ΚΕΙΜΕΝΟ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:
ΦΟΡΗΣ ΠΕΤΑΛΙΔΗΣ
Με την παρουσία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής 5 Απριλίου 2026, στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η Συναυλία με το Μουσικό Σχολείου Πάφου, αφιερωμένη στους Εθνομάρτυρες της Κύπρου και του Πόντου Ευαγόρα Παλληκαρίδη και Νίκο Καπετανίδη.
Η εκδήλωση, με τίτλο: «Στα βήματα των Ηρώων: Ευαγόρας Παλληκαρίδης - Νίκος Καπετανίδης από την Τραπεζούντα στην Πάφο και στη Θεσσαλονίκη», διοργανώθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το Γενικό Προξενείο της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη και το Σωματείο Δράσης «Νίκος Καπετανίδης».
Στην εκδήλωση απηύθυναν χαιρετισμό ο Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Καθηγητής Κυριάκος Αναστασιάδης, και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης.
Ο Κυριάκος Αναστασιάδης
Στον χαιρετισμό του, ο Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Καθηγητής Κυριάκος Αναστασιάδης, ανέφερε.
Υπάρχουν στιγμές όπου η ιστορία δε διαβάζεται μόνο στα βιβλία. Γίνεται παρουσία, μνήμη και ευθύνη μέσα σε έναν χώρο. Μια τέτοια στιγμή είναι η αποψινή.
Με ιδιαίτερη, λοιπόν, συγκίνηση και βαθύ αίσθημα τιμής σας καλωσορίζω στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στην αποψινή εκδήλωση με τίτλο «Στα βήματα των Ηρώων», αφιερωμένη σε δύο εμβληματικές μορφές του Ελληνισμού: τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη και τον Νίκο Καπετανίδη.
Η αποψινή συνάντηση δεν αποτελεί απλώς μια πράξη ιστορικής μνήμης. Είναι μια γέφυρα που ενώνει τόπους, χρόνους και βιώματα του οικουμενικού Ελληνισμού. Τον Πόντο, την Κύπρο και τη Θεσσαλονίκη. Τρεις γεωγραφίες, μία ψυχή: ο Πόντος μάς θυμίζει τη δύναμη της μνήμης, η Κύπρος μάς θυμίζει το τίμημα της ελευθερίας και η Μακεδονία μας θυμίζει τη συνέχεια του Ελληνισμού μέσα από την παιδεία.
Γι’ αυτό και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο δεν είναι απλώς ένας τόπος γνώσης. Είναι ένας τόπος όπου η ιστορία γίνεται συνείδηση και η μνήμη γίνεται ευθύνη. Από την Τραπεζούντα στον Πόντο, στην Πάφο της Κύπρου και στη Θεσσαλονίκη της Μακεδονίας. Ο Ελληνισμός δεν είναι απλώς μια γεωγραφία, είναι μια αλυσίδα μνήμης, αγώνα και παιδείας που ενώνει γενιές.
Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε,
Πριν από λίγους μόλις μήνες είχαμε την τιμή να βρεθούμε μαζί σε αυτήν ακριβώς την αίθουσα, σε μια στιγμή ιδιαίτερης σημασίας για το Πανεπιστήμιό μας και για τον ευρύτερο Ελληνισμό: στα εγκαίνια της πρώτης Έδρας Κυπριακών Σπουδών σε ελληνικό Πανεπιστήμιο.
Εκείνη η ημέρα δεν ήταν μόνο μια ακαδημαϊκή πρωτοβουλία. Ήταν μια συμβολική πράξη που επιβεβαίωσε ότι η παιδεία αποτελεί τον πιο σταθερό δεσμό ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο. Σήμερα, έξι μήνες μετά, βρισκόμαστε και πάλι στον ίδιο χώρο. Όχι για να εγκαινιάσουμε έναν θεσμό γνώσης, αλλά για να τιμήσουμε δύο μορφές που υπενθυμίζουν ότι η ιστορία του Ελληνισμού γράφεται με αξίες, θυσίες και μνήμη.
Τότε μιλήσαμε για τη γνώση και τη μελέτη της ιστορίας της Κύπρου. Απόψε στεκόμαστε μπροστά σε ένα από τα πιο φωτεινά σύμβολά της, όπως είχατε αναφέρει τότε στην ομιλία σας: τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Και αυτό ίσως είναι το πιο ουσιαστικό μήνυμα της παρουσίας μας εδώ: ότι η παιδεία και η μνήμη δεν είναι δύο διαφορετικοί δρόμοι, είναι ο ίδιος δρόμος.
Η Κύπρος, νησί ηρωικό και πολύπαθο, υπήρξε διαχρονικά προμαχώνας του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο. Εκεί όπου η ιστορία γράφτηκε με αγώνες, θυσίες και αδιάκοπη προσήλωση στην ελευθερία. Σε αυτό το πλαίσιο αναδείχθηκε ο Παλληκαρίδης. Ένας νέος άνθρωπος που μέσα σε μόλις δεκαεννέα χρόνια ζωής κατόρθωσε να συμπυκνώσει το μεγαλείο της πίστης, της αξιοπρέπειας και της αυτοθυσίας. Αγωνιστής της ΕΟΚΑ, αλλά και ευαίσθητος ποιητής, εξέφρασε μέσα από τον λόγο του την αγάπη για την πατρίδα και την ακατάλυτη επιθυμία για ελευθερία, αφήνοντας πίσω του μια μορφή που έγινε σύμβολο για ολόκληρο τον Ελληνισμό.
Ο Παλληκαρίδης δεν άφησε πίσω του μόνο μια πράξη ηρωισμού. Άφησε και έναν λόγο που συγκλονίζει ακόμη. Λίγο πριν οδηγηθεί στην αγχόνη το 1957 από τις βρετανικές αποικιακές αρχές έγραψε: Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια, να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη λευτεριά. Και με αυτούς τους στίχους ο νεαρός ποιητής της Κύπρου χάραξε έναν δρόμο που δεν είναι μόνο δρόμος αγώνα, είναι δρόμος αξιοπρέπειας και ελευθερίας.
Ο Πόντος, γη αρχαία και μαρτυρική, κουβαλά αιώνες ελληνικής παρουσίας, δημιουργίας και πολιτισμού. Εκεί όπου ο ελληνικός λόγος και η ορθόδοξη πίστη άνθισαν επί αιώνες, αλλά και δοκιμάστηκαν σκληρά μέσα από διώξεις και ξεριζωμούς. Σε αυτή τη γη γεννήθηκε και έδρασε ο Νίκος Καπετανίδης, ένας ακέραιος δημοσιογράφος και αγωνιστής του πνεύματος. Με θάρρος και αίσθημα ευθύνης ύψωσε τη φωνή του υπέρ της αλήθειας και της δικαιοσύνης σε μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους για τον ποντιακό ελληνισμό.
Δε δίστασε να αντιταχθεί στην καταπίεση και να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των συμπατριωτών του, πληρώνοντας το τίμημα με την ίδια του τη ζωή το 1921, στα δικαστήρια της Αμάσειας. Άφησε όμως πίσω του κάτι πολύ ισχυρότερο από τη ζωή: ένα παράδειγμα ακεραιότητας και ηθικού μεγαλείου.
Δύο μορφές. Δύο τόποι. Μία κοινή μοίρα. Μία θυσία για αξίες που υπερβαίνουν το άτομο: την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την αγάπη για την πατρίδα. Και εδώ έρχεται η αξία της μνήμης και η Θεσσαλονίκη, πόλη ιστορικών διαδρομών και πολιτισμών, με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιό της, ένα ζωντανό πυρήνα παιδείας και γνώσης, με το χρέος να διατηρούν ζωντανή αυτή τη μνήμη.
Ως πανεπιστημιακή κοινότητα οφείλουμε όχι μόνο να μεταδίδουμε γνώση, αλλά και να καλλιεργούμε ήθος, ευθύνη και ιστορική συνείδηση. Να εμπνέουμε νέους ανθρώπους που θα στέκονται με θάρρος απέναντι στις προκλήσεις της εποχής τους, όπως ακριβώς έπραξαν οι ήρωες που τιμούμε απόψε.
Αγαπητές φοιτήτριες και αγαπητοί φοιτητές,
Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης ήταν σχεδόν στην ηλικία σας. Δεν ήταν ένας άνθρωπος της ιστορίας, ήταν ένας νέος άνθρωπος με όνειρα, με ανησυχίες, με προσδοκίες για το μέλλον. Κι όμως, όταν η ιστορία τον κάλεσε, όπως και τον Νίκο Καπετανίδη, αυτοί στάθηκαν όρθιοι απέναντί της με αξιοπρέπεια και θάρρος.
Αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό μήνυμα της αποψινής βραδιάς: ότι η ιστορία δε γράφεται μόνο από μεγάλες προσωπικότητες. Γράφεται και από ανθρώπους που πιστεύουν σε αξίες μεγαλύτερες από τους ίδιους. Γιατί, όπως δίδαξε ο Αριστοτέλης, το όνομα του οποίου φέρει το Πανεπιστήμιό μας, η ανδρεία είναι η αρετή εκείνη που βρίσκεται ανάμεσα στον φόβο και στην τόλμη. Είναι η δύναμη του ανθρώπου να πράττει το σωστό ακόμη και όταν γνωρίζει το κόστος. Γι’ αυτό και η αποψινή εκδήλωση δεν είναι μόνο μια στιγμή μνήμης. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ιστορία του Ελληνισμού συνεχίζεται κάθε φορά που η παιδεία συναντά το ήθος και τη συνείδηση.
Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου προς όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, καθώς και στους καλλιτέχνες που θα μας οδηγήσουν σε αυτό το συγκινητικό ταξίδι στην ιστορία. Ιδιαίτερες ευχαριστίες επιτρέψτε μου να απευθύνω στις μαθήτριες και στους μαθητές του Μουσικού Σχολείου Πάφου, της ιδιαίτερης πατρίδας του Παλληκαρίδη, οι οποίοι βρίσκονται σήμερα μαζί μας στη Θεσσαλονίκη. Με τη νεανική τους παρουσία εκφράζουν με τον πιο ζωντανό τρόπο τη συνέχεια και τη δύναμη των δεσμών ανάμεσα στην Κύπρο και τη Μακεδονία.
Σας καλώ, λοιπόν, όλους να παρακολουθήσουμε με σεβασμό και συγκίνηση την αποψινή εκδήλωση. Τιμώντας τη μνήμη του Πόντου. Τιμώντας τη μνήμη της Κύπρου. Τιμώντας τη μνήμη του Ελληνισμού.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης
Στον χαιρετισμό του Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, ανέφερε.
Είναι με ιδιαίτερη χαρά και με αισθήματα συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας, που συμμετέχω στην αποψινή εκδήλωση, στο ιστορικό Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώπιον ενός τόσο εκλεκτού ακροατηρίου, για να αποδώσουμε την οφειλόμενη τιμή σε δύο εθνομάρτυρες του Ελληνισμού, τον Νίκο Καπετανίδη και τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Μια εκδήλωση, που με οδηγό τη μουσική και τις φωνές των προικισμένων παιδιών του Μουσικού Σχολείου Πάφου, θα πραγματοποιήσουμε το νοερό ταξίδι «από την Τραπεζούντα στην Πάφο και στη Θεσσαλονίκη».
Ένα οδοιπορικό χρέους και μνήμης για δύο μάρτυρες του Ελληνισμού, που έζησαν σε δύο διαφορετικές εποχές, σε δύο απομακρυσμένες μεταξύ τους γεωγραφικές περιοχές, αλλά που είχαν το ίδιο τραγικό τέλος, πολύ απλά γιατί επέλεξαν να παραμείνουν πιστοί στις αξίες και τα ιδανικά τους.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο είχα τη χαρά να παρακολουθήσω την πρώτη εκδήλωση που έγινε για τον Παλληκαρίδη και τον Καπετανίδη στη γενέτειρα πόλη μου, στην Πάφο, από την οποία έλκει την καταγωγή του και ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Και σίγουρα, δεν μπορούσα να απουσιάσω και από το καλλιτεχνικό μνημόσυνο εδώ στη Θεσσαλονίκη, θέλοντας με την παρουσία μου να μεταφέρω, ανάμεσα σε πολλά άλλα, και την ευγνωμοσύνη του λαού μας για τους δύο αυτούς ήρωες, αλλά και για να τιμήσω τους διοργανωτές της αποψινής εκδήλωσης.
Η συγκίνησή μου είναι ακόμη μεγαλύτερη γιατί τον περασμένο Οκτώβριο, σε αυτή τη φιλόξενη αίθουσα, κηρύξαμε πανηγυρικά την έναρξη λειτουργίας της πρώτης έδρας κυπριακών σπουδών στην Ελλάδα, στην Νομική Σχολή αυτού του πνευματικού φυτωρίου, το οποίο διατηρεί ιστορικούς δεσμούς με την Κύπρο.
Ο Νίκος Καπετανίδης, δημοσιογράφος και εκδότης από την Τραπεζούντα, ήταν υπέρμαχος της ελευθερίας του Πόντου και της Ένωσης με την Ελλάδα. Αγωνίστηκε για τα δίκαια των Ελλήνων του Πόντου, για την καλλιέργεια της εθνικής συνείδησης των καταπονημένων Ελλήνων της περιοχής.
Παρά την τρομοκρατία του κεμαλικού καθεστώτος, ο Καπετανίδης δεν λύγισε και δεν πτοήθηκε. Το τίμημα, όμως, υπήρξε ακριβό. Κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία και εκτελέστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1921 στην Αμάσεια. Οι τελευταίες λέξεις του μπροστά στην αγχόνη και το συγκεντρωμένο πλήθος ήταν: «Ζήτω η Ελλάς».
Τριάντα έξι χρόνια μετά, το ίδιο τραγικό τέλος βρήκε στην Κύπρο από το αποικιοκρατικό καθεστώς, ο 18χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο έφηβος ποιητής από την Τσάδα της Πάφου, ο ήρωας της ΕΟΚΑ, που ο αγώνας και η δράση του είχε προ πολλού ξεπεράσει τα μικρά γεωγραφικά όρια του Κυπριακού Ελληνισμού.
Μετά από ένα χρόνο στα βουνά της Πάφου, ο Παλληκαρίδης συνελήφθη για κατοχή όπλου. Αφού βασανίστηκε, οδηγήθηκε στη Λευκωσία, όπου με πρωτοφανή ταχύτητα οδηγήθηκε σε δίκη. Ο Ευαγόρας ταπείνωσε τους διώκτες του, όπως ακριβώς και ο Καπετανίδης. Κατά τη διάρκεια της σχετικής διαδικασίας, ο Παλληκαρίδης απέφυγε την υπεράσπιση, παραδέχθηκε ενοχή και είπε κατάμουτρα στους δικαστές: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο».
Παρά τις διεθνείς αντιδράσεις, στις 14 Μαρτίου 1957, ο Ευαγόρας οδηγήθηκε στην αγχόνη ήρεμος, περήφανος και αξιοπρεπής, γράφοντας μια από τις πλέον ηρωικές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας.
Οι Έλληνες της Κύπρου και οι Έλληνες του Πόντου γνωρίζουμε πολύ καλά τον πόνο της προσφυγιάς. Γιατί πέραν όλων των άλλων δεσμών, κουβαλούμε και οι δύο μας το άχθος του βίαιου ξεριζωμού. Τα βιώματα, οι πόθοι και οι αγώνες μας είναι κοινοί. Καθόλου τυχαία, λοιπόν, μια από τις πρώτες αποφάσεις που πήραμε συνειδητά μόλις αναλάβαμε την ευθύνη διακυβέρνησης του τόπου, ήταν η καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης και Τιμής των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου σε όλα τα σχολεία στην Κύπρο.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η απόφασή μας για την ανέγερση μνημείου για τη Γενοκτονία του Πόντου στο Παραλίμνι, αλλά και η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη δημιουργία Κέντρου Ποντιακού Πολιτισμού στη Λευκωσία, ως ελάχιστη αναγνώριση των κοινών μας αγώνων, των κοινών μας στόχων και των κοινών μας επιδιώξεων.
Θέλω να αξιοποιήσω τη σημερινή ευκαιρία για να επαναλάβω την έντονή μου πεποίθηση ότι έχουμε υποχρέωση να μιλάμε στα παιδιά μας για την Ιστορία και τους αγώνες του λαού και του έθνους μας, ώστε μέσα από τη γνώση να καταφεύγουν στις ανεξάντλητες πηγές των διδαγμάτων και των προτύπων. Γιατί Φίλες και Φίλοι, η αρετή και η τόλμη, απαιτεί βαθιά γνώση. Και γνώση πρώτα από όλα του εαυτού σου, δηλαδή της πραγματικής σου ιστορίας.
Και χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί με πρόσφατη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης, ο αγώνας της ΕΟΚΑ, ο αγώνας του Παλληκαρίδη και των άλλων παιδιών της Κύπρου, εορτάζεται πλέον και στα ελληνικά σχολεία. Και, βεβαίως, η αποψινή εκδήλωση έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί, ακριβώς, υπηρετεί και τον ύψιστο στόχο διατήρησης της μνήμης, που, ανάμεσα σε άλλα, συντηρεί αναμμένη τη φλόγα της αγωνιστικότητας και του αγώνα για την αντιμετώπιση των σημερινών προκλήσεων.
Ως εκ τούτου, συγχαίρω θερμά το Προξενείο της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη και το Σωματείο Δράσης «Νίκος Καπετανίδης» για την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση της όμορφης αυτής εκδήλωσης, την οποία στηρίζουν η Κυπριακή Εστία Βορείου Ελλάδος και η Ένωση Κυπρίων Βόρειας Ελλάδας.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες και συγχαρητήρια οφείλουμε, επίσης, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, και ειδικά στον αγαπητό κύριο Πρύτανη, τόσο για την παραχώρηση του χώρου για την εκδήλωση, όσο και για τη φιλοξενία των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Πάφου.
Ανάμεσα στο εκλεκτό ακροατήριο βρίσκονται απόψε μαζί μας μέλη των οικογενειών Σαγκαλίδη, Τσιτιρίδη, Χαραλαμπίδη και Κουτρούλη, των τεσσάρων ηρώων, οι οποίοι το 1974 έπεσαν μαχόμενοι υπέρ της ελευθερίας της Κύπρου και ήταν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μόλις πριν από δύο χρόνια έγινε κατορθωτή η ταυτοποίηση των οστών τους και ο ενταφιασμός τους στη γενέθλια γη της Μακεδονίας.
Χαιρετώ με συγκίνηση τα μέλη των οικογενειών αυτών των παλληκαριών, και τους μεταφέρω την παντοτινή ευγνωμοσύνη του Κυπριακού Ελληνισμού.
Η θυσία τους είναι η πυξίδα του προσανατολισμού μας. Και ο μόνος δρόμος για τη δικαίωση του αγώνα τους είναι η απελευθέρωση της Κύπρου, για την οποία, έδωσαν τη ζωή τους δεκάδες Έλληνες αδελφοί μας, Μακεδόνες, και Έλληνες του Πόντου, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για βοήθεια, τόσο το 1964 όσο και το μαύρο Καλοκαίρι του 1974.
Η απελευθέρωση και ο τερματισμός της παράνομης τουρκικής κατοχής αποτελεί την ύψιστή μου προτεραιότητα, είναι το τάμα της ζωής μου, όπως συνηθίζω να λέω, γιατί έτσι ακριβώς το αισθάνομαι. Και θέλω να ολοκληρώσω, επαναλαμβάνοντας ότι θα ήμασταν ανάξιοι να μιλούμε εξ ονόματός τους εάν η αφετηρία του αγώνα μας είναι οτιδήποτε λιγότερο από την απελευθέρωση της Κύπρου: Από την Κερύνεια μέχρι την Αμμόχωστο και από τον Απόστολο Ανδρέα μέχρι την Τηλλυρία.
Μουσική συναυλία
Ακολούθησε η μουσική συναυλία «στα βήματα των Ηρώων: Ευαγόρας Παλληκαρίδης – Νίκος Καπετανίδης, από την Τραπεζούντα στην Πάφο και στη Θεσσαλονίκη».
Στο καλλιτεχνικό μέρος συμμετείχαν το εξαιρετικό Μουσικό Σχολείο Πάφου με 40μελή ορχήστρα και χορωδία.
Καλλιτεχνική Επιμέλεια – Ενορχήστρωση – Διεύθυνση Ορχήστρας και Χορωδίας: Σωκράτης Τερπίζης, καθώς και η νεανική ομάδα Ποντίων φερέλπιδων μουσικών:
Εβίνα Κουτσοκώστα – κανονάκι.
Κωνσταντίνος Παπαλιώζης - πολίτικο λαούτο.
Μιχάλης Χρυσόπουλος - Λύρα Πόντου.
Μαρία Σοφία Αραπίδου Λύρα Πόντου.
Κώστας Καπουρτίδης Λύρα Πόντου.
Σοφία Χινιτίδου νταούλι.
Με την καθοδήγηση του Δημήτρη Ξενιτόπουλου, την ερμηνεία του καταξιωμένου Χρήστου Χαλκιά και την εμβληματική αφήγηση του Γιώργου Συμεωνίδη.
Στο τραγούδι, ήταν ο ο κορυφαίος Αλέξης Παρχαρίδης.
Ο Πυρρίχιος χορός
Το θερμό χειροκρότημα των συμμετεχόντων στην εκδήλωση απέσπασαν οι συντελεστές και οι χορευτές του πυρρίχιου χορού Σέρρα.
Λύρα Δημήτρης Ξενιτόπουλος. Νταούλι, Σοφία Χινιτίδου.
Πυρριχιστές: Κυριάκος Ιωσηφίδης. Δημήτρης Ζερζελίδης. Αλέξανδρος Κοροσίδης. Χαράλαμπος Φουρκιώτης. Παναγιώτης Φουρκιώτης. Γρηγόρης Γρηγοριάδης.
Ο Γιώργος Γεωργιάδης
Στο τέλος της εκδήλωσης ο πρόεδρος του Σωματείου Δράσης «Νίκος Καπετανίδης» Γιώργος Γεωργιάδης, ευχαρίστησε τις πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ, το Κυπριακό Προξενείο Θεσσαλονίκης για τη συμπαράσταση πραγματοποίησης της εκδήλωσης και ιδιαίτερα τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, ο οποίος αγκάλιασε τον ποντιακό ελληνισμό και κάθε 19η Μαΐου στα σχολεία της Κύπρου γίνονται εκδηλώσεις μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Επίσης φέτος στις 19 Μαΐου θα γίνει στο Παραλίμνι της Κύπρου με την παρουσία του Νίκου Χριστοδουλίδη τα αποκαλυπτήρια του μνημείου της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Την εκδήλωση παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, ο Υφυπουργός Ανάπτυξης Σταύρος Καλαφάτης, ο Υφυπουργός Παιδείας Νίκος Παπαϊωάννου, οι βουλευτές Στράτος Σιμόπουλος, Δημήτρης Κούβελας, Κατερίνα Νοτοπούλου και Βασίλης Κοτίδης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης, ο Υφυπουργός Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας Νικόλας Ιωαννίδης, ο Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα Σταύρος Αυγουστίδης, ο Γενικός Πρόξενος της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη Κωνσταντίνος Πολυκάρπου, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και εκπρόσωποι πολιτιστικών σωματείων της Κύπρου και του Πόντου.
