«Ταξιδεύει» από την Μελβούρνη της Αυστραλίας για τα Παρχάρια του Ευξείνου Πόντου ο Χρήστος Παρχαρίδης (Τσαφέτας), ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή την Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025, ένας άνθρωπος που υπηρέτησε πιστά την μουσική παράδοση των Ελλήνων του Πόντου.
Ο Χρήστος Παρχαρίδης (Τσαφέτας) γεννήθηκε στις 12 Απριλίου 1940 στο χωριό Πρωτοχώρι (Πορτοράζ) του νομού Κοζάνης, και ήταν γιός του Ευστάθιου Σιαμίδη (μετέπειρα Παρχαρίδη) και της Ζωής Παρχαρίδη (το γένος Τριανταφυλλίδη) με καταγωγή της οικογενείας του από το χωριό Καρά (Καπίκιοϊ) της Ματσούκα της Τραπεζούντας του Πόντου.
Έφυγε ως μετανάστης στην Αυστραλία, την περίοδο που Ελλάδα δεν μπορούσε να θρέψει τα παιδιά της και η ποντιακή του λύρα, έγινε συνοδοιπόρος της μετέπειτα ζωής του.
Στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, τραγούδησε και έπαιξε για τους δικούς του ανθρώπους, για την ποντιακή και ελληνική κοινότητα, ήταν η ψυχή του ποντιακού ελληνισμού.
Υπήρξε ιδρυτικό, αλλά και ενεργό μέλος των ποντιακών συλλόγων, της Ποντιακής Εστίας (1976) και της Ποντιακής Κοινότητας (1981), και υπήρξε ένα δάσκαλος για τους νεότερους προσφέροντας απλόχερα της γνώση του.
Ο Χρήστος Παρχαρίδης, υπήρξε ερμηνευτής αλλά και στιχουργός, τραγουδιών και ύμνησε τον Πόντο που τόσο αγάπησε, μιας και οι ερμηνείες του αναφέρονται στον Πόντο, τον ξεριζωμό, τον Διγενή Ακρίτα, την πίκρα της ξενιτιάς και την αγάπη.
Στη δισκογραφία ξεχωρίζουν:
Αροθυμώ και Καίουμαι (1998).
Ποίον εν’ η Πατρίδα μ’ (1998).
Σην Πλατείαν Χορεύνε (2003).
Υπερατλαντικός Ποντιακός Σεισμός (2005) (συμμετοχή ως στιχουργός).
Κώφα Ας Έσαν τ’ Ωτιά μ’ (2005).
Πόντος Από Το Χθες Στο Αύριο (2009) (συμμετοχή ως στιχουργός).
Ψυχής Κατάθεση – Τραπεζούντα Παντέμορφον (2016).
Καλόμανα (2016) (συμμετοχή ως στιχουργός).
Ο Χρήστος Παρχαρίδης, ήταν παντρεμένος με την Βέτα Δεσποινιάδου, με την απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Στάθη, τις δίδυμες Ζωή και Ευδοξία, και τον Λάμπον, συνεχιστή της μουσικής και πνευματικής του πορείας.
Ένωση Ποντίων Ματσούκας
Έφυγε σήμερα 22 Δεκεμβρίου 2025 από την ζωή ο Χρήστος Παρχαρίδης στην Μελβούρνη της Αυστραλίας. Ένας γνήσιος εκφραστής της λαϊκής μουσικής παράδοσης της Ματσούκας και χαρισματικός εκφραστής της.
Ο Χρήστος Παρχαρίδης τραγουδούσε, έγραφε στίχους, έπαιζε λύρα και αγγείο. Γεννήθηκε το 1940 στο Πρωτοχώρι Κοζάνης (Πορτοράζ’) και η οικογένειά του είχε καταγωγή από το χωριό Καρά του Καπίκιοϊ της Ματσούκας , γονείς του οι Στάθης Παρχαρίδης και Ζωή Τριανταφυλλίδου. Παντρεύτηκε την Βέτα Δεσποινιάδου, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Στάθη, την Ζωή, την Ευδοξία και τον Χαράλαμπο. Το 1961 μετανάστευσε στην Αυστραλία όπου έζησε έως το τέλος της ζωής του. Είχε πλούσια δράση σε συλλόγους της Μελβούρνης καθώς και συμμετοχή στην ποντιακή δισκογραφία ("Αροθυμώ και καίουμαι", "Ψυχής κατάθεση", "Κωφά ας έσαν τ’ ωτία μ’").
Η Ένωση Ποντίων Ματσούκας εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του εκλιπόντος και εύχεται καλή ανάπαυση.
Πολιτιστικός και Λαογραφικός Σύλλογος Πρωτοχωρίου
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πρωτοχωρίου αποχαιρετά σήμερα με βαθιά συγκίνηση τον Χρήστο Παρχαρίδη Τσαφέτα.
Έναν Πορτοραζέτε που, αν και έζησε και δημιούργησε στην Αυστραλία, δεν απομακρύνθηκε ποτέ από τον τόπο του. Μέσα από την παράδοση, τη μουσική και τη φωνή του, μηδένισε τα χιλιόμετρα της ξενιτιάς και κράτησε το Πρωτοχώρι και το Πορτοράζ ζωντανά και παρόντα όπου κι αν βρέθηκε.
Με το ήθος, τη διαδρομή και τη γλυκιά, παραδοσιακή του φωνή, τραγούδησε τη Γενοκτονία, τη μνήμη, τη ξενιτιά, τον πόνο της απόστασης αλλά και τη χαρά της προσμονής. Έκανε γνωστό το Πορτοράζ πέρα από σύνορα και θάλασσες, τιμώντας την καταγωγή και τις ρίζες του.
Για τον τόπο μας, ο θείος Χρήστος αφήνει μια σπουδαία παρακαταθήκη και μια μνήμη που θα παραμείνει ζωντανή.
Όπως είχαμε εκφράσει και στο παρελθόν, με την τιμητική πλακέτα του Συλλόγου μας, δηλώνουμε για ακόμη μία φορά, είμαστε περήφανοι για εσένα.
Αιωνία σου η μνήμη.
Καλό σου ταξίδι.
Ο Αντώνης Πιλαλίδης
Με το άκουσμα του θανάτου του Χρήστου Παρχαρίδη, ο Αντώνης Πιλαλίδης, έγραψε.
Σήμερα ένας από 'κείνους τους γνήσιους εκφραστές της μουσικής παράδοσης της Πατρίδας, ο σπουδαίος Χρήστος Παρχαρίδης πέρασε στην αιωνιότητα, αφήνοντας στην μνήμη μας τη φωνή του με της οποίας τα χαρακτηριστικά και τον ήχο, μπορούσες να ταξιδέψεις νοερά στη πατρογονική μας γη.
Σήμερα το Καρά αγκαλιάζει την ψυχή του παιδιού της που όσο μακρυά του κι αν βρισκόταν, τραγουδούσε τον βουκολικό εκείνον σκοπό κι έμοιαζε σαν να "ακουμπά" στα χώματα του.
Η ψυχή του Χρήστου του Παρχαρίδη θα τραγουδάει.Ακόμη...
Θείο Χρήστο, σ' ευχαριστώ για τις κουβέντες μας, τις συμβουλές, τις παροτρύνεις σου μα προτίστως για την αγάπη σου.
Κι όταν θα ξανάρθω εκεί, θα 'ρθω να σου τραγουδήσω... και να "χαμελύν το Καρακαπάν να χαμελύν κι ο ήλιον"
Αυτό που έμαθα και τραγουδάω επειδή υπήρξες εσύ.
Σ' ευχαριστώ για όλα.
Εκεί σα ξένα τ' ανεγνώριμα ας αναπάεται το ψ̌όπο σ'.
Χρήστος Παρχαρίδης (Τσαφέτας) Από το Πρωτοχώρι Κοζάνης και με καταγωγή από το χωριό Καρά (Καπίκιοϊ) της Ματσούκας.
Το βίντεο είναι απόσπασμα από την εκπομπή «Διασπορά» της ΕΡΤ3, αποστολή στον Πόντο του δημοσιογράφου της ΕΡΤ, Γιώργου Γεωργιάδη.
