Έφυγε από τη ζωή ο άξιος συμπατριώτης μας, Έλληνας πατριώτης, ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Τεχνών, φίλος μου Pavel Arzumanidis. Η αποχώρησή του μας έπιασε όλους απροετοίμαστους.

Πώς τόσα, τόσα σχέδια, δημιουργικά και οργανωτικά, ελληνικά και όλα έσπασαν στη στιγμή. Υπάρχουν τεράστιες απώλειες στις ελληνικές βαθμίδες μας τον τελευταίο χρόνο της πανδημίας του κοροναϊού. Φαίνεται ότι τους είδαμε πριν λίγες μέρες και «σήμερα» να παίρνουν πένθιμα νέα ότι δεν είναι πια εκεί για εμάς. Είναι δύσκολο να αντιμετωπίσεις, να αντιμετωπίσεις, αλλά είναι αλήθεια.

Ο χρόνος θα περάσει και οι πληγές μας κάπως θα ξεφορτωθούν... Τώρα λοιπόν όλοι εμείς, για τους οποίους ο Παύλος μας, ο Pavel Arkhipovich ήταν στενός φίλος και σύντροφος, δεν μπορούμε να ανακάμψουμε... Δεν ντρέπομαι να παραδεχτώ ότι οποιαδήποτε σκέψη του ενυδατώνει τα μάτια μου.

Έφυγε την Φωτεινή Ημέρα του Πάσχα του Χριστού, που μιλάει για την φωτεινή προσωπικότητά του, την καλοσύνη του, την σοφία της ζωής, την επιθυμία όλων στις ζωές μας, στην πολύ δύσκολη και παθητική, «vihast» ελληνική κοινωνιολογία να αποφασίσει με αγάπη και ειρήνη, με ευγένεια, σύμφωνα με την δικαιοσύνη.

SARHGIANNIDIS.BIKTOR.ARZOYMANIDIS.PABLOS.SIDHROPOYLOS.NIKOS.MOSXA

Ο Νίκος Σιδηρόπουλος,  με τον Παύλο Αρζουμανίδη στη μέση και τον Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη, τον μεγάλο Έλληνα Πόντιο αρχαιολόγο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από χρόνια, σε παλαιότερη φωτογραφία

Γνωριζόμαστε πάνω από 20 χρόνια, και γίναμε φίλοι τα τελευταία 15 χρόνια, όταν οι συναντήσεις και η επικοινωνία μας έγιναν μόνιμες, επιτακτική ανάγκη και για τα δύο. Ήταν όλα αυτά. Οι διαφωνίες είναι αιχμηρές, με χαρά κατανόηση ότι σε αυτό το θέμα είμαστε απόλυτα ομοϊδεάτες, μια μικρή κουβέντα, που συμβαίνει στους φίλους σε θέματα αρχής του σύμπαντος.

Ήταν «φούτερ» - ομολόγησε το κακό, να αποφασίσει τα πάντα με ειρήνη, συμβιβασμό, να αλλάξει εξελικτικά τον κόσμο προς το καλύτερο. Εδώ χωρίσαμε. Αλλά ήταν τόσο στη φύση, όχι για κάποιους «ακαδημαϊκούς» λόγους - έψαχνε για καλό στους ανθρώπους, τις καλύτερες ποιότητές τους χωρίς να βλέπει αρνητισμό.

Αυτό ήταν ένα μοναδικό άτομο! Λαμπρός οργανωτής γεμάτος ιδέες και σχέδια. Ένας άνθρωπος της δημιουργικότητας. Έλληνας είναι πατριώτης. Ορθόδοξος Χριστιανός. Έλληνας με μεγάλο γράμμα!

Ένας άνθρωπος που θυμάται την συγγένεια του, τους προγόνους του, τις στάχτες του. Έχασε νωρίς τον πατέρα του, τον αδερφό του, γεγονός που βοήθησε την πρώιμη ενηλικίωσή του όταν εξωτερικά έμπαινες στην ενηλικίωση όταν ήσουν υπεύθυνος για τους αγαπημένους σου. Αυτό είναι ίσως το κυριότερο πράγμα που ήταν σε αυτό - Ευθύνη, Ευγένεια, Αγάπη, μη αντίσταση στο κακό, αγάπη για τους ανθρώπους μας, σοφία ζωής.

Φίλε μου Pavel, συγχώρεσε με που μερικές φορές είμαι πολύ αντηχητικός που ήθελα να δω τα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα μου σε σένα.

Ξεκινώντας στις 29 Απριλίου όταν έμαθα από τον μικρό αδερφό σου τον Ισαάκ ότι είσαι στην εντατική όταν είχες μια φαινομενικά επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση και χθες που έλειπες το πρωί, όλες αυτές τις ώρες που σου μιλάω:

«Παύλο, φύγε! Παύλο, μη φεύγεις!»- «Παύλο, συγγνώμη...».

Θα μου λείψεις πάρα πολύ.

Θεός φυλάξει, θα συναντηθούμε στον ουρανό κάποια μέρα.

... Και σε όλους εσάς, συμπατριώτες και φίλους. Να προσέχεις τον εαυτό σου! Το αστείο τελείωσε. Αυτό έχει γίνει κάποια λόγια ξόρκι και προσευχή. Να προσέχεις τον εαυτό σου!

... Pavel, φίλε μου! Συγχωρήστε και συγχωρήστε!

Πηγή: Από την προσωπική σελίδα του Νίκου Σιδηρόπουλου, στο fb