Στο κατάμεστο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, παρουσιάστηκε το θεατρικό έργο «Η Ανταλλαγή» του Κυριάκου Σαχανίδη, το Σάββατο 1 Ιουλίου 2023 στις 9 το βράδυ, από τους ποντιακούς και πολιτιστικούς συλλόγους της Καβάλας.

Το έργο με τίτλο «ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ», αναφέρεται στην ανταλλαγή των πληθυσμών Ελλάδας – Τουρκίας, με κριτήριο το θρήσκευμα (Χριστιανοί – Μουσουλμάνοι), σύμφωνα με την Συνθήκη της Λοζάνης (24/7/1923). Περιγράφεται το πως αντέδρασαν οι πρόγονοί μας, όταν πληροφορήθηκαν τι σημαίνει ανταλλαγή και πως θα γίνει. Παρουσιάζονται πραγματικά γεγονότα από ανθρώπους που τα έζησαν και μου τα αφηγήθηκαν.

Τρεις χιλιάδες χρόνια έζησαν οι Έλληνες στον Πόντο και μετά τις θηριωδίες (σφαγιασμό, πυρπολήσεις, βιασμούς, πορείες θανάτου, τάγματα εργασίας, λεηλασίες κ.λπ. των Τούρκων και τον αφανισμό 353.000 χιλιάδων Ποντίων αλλά και άλλων Ελλήνων στην Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη, καθώς επίσης και άλλων εθνοτήτων χριστιανικών πληθυσμών Αρμενίων, Ασσυρίων κ.α., την Μικρασιατική καταστροφή και την εγκατάλειψη των Ελλήνων από τις Μεγάλες Δυνάμεις, αποφασίστηκε από αυτούς για εμάς η ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ.

Οι φίλες και φίλοι Ποντιακής και μη καταγωγής από την Καβάλα, Δράμα, Ξάνθη και Κομοτηνή κατέκλυσαν κυριολεκτικά το θέατρο και παρακολούθησαν την παράσταση με ευλάβεια και συγκίνηση.

Οι ερμηνευτές των ρόλων (άνδρες, γυναίκες και παιδιά), μέλη των συλλόγων Καβάλας, ταυτίστηκαν άψογα με τους ρόλους που ερμήνευσαν και λειτούργησαν όχι ως ερασιτέχνες ηθοποιοί, αλλά ως «ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ».

Από την παράσταση αυτήν προκύπτουν κάποιες διαπιστώσεις και συμπεράσματα τα οποία όχι μόνον οι συντελεστές αυτού του έργου, αλλά όλοι οι Πόντιοι και ιδιαίτερα ο οργανωμένος Ποντιακός χώρος θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψιν και το εγχείρημα αυτό να αποτελέσει «παράδειγμα προς μίμησιν».

Διαπιστώσεις – Συμπεράσματα

1.Εμείς οι Ποντιακής καταγωγής, είμαστε ένα αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού και θα πρέπει να συμμετέχουμε και να είμαστε παρόντες σε όλες τις κοινωνικές, πολιτιστικές, πολιτικές κ.λπ. δράσεις των απανταχού Ελλήνων και σε όλους τους χώρους. Τα αρχαία θέατρα είναι χώρος και για εμάς, εφόσον βέβαια πληρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις που ισχύουν για όλους.

Στην αρχαιότητα, στον Πόντο, υπήρχαν έξι ανοιχτά θέατρα και παρουσίαζαν τα έργα τους αξιόλογοι Πόντιοι συγγραφείς – ποιητές που διέπρεψαν και στον Πόντο και στην Αθήνα.

2.Το συγκεκριμένο έργο παρουσιάστηκε από πολλούς συλλόγους που δεν ανήκουν στην ίδια κεντρική Ποντιακή Οργάνωση.

3.Τα άτομα που ερμήνευσαν τους ρόλους κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες:

α.Ποντιακής καταγωγής που γνώριζαν λίγα ή αρκετά Ποντιακά.

β.Ποντιακής καταγωγής που γνώριζαν ελάχιστα ή καθόλου Ποντιακά.

γ.Μη Ποντιακής καταγωγής που δεν γνώριζαν καθόλου Ποντιακά.

Παρ’ όλα αυτά, τα παραπάνω άτομα με την διδασκαλία και την καθοδήγηση του Κώστα Σιδηρόπουλου, απέδωσαν λεκτικά και κινησιολογικά με τον καλύτερο τρόπο τους ρόλους τους.

4.Το θέατρο είναι το καλύτερο σχολείο εκμάθησης της Ποντιακής Διαλέκτου, όχι μόνον για αυτούς που ερμηνεύουν κάποιον ρόλο, αλλά και για τους θεατές που παρακολουθούν μια ολοκληρωμένη ιστορία με σωστό λεξιλόγιο και προφορά, σε τέτοια έκταση και περιεχόμενο, πράγμα δεν συμβαίνει ακόμα και σε κάποια χωριά που μιλούν ακόμα ποντιακά.

5.Όταν παρουσιάζονται σοβαρές και τεκμηριωμένες προτάσεις, όπως αυτή του Κώστα Σιδηρόπουλου, γίνονται δεκτές και υλοποιούνται. Υπάρχουν ευήκοα ώτα και από μη Ποντιακής καταγωγής άτομα. Ιδιαίτερα δε όταν υπάρχει ομόνοια, συνεργασία και ένας κοινός στόχος.

6. Σε προτάσεις με τα παραπάνω χαρακτηριστικά ανοίγουν όλες οι πόρτες και εμφανίζονται ακόμα και αυθόρμητα χορηγοί.

7.Ο Ποντιακός κόσμος διψάει για τέτοιου είδους εκδηλώσεις και αυθόρμητα έρχεται να τις παρακολουθήσει. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με άτομα μη ποντιακής καταγωγής. Έμπρακτη απόδειξη αυτού είναι η παρουσία του κοινού στην παράστασή μας, αλλά και το γεγονός ότι μετά την παράσταση , από αρκετές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας ζήτησαν να παρουσιαστεί το έργο και για το δικό τους κοινό.

Με ομόνοια, συνεργασία και πνεύμα καλής θέλησης μπορούμε να πετύχουμε πολλά πράγματα.

Την ευθύνη της άψογης οργάνωσης της εκδήλωσης, καθώς και την σκηνοθετική επιμέλεια, είχαν ο Κώστας Σιδηρόπουλος και η σύζυγός του Χαρούλα.