηκυριακίδης, Επίκουρος Καθηγητής της Έδρας Ποντιακών Σπουδών του ΑΠΘ, η Ελένη Ιωαννίδου, Ιστορικός στο Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού (ΙΑΠΕ) και η Μαρία Καζαντζίδου, Ιστορικός στο Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού.
Όπως επισημαίνεται σε άρθρο των Μαρία Θανοπούλου και Αλέκας Μπουτζουβή, «η προφορική ιστορία στην Ελλάδα, εάν θελήσουμε να συνδέσουμε τις απαρχές της ανάπτυξής της με τις πρώτες συλλογικές προσπάθειες στο χώρο αυτό, θέτει πολλά και εύλογα ερωτήματα, όπως: Ποια είναι η θέση που κατέχει στο σύνολο της έρευνας για την ελληνική κοινωνία; Ποιοι είναι οι επιστημονικοί κλάδοι που έχουν προσανατολίσει τα ερευνητικά τους ενδιαφέροντα προς αυτή την κατεύθυνση και ποια η χρήση των προφορικών μαρτυριών μέσα σ’ αυτούς. Ποια είναι η θέση που κατέχουν σε κάθε κλάδο οι ερευνητές που υιοθετούν αυτή την οπτική; Ποιες είναι οι σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα σε ερευνητές διαφορετικών επιστημονικών κλάδων που χρησιμοποιούν προφορικές μαρτυρίες και ποιες οι κυρίαρχες θεματικές; Ποιοι είναι οι θεσμοί και οι φορείς που υιοθετούν αυτή την προσέγγιση;
Η απάντηση των ερωτημάτων αυτών προϋποθέτει τη χαρτογράφηση του χώρου που καλύπτει η προφορική ιστορία, χαρτογράφηση η οποία προσκρούει σε πολλαπλές δυσκολίες. Δεν είναι εύκολο να καταγραφούν οι ερευνητές της προφορικής ιστορίας τη στιγμή κατά την οποία δεν έχει αναπτυχθεί επαρκής επιστημονικός διάλογος για να προσδιοριστεί το περιεχόμενο των όρων προφορική ιστορία, προφορικές μαρτυρίες, προφορικά αρχεία, αλλά και έννοιες, όπως η αξιοπιστία της μαρτυρίες και η υποκειμενικότητα».