ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ
Σαν σήμερα, 31 Ιανουαρίου 1828, πεθαίνει στη Βιέννη ο ποντιακής καταγωγής Αλέξανδρος Υψηλάντης από το χωριό Υψήλ' της Τραπεζούντας. Ήταν στρατηγός του τσαρικού στρατού και διακρίθηκε στους πολέμους κατά του Ναπολέοντα. Στη μάχη της Δρέσδης, στις 19 Οκτωβρίου 1813, σε ηλικία μόλις 21 χρονών, έχασε το δεξί του χέρι.
Ο ηρωισμός και η ανδρεία, που επέδειξε σε πολλές μάχες εναντίον του Ναπολέοντα, είχε ως αποτέλεσμα να καταφέρει να διακριθεί ως υπασπιστής του τσάρου Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας και να λάβει το βαθμό του υποστράτηγου σε ηλικία μόλις είκοσι πέντε ετών.
Διαποτισμένος από αγάπη για την πατρίδα ο Υψηλάντης ή «Ρώσος» αν θέλατε για κάποιους άλλους Ελληναράδες του σήμερα, διέθεσε την προσωπική και οικογενειακή του περιουσία για τη δημιουργία ελεύθερου ελληνικού κράτους. Με τη θυσία του ενσάρκωσε το όραμα της ελευθερίας των Ελλήνων και συνήγειρε τον πολιτισμένο κόσμο της Ευρώπης υπέρ του υπόδουλου ελληνικού γένους.
Τον Απρίλιο του 1820 ανέλαβε τη γενική αρχηγία της Φιλικής Εταιρείας. Με το σύνθημα «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος». Στις 22-2-1821 πέρασε τον ποταμό Προύθο και ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας. Στις 26-2-1821 στο ναό των Τριών Ιεραρχών τελέστηκε δοξολογία και ο μητροπολίτης Βενιαμίν ευλόγησε σημαία με έμβλημα το σταυρό και παρέδωσε το ξίφος στον Υψηλάντη, κατά το βυζαντινό τυπικό, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η επανάσταση του 1821 ξεκίνησε νωρίτερα από την 25η Μαρτίου που γιρτάζουμε.
Τον αγώνα για την ελευθερία που ξεκίνησε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στις παραδουνάβιες περιοχές στις 22 Φλεβάρη του 1821, τον τελείωσε ο αδερφός του Δημήτριος Υψηλάντης στη μάχη της Πέτρας στη Βοιωτία στις 12 Σεπτεμβρίου του 1829. Με Πόντιο δηλαδή ηγέτη άρχισε επίσημα και με Πόντιο τελείωσε η επανάσταση του 1821.
Κάποιοι σημερινοί πολιτικοί, όσοι πλούτισαν και πλουτίζουν σε βάρος της Ελλάδας, δεν έχουν καμία σχέση με εκείνους που έδωσαν ό,τι είχαν και δεν είχαν για τη λευτεριά της.
Οι καρδιές του Αλέξανδρου Υψηλάντη μαζί με του αδερφού του Γεώργιου υπάρχουν μέσα σε δύο ληκύθους στον ιερό ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στην Αθήνα, όπου και πήγα να τις προσκυνήσω.
