Το βιβλίο «Νικόλαος Μαστερόπουλος. Ψηφίδες από το βίο και το έργο του. Μια λογοτεχνική προσέγγιση», που συνέγραψαν η Λένα Καλαϊτζή – Οφλίδη και ο Σίμος Οφλίδης, το οποίο εξέδωσαν οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, θα παρουσιαστεί την Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2024, στις 17.30, στον αύλειο χώρο της Αγιορειτικής Εστίας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (Εγνατία 109).
Για το βιβλίο θα μιλήσουν, ο Τάσος Παπαδόπουλος, Αρχαιολόγος – ξεναγός και οι συγγραφείς Λένα Καλαϊτζή – Οφλίδη και Σίμος Οφλίδης.
Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Αναστάσιος Ντούρος, διευθυντής της Αγιορειτικής Εστίας.
Με ανακοίνωση οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, που διοργανώνουν την εκδήλωση επισημαίνουν.
Δύο λόγια για τον σπουδαίο εικαστικό, κοσμικής και εκκλησιαστικής εικονογραφίας, Νικόλαο Μαστερόπουλο (1948-2003).
Καθώς ήταν πασίγνωστος στο εξωτερικό αλλά παντελώς άγνωστος στην Ελλάδα το βιβλίο και η πρόσκληση στην παρουσίαση είναι στην πραγματικότητα ένας τρόπος, μια αφορμή γνωριμίας μαζί του.
Ελληνικής, Ποντιακής καταγωγής από την Αργυρούπολη του Πόντου, ο Μαστερόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μόσχα.
Από πολύ μικρός έδειξε μιαν εξαιρετική κλίση και επίδοση στο σχέδιο.
Το σοβιετικό καθεστώς τον σπούδασε στα καλύτερα καλλιτεχνικά σχολεία της Μόσχας και τον ανέδειξε ως έναν σπό τους μεγάλους της νέας γεννιάς καλλιτεχνών.
Ο Νίκος σχετικά νωρίς απομακρύνθηκε από τον υλισμό της σοσιαλιστικής πραγματικότητας και έκανε τη στροφή προς την πνευματικότητα της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης.
Στο χώρο της τέχνης επανέφερε την ξεχασμένη βυζαντινή τεχνική του μικροψηφιδωτού και του σμάλτου επάνω σε χαλκό.
Νικόλαος Μαστερόπουλος, πορτρέτο νεαρής γυναίκας
Μεγάλα έργα του κοσμούν μουσεία του κόσμου, το κτήριο τους UNESCO, το μετρό και το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Τεχών της Μόσχας και τη Μονή Διονυσίου του Αγίου Όρους.
Ελάτε μαζί μας την Τρίτη 8/10 και ώρα 7.30 μ.μ. στην αυλή της Αγιορειτικής Εστίας να γνωρίσουμε καλύτερα τον μεγάλο αυτό καλλιτέχνη και το έργο του και να κουβεντιάσουμε από κοντά.
Η Λένα Καλαϊτζή - Οφλίδη και ο Σίμος Οφλίδης
Στον πρόλογο του βιβλίου οι συγγραφείς Λένα Καλαϊτζή – Οφλίδη και Σίμος Οφλίδης, επιδίδουν δημοσίως την ανεπίδοτη επιστολό στην Νίκο Μαστερόπουλο, τον οποίο δεν γνώρισαν στη ζωή, αλλά με τη λογοτεχνική τους ματιά, επισημαίνουν τα ακόλουθα.
Φίλε Νίκο,
Φίλε αγαπημένε,
«Φίλε, αγαπημένε; Πότε κιόλας;», θα μπορούσες εσύ να αναρωτηθείς. Πολύ σω- στά, αφού οι περπατησιές μας, Νίκο, στον παρόντα τουλάχιστον χρόνο επί γης δεν ανταμώθηκαν ποτέ. Στη Μόσχα εσύ γεννημένος, στην Ελλάδα εμείς. Ταξιδευτής εσύ ακάματος σε αναζητήσεις χρωματικές, επίγειες, ουράνιες, γραφιάδες εμείς επίμονα αμετακίνητοι από τον τόπο μας. Με τα πινέλα σου εσύ, τα σμάλτα, τις ψηφίδες, με τα μολύβια μας εμείς και με τα πληκτρολόγια. Όμως ανταμωθήκαμε εν τέλει. Ή, πιο σωστά, εμείς σε συναντήσαμε. Κι αγαπηθήκαμε. Ή, πιο σωστά, εμείς σε αγαπήσαμε. Προϊόντος του χρόνου.
Νικόλαος Μαστερόπουλος, Πόντιος λυράρης ψηφιδωτό
Συναντηθήκαμε στα χρώματα των δικών σου ψηφίδων και των δικών μας λέξεων. Συναντηθήκαμε στις εικόνες σου που έμοιαζαν να ιχνογραφούν και δικές μας σκέψεις. Συναντηθήκαμε στα λαμπερά σμάλτα των χαλκών σου. Πολύ θα θέλαμε να πετύχουμε παρόμοιες λάμψεις και στις δικές μας σμαλτογραφίες των αφηγήσεων.
Πολύ θα θέλαμε ακόμα να σου σφίξουμε το χέρι, αυτό με τους ρόζους του λιθοξόου, το χέρι με τα λερωμένα από τα χρώματα νύχια. Να σου ζητήσουμε μια ξενάγηση στο σύμπαν των εικόνων σου και ίσως να το ανταλλάξουμε με ένα μικρό κομμάτι του δικού μας, των λέξεων. Είμαστε βέβαιοι ότι θα το δεχόσουν ευχαρίστως. Όμως, Νίκο, δεν προλάβαμε. Εσύ αναχώρησες νωρίς, εμείς επιμένουμε ακόμα.
Απλώνουμε, λοιπόν, τα χέρια για μια χειραψία εξ αποστάσεως, μακρινή και τόσο κοντινή ταυτόχρονα. Αδύνατη κάποιος θα πει. Αδύνατη μας φάνηκε κι εμάς στην αρχή. Πώς να γράψεις για έναν καλλιτέχνη που δεν τον άγγιξες, δεν τον κοίταξες ποτέ στα μάτια, δεν αντάλλαξες μαζί του κάποιες κουβέντες; Δύσκολη και τολμηρή η απόπειρα. Να αναστήσεις με τις λέξεις έναν άνθρωπο που δεν γνώρισες ποτέ ως φυσική παρουσία, που δεν είδες μέσα από τα μάτια του το βλέμμα, μέσα από τις ρυτίδες του προσώπου ολόκληρη τη ζωή του, μέσα από το χαμόγελο το βάθος της ψυχής του.
Νικόλαος Μαστερόπουλος, πορτρέτο νεαρού άνδρα
Όμως υπάρχουν και οι μεσίτες, αυτοί οι μεσολαβητές, που θα μας φέρουν πιο κοντά σου με τα μυστικά νήματα της εξωσωματικής επαφής.Και είναι τέτοιοι μεσίτες η Τέχνη πρώτα πρώτα, βασίλισσα της μεσιτείας ανάμεσα στα δικά σου και στα δικά μας οράματα. Με τη δική της μεσολάβηση θα δώσουμε την μυστι- κή ανάμεσά μας χειραψία και θα συνομιλήσουμε εντέλει. Στην ίδια πάντως, ελπίζουμε, γλώσσα. Και έπονται πάμπολλοι ακόμα μεσίτες της γνωριμίας μας, άνθρωποι που σε γνώρισαν εν ζωή,τα παιδιά σου,ο αδελφός σου,οι φίλοι σου. Τόποι που αγάπησες και άφησες το χνάρι της παρουσίας σου. Το όλον του έργου σου. Το’χουμε ανάγκη και για έναν πρόσθετο λόγο.
Στη δυσάρεστη πολιτική συγκυρία για τη σχέση των δύο ορθόδοξων λαών μας, του ελληνικού και του ρωσικού, καθώς αυτή επηρεάζεται αρνητικά όχι από τους ίδιους τους λαούς αλλά από τα παγκόσμια και αλληλοσυγκρουόμενα γεωπολιτικά συμφέροντα, εσύ και το έργο σου μπορείτε να σταθείτε γεφυροποιοί της για πολλούς αιώνες αγαπητικής συνομιλίας μεταξύ Ρωσίας, Βυζαντίου και σύγχρονης Ελλάδας.
Το αποτολμούμε με μεγάλο ενθουσιασμό και χαρά. Θα είναι για μας μια εμπειρία πρωτόγνωρη, για τους δικούς σου, ελπίζουμε, ένα δώρο. Για την Ελλάδα, που ελάχιστα σε γνωρίζει, μια προσφορά γνωριμίας.
Και για σένα τον ίδιο ένα μήνυμα…
ΥΓ. Ας ξεκαθαρίσουμε πως στο βιβλίο αυτό δεν θα επιχειρήσουμε κριτική αξι- ολόγηση του έργου σου κατατάσσοντάς το σε κάποια καλλιτεχνική σχολή ούτε θα αναζητήσουμε επιρροές ρευμάτων και τάσεων. Δεν είμαστε άλλωστε ειδικοί σ’ αυτό. Μπορούμε όμως να το προσεγγίσουμε καταθέτοντας τη δική μας συγκίνηση, τα δικά μας συναισθήματα από τους ορίζοντες που μας ανοίγεις για την κατανόηση του κάλους.
Μακάρι να τα καταφέρουμε.
