ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΗ*
Συμπατριώτισσες, συμπατριώτες,
Το καμπανάκι έχει χτυπήσει από καιρό. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Τα φαινόμενα σήψης και διαφθοράς κυριαρχούν. Η ηττοπάθεια και η μοιρολατρία βάζουν καθημερινά τη σφραγίδα τους. Η πολιτιστική ατμόσφαιρα εκπέμπει την κάθε είδους δυσωδία της άρχουσας τάξης. Εκπέμπει πολυποίκιλα τη σήψη του καπιταλιστικού συστήματος.
Η κραυγή ότι ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ακούγεται πιο συχνά, από περισσότερο κόσμο. Είναι πολλοί αυτοί που ανησυχούν σήμερα για τον πολιτισμό, για τον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό. Όσο, όμως, αφήνουμε την άρχουσα τάξη και τους κάθε λογής πολιτικούς υπηρέτες της να χειρίζονται “αποκλειστικά” τα ζητήματα του πολιτισμού, τόσο η κατάσταση θα χειροτερεύει. Χρειάζεται κινητοποίηση δυνάμεων, ενάντια στα φαινόμενα σήψης, διαφθοράς, εθνικισμού, ρατσισμού, φασισμού, κοσμοπολιτισμού, ηττοπάθειας και μοιρολατρίας, ώστε να αρχίζει να αλλάζει η πνευματική πολιτιστική ατμόσφαιρα στον τόπο μας και να καλλιεργηθεί η αυτοπεποίθηση του λαού για τη δύναμή του.
Πώς όμως θα γίνει αυτό, όταν υπάρχουν συγκρουόμενα συμφέροντα μέσα στον οργανωμένο ποντιακό χώρο, που δημιουργούν προβλήματα ενιαίας αντιμετώπισης επίλυσης των αιτημάτων;
Η ταξική συνείδηση, η αντιπαράθεση ιδεών, η συμμετοχή, η συλλογικότητα, η συντροφικότητα, η αδελφοσύνη, η κοινή ευθύνη, είναι σήμερα τα ζητούμενα. Όπως βλέπουμε, οι κοινωνικές αντιθέσεις εμφανίζονται και στο εποικοδόμημα του πολιτισμού. Γίνεται έτσι ο πολιτισμός ένα πεδίο σκληρής ταξικής πάλης. Κατά συνέπεια ο πολιτισμός δεν είναι ενιαίος. Μέσα σε κάθε πολιτισμό υπάρχουν δυο εθνικοί πολιτισμοί, αυτός που υπηρετούν τα σωματεία και ο άλλος του κυρίαρχου πολιτισμού, της άρχουσας τάξης. Η «ατυχία» του Πόντου ήταν η μη ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης, της ενότητας και της ταξικής πάλης των εργαζομένων ( Ελληνοποντίων, Αρμενίων, Ρώσων, Ασσυρίων, Τούρκων, κ.ά.) ενάντια στην ντόπια και την διεθνή κεφαλαιοκρατία και τα συμφέροντά της. Παρ’ ότι υπήρχε ταξική κοινωνία, ιδίως στην Τραπεζούντα και στην ενδοχώρα της, η απουσία της ταξικής αντιπαράθεσης και πάλης, έφερε την συνολική καταστροφή, για χάρη της επίπλαστης ενότητας δύο ανόμοιων κοινωνικών τάξεων με αντικρουόμενα συμφέροντα. Όχι μόνο “η ενότητα” δεν διατήρησε και διασφάλισε την διάρκεια του Ελληνικού πολιτισμού και την διατήρηση των δομών της Ελληνικής κοινωνίας στον Πόντο, αλλά, από τους πρώτους οι πλουτοκράτες την κοπάνησαν και φύγανε από τον Πόντο για να σώσουν την ζωή τους, αφού προηγούμενα με τους ανταγωνισμούς τους με το ντόπιο και διεθνή κεφάλαιο παρέσυραν τους λαούς σε αλληλοσφαγή. Αφήνοντας στο πεδίο των μαχών τους απλούς ανθρώπους να πολεμούν τους Τούρκους. Έτσι ξεριζώθηκε από τα πανάρχαια πατρώα εδάφη, ένας Ιστορικός πολιτισμός πάνω από 3000 χρόνια. Το ίδιο σκηνικό περίπου το είδαμε να παίζεται και στην Ελλάδα στην κατοχή. Η μειοψηφούσα ταξικά πλουτοκρατία, ένα μέρος της συνεργάστηκε με τις κατοχικές δυνάμεις των Χιτλερικών στρατευμάτων, ένα δεύτερο μέρος έφυγε στην Μέση Ανατολή και σε Δυτικές χώρες και ένα τρίτο μέρος έκανε μαύρη αγορά σε βάρος του ελληνικού λαού, όταν την ίδια στιγμή ο απλός πατριώτης Έλληνας έχυνε το αίμα του για να διώξει τον εισβολέα κατακτητή.
Ενώ ο λαός υποφέρει σήμερα από την οικονομική κρίση και την βαριά φορολογία, οι πλουτοκράτες και ορισμένοι αστοί πολιτικοί βγάζουν τα κεφάλαιά τους στις τράπεζες του εξωτερικού. Έτσι όλα τα παραπάνω επιδρούν και σήμερα στον ποντιακό οργανωμένο χώρο με διάφορες εκφάνσεις, όπως η τάση ορισμένων «παραγόντων».
1) Να εμπορευματοποιήσουν τον ποντιακό πολιτισμό και να ζουν από αυτόν,
2) Να αξιοποιούν τον πολιτισμό για την ανέλιξη και την δημόσια προβολή τους στα δημόσια πράγματα και
3) Να χειραγωγήσουν και να ελέγξουν πολιτιστικά και πολιτικά την ΔΙΣΥΠΕ και την ΠΟΕ, της οποίας η δύναμη ανέρχεται σήμερα στα 450 σωματεία, δηλαδή στο 80% περίπου του οργανωμένου ποντιακού χώρου.
Και οι τρεις παραπάνω περιπτώσεις σαν στόχο έχουν άθελα ή ηθελημένα, το αδυνάτισμα και την αντιστράτευση του πλαισίου των διεκδικήσεων της ΠΟΕ και της ΔΙΣΥΠΕ, προκειμένου να επιλύσουν ξεχωριστά ο καθένας τα εγωιστικά συμφέροντά του, σε βάρος του συνόλου των ποντίων. Αυτά τα συγκρουόμενα συμφέροντα, έβαλαν σε δοκιμασία και ταλαιπωρία τον οργανωμένο ποντιακό χώρο.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2016 και από ώρα 12 π.μ. μέχρι τις 17 μ.μ. με πρόσκληση της Επιτροπής Πρωτοβουλίας, που απαρτίζεται από Αξιόλογους με Κύρος Φίλους συμπατριώτες μας, παρακολουθήσαμε σχετική συζήτηση στο αμφιθέατρο του πανεπιστημίου Μακεδονία για την ενότητα και αδελφοσύνη του ποντιακού χώρου. Κατά την άποψή μου ήταν μια ανιδιοτελής καλόπιστη πρωτοβουλία (με αδύνατες πλευρές) για την ενοποίηση των δυο ομοσπονδιών της ΠΟΕ και της ΠΟΠΣ σε μια, γιατί βλέπουν από δυο διαφορετικές κατευθύνσεις ενέργειες για τα ίδια θέματα, που μόνο προβλήματα σύγχυσης, αποπροσανατολισμού και απαγοήτευσης μπορούν να προκαλούν, παρά να λύσουν κοινά προβλήματα που απασχολούν τον Ποντιακό χώρο, όπως η ανακοίνωσή της αναφέρει: Μια εκδήλωση για την 19η Μαΐου, για την Αναγνώριση της Γενοκτονίας, για την διδασκαλία της ιστορίας του Πόντου στα βιβλία ιστορίας των σχολείων, για την Παναγία Σουμελά Πόντου, για την Αγία Σοφία Τραπεζούντος, κλπ.
Δεν γνωρίζουν ίσως οι φίλοι μας σε βάθος την όλη ιστορία της ενοποιήσεως των ομοσπονδιών σε μια, που με τόσο λεπτομέρεια έχει αναπτύξει ο πρόεδρος του ΔΙΣΥΠΕ ο Γιώργος Παρχαρίδης με το δημοσιευμένο κείμενο του στον «Εύξεινο Πόντο» τον Αύγουστο -Σεπτέμβριο 2016, στα φύλλα 229-230. Φυσικά η ενότητα από μόνη της, δεν είναι πανάκια, «φάρμακο θεραπείας για πάσα νόσο» για να επιλύσει τα προβλήματα, όπως επιχειρηματολογούν οι φίλοι μας, όταν μάλιστα υπάρχουν αντίθετα συγκρουόμενα συμφέροντα μέσα στον οργανωμένο ποντιακό χώρο, που πρέπει να αντιμετωπιστούν.
Η ΠΟΠΣ και το σωματείο «Παναγία Σουμελά» είχαν όλο τον χρόνο και την δυνατότητα να πάρουν μέρος στο οργανωτικό συνέδριο το 2003 και αργότερα, όμως δεν το έπραξαν, όπου διαλύθηκαν όλες οι άλλες ομοσπονδίες και δημιουργήθηκε η ΠΟΕ με δημοκρατικές διαδικασίες. Δεν θέλουν την προσχώρηση τους στην ΠΟΕ και την ενότητα του οργανωμένου ποντιακού χώρου, εάν δεν ελέγχει το σωματείο «Παναγία Σουμελά», το « Ιερό Ίδρυμα Παναγία Σουμελά», το οποίο μετονομάστηκε σε «Ιερό Προσκύνημα» και το έκαναν Ιδιωτικού Δικαίου. Για να ελέγχουν το «Ιερό Προσκύνημα» και για να γίνει κάποιος τακτικό μέλος του σωματείου με δικαίωμα ψήφου, πρέπει να τον προτείνουν δυο μέλη του Δ,Σ, και όχι απλά μέλη του σωματείου, όπως γίνεται σ’ όλα τα σωματεία. Να παραμείνει 3 χρόνια ως δόκιμο μέλος, αφού περάσει όλο το διάστημα από τεστ κοπώσεως, χωρίς δικαίωμα ψήφου, κάτι που είναι πέρα για πέρα αντιδημοκρατικό. Μπλοκάρουν το δίκαιο αίτημα του οργανωμένου ποντιακού χώρου, για την επίλυση του εκδημοκρατισμού και της διαφάνειας στο Διοικητικό καθεστώς του «Ιερού Προσκυνήματος Παναγία Σουμελά» με τις διασυνδέσεις που έχουν στον εκκλησιαστικό χώρο και στον κρατικό μηχανισμό. Έτσι μόνο μπορούν να ψαρεύουν στα θολά νερά για να διαιωνίζουν την παρουσία τους στα ποντιακά δρώμενα.
Δυστυχώς, δεν τιμά την πολιτεία και τον κάθε Υπουργό Παιδείας, καθώς και την ηγεσία της εκκλησίας να κατεβαίνουν στο επίπεδο της οικογενειοκρατίας που επίπονα επιδιώκει με κάθε μέσο να διοικεί πάνω από 50 χρόνια το Ιερό Προσκύνημα της «Παναγίας Σουμελά”.
Για να γίνει αναβάθμιση της ΠΟΕ, και να λυθούν τα χρονίζοντα προβλήματά της, πρέπει το Δ.Σ. να εγκαταλείψει παλαιές τακτικές, οι οποίες δεν έφεραν κανένα θετικό αποτέλεσμα μέχρι σήμερα, όπως η αλληλογραφία και οι δημόσιες επαφές με τους πολιτικούς και εκκλησιαστικούς παράγοντες και να ακολουθήσει επιθετική αγωνιστική τακτική.
Μέχρι σήμερα η πολιτεία και η ιεραρχία της εκκλησίας υπονόμευσαν τα χρονίζοντα δίκαια δημοκρατικά αιτήματα του οργανωμένου ποντιακού χώρου. Θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να τους “αναγκάσουμε” να βγουν δημόσια να απολογηθούν στον Ελληνικό λαό για τις υπόγειες διαχρονικές ανθελληνικές τακτικές τους, που δεν είναι λίγες. Και να μην υποκρίνονται και στρουθοκαμηλίζουν, όταν τους επισκέπτεται το προεδρείο της ΠΟΕ και ΔΙΣΥΠΕ. Αυτό θα πρέπει κατά την άποψή μου να γίνει:
1) Με την περικύκλωση του Διεθνούς Παγκόσμιου Μνημείου του ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ, γιατί και η Γενοκτονία των Ελλήνων Ποντίων Διεθνείς Διαστάσεις είχε, όταν πραγματοποιείτο. Από τον ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ να τεθούν όλα τα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν τον οργανωμένο ποντιακό χώρο,
2) Συγκέντρωση δημοκρατική και ομιλία έξω από την αρχιεπισκοπή Αθηνών, για να βγει ο αρχιεπίσκοπος να δώσει δημόσια εξηγήσεις σχετικά, γιατί μπλοκάρει τις εισηγήσεις των Υπουργών Παιδείας για την επίλυση του εκδημοκρατισμού και της διαφάνειας στο Διοικητικό Καθεστώς του “Ιερού Προσκυνήματος Παναγίας Σουμελά”. Να δοθεί στη δημοσιότητα και το πόρισμα του ελέγχου που διενήργησαν ορκωτοί λογιστές στο «Ιερό Προσκύνημα», και διαβιβάστηκε στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
Δεν συνάδουν όλα αυτά που πράττει ο αρχιεπίσκοπος με την διδασκαλία του Χριστού. Για να έχει ήσυχη την συνείδησή του, πρέπει να απεμπλακεί από τακτικές που τον εκθέτουν δημόσια και να βοηθήσει άμεσα στη λύση του προβλήματος.
Να λοιπόν γιατί πρέπει να χωρίσει η εκκλησία από το κράτος και το σχολείο από την εκκλησία και να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο σκοπό για το οποίο ιδρύθηκε. Να μην ανακατεύεται στην εσωτερική διοίκηση του κράτους, γιατί, με τις παρεμβάσεις της, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα αναξιοπιστίας του κράτους προς τους πολίτες του.
Λυπούμαστε ειλικρινά πολύ, γιατί άσχημο παράδειγμα ο αρχιεπίσκοπος διοχετεύει στην κοινωνία,
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (Π.Ο.Ε.) ανακοίνωσε ότι την Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016 θα πραγματοποιήσει το Εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο της στην αίθουσα του Δημοτικού Μεγάρου Πανοράματος Θεσσαλονίκης.
Οι υποψήφιοι δεν πάνε στο Συνέδριο για να κάνουν ένα απλό χαιρετισμό, να δείξουν το μπόι τους και να ζητήσουν την ψήφο των συνέδρων.
ΠΡΟΤΕΙΝΩ το κριτήριο για κάθε υποψηφιότητα για το αξίωμα του μέλους του Δ.Σ. της ΠΟΕ να είναι: Η ποιοτική και ποσοτική συλλογική συνεισφορά του στο σωματείο, τα προσωπικά προσόντα, το πολιτιστικό, το κοινωνικό και πολιτικό κριτήριο, γιατί η ΠΟΕ πέρα από πολιτιστικός φορέας είναι και πολιτικό όργανο και να έχει διαγραφεί το σωματείο του από την προηγούμενη ομοσπονδία που ήταν γραμμένο. Όλα αυτά θα πρέπει να αποδεικνύονται έγκαιρα με βιογραφικό σημείωμα, υπογραμμένο από την πλειοψηφία του Δ.Σ. του σωματείου, που θα κατατίθεται στην γραμματεία της ΠΟΕ.
Όμως η αλλαγή προσώπων, χωρίς αλλαγές του περιεχομένου και του τρόπου των διεκδικήσεων της επίλυσης των προβλημάτων, θα είναι μια από τα ίδια. Αυτά θα πρέπει να είναι κατά την άποψή μου τα κριτήρια για τους συνέδρους, για να αναδείξουν με την ψήφο τους, τους ανιδιοτελείς δραστήριους και άξιους υποψήφιους για το αξίωμα του μέλους του Δ.Σ. της ΠΟΕ.
ΠΡΟΤΕΙΝΩ με αίσθημα ευθύνης, να σπάσει κάθε επιδιωκόμενη γραμμή, που δεσμεύει την ελεύθερη έκφραση της ψήφου των Συνέδρων και να αφεθούν ελεύθερα και δημοκρατικά να ψηφίσουν τους κατάλληλους, ικανούς υποψηφίους για το αξίωμα του μέλους του Δ.Σ. της ΠΟΕ.
ΟΧΙ ΣΕ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΛΙΓΟΥΡΙΔΕΣ, ΚΟΛΟΤΟΥΜΠΕΣ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΑΣΗ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΧΩΡΟΥ.
Γ ΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ Η ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΤΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
ΨΗΦΙΣΤΕ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΠΟΕ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΠΗΡΕΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ.
7 Νοέμβριος 2016
Με πατριωτικούς ταξικούς χαιρετισμούς
Ο σύνεδρος Κώστας Χάρης
