Εκατοντάδες άνθρωποι από τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία αποχαιρέτησαν την Μεγάλη Κυρία του Ποντιακού Ελληνισμού, την Άννα Θεοφυλάκτου, πρώην πρόεδρο της Μέριμνας Ποντίων Κυριών, στην τελευταία της κατοικία στα κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου του δήμου Θεσσαλονίκης, στην περιοχή της Θέρμης, το μεσημέρι της Πέμπτης 15 Ιουνίου 2023.
Την Άννα Θεοφυλάκτου, που έφυγε από κοντά μας την Τετάρτη 14 Ιουνίου 2023, σε ηλικία 99 ετών στο σπίτι της πλήρης ημερών, έχοντας προσφέρει τα μέγιστα στον ποντιακό ελληνισμό, στον ελληνισμό της Μικρασίας, τον κυπριακό ελληνισμό, αλλά και στον ελληνισμό γενικότερα, στην ιατρική, στην νεαρή ΕΠΟΝίτισα της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στον Ναζιστή κατακτητή της Ελλάδας, τίμησαν με την παρουσία τους και την αποχαιρέτησαν από τα εγκόσμια, άνθρωποι της πολιτικής, της αυτοδιοίκησης, των γραμμάτων, των τεχνών, του ποντιακού ελληνισμού και απλοί άνθρωποι που γνώρισαν την απλότητα και την δοτικότητά της.
Με ένα λουλούδι και μια ευχή, οι περισσότεροι αποχαιρέτησαν την Άννα Θεοφυλάκτου, με τον δικό τους τρόπο, συγγενείς και φίλοι στα κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου, όπου και ενταφιάστηκε.
Ήταν εκεί ο Σταύρος Καλαφάτης, υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας – Θράκης), ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Ζέρβας, ο δήμαρχος Πυλαίας – Χορτιάτη και πρόεδρος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας Ιγνάτιος Καϊτεζίδης, οι επικεφαλείς παρατάξεων του δήμου Θεσσαλονίκης Βασίλης Γάκης και Χάρης Αηδονόπουλος, πρόεδροι ποντιακών και πολιτιστικών σωματείων, οι πρόεδροι, μέλη διοικητικών συμβουλίων και μέλη της Μέριμνας Ποντίων Κυριών και της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, αλλά και άλλων σωματείων.
Την Άννα Θεοφυλάκτου αποχαιρέτησαν η πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών Ανατολή Δημητριάδου και ο πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης Γιάννης Αποστολίδης.
Η Ανατολή Δημητριάδου
Στον αποχαιρετιστήριο λόγο της η πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών Ανατολή Δημητριάδου, ανέφερε.
«…η μαμά μου έφυγε…»
Μου είπε η Ιφιγένεια εχθές το πρωί…
Κι εκείνη τη στιγμή μια εικόνα επανήλθε στη μνήμη μου. Η Άννα, νεαρή φοιτήτρια, στο καμιόνι των κατακτητών, στη στροφή της Λεωφόρου Νίκης, αντικρίζοντας το Λευκό Πύργο ν’ ανησυχεί για τους γονείς της, όταν ενημερωθούν για τη σύλληψή της…
Πόσο τυχεροί είμαστε όλοι εμείς που είχαμε την τύχη να γίνουμε κοινωνοί αυτής της ιστορίας… Πόσο λιτή και απέριττη η αφήγησή της, για ένα γεγονός το οποίο στιγμάτισε τη νεαρή φοιτήτρια της Ιατρικής για όλη της τη ζωή. Πόσο τυχεροί, όλοι εμείς που είχαμε την τύχη να μας διηγηθεί αυτή την ιστορία η κόρη, ενός Μεγάλου Πατέρα αλλά και μιας εξίσου Μεγάλης Μάνας, Ιφιγένεια Θεοφυλάκτου … εγγονή μιας μεγάλης Καλομάνας, Μελπομένη Κογκαλίδου και μιας εξίσου μεγάλης Λυκογιάγιας… Δόμνη Καπαγιαννίδου…
Η σκυτάλη της προσφοράς δόθηκε από τη μία στην άλλη και η επόμενη την παραλάμβανε αγόγγυστα και συνέχιζε… και η Ιφιγένεια την κληροδότησε στη μοναχοκόρη της, που έμελλε να είναι και το μοναχοπαίδι της. Και η Άννα την παρέλαβε και δούλεψε με συνέπεια για να την παραδώσει στην πρωτότοκη κόρη της την Ιφιγένεια…
Η ΜΕΡΙΜΝΑ για όλες αυτές την γυναίκες, ήταν ιερό καθήκον… Η ενασχόλησή τους μ’ αυτή, προσφορά… μη αποτιμητέα…
Και ταυτόχρονα με τη δημιουργία των οικογενειών τους, φρόντιζαν και για την ευημερία άλλων οικογενειών. Λιγότερο προνομιούχων. Αθόρυβα και διακριτικά. Με έργο ζηλευτό και μοναδικό. Μ’ αυτές τις προσλαμβάνουσες, συνέχισε και η Άννα…
Αλλά προχώρησε και περαιτέρω. Έγινε γιατρός. Τα χρόνια εκείνα και με τη θέση των γυναικών κοινωνικά, εκεί που όλοι γνωρίζουμε. Και πάλι υπερέβη τα εσκαμμένα. Και όχι μόνο σπούδασε αλλά και διακρίθηκε και έγινε η πρώτη χειρουργός οφθαλμίατρος στη χώρα.
Έκανε τη δική της οικογένεια, παντρεύτηκε τον Θεόφιλο Πανίδη και απέκτησε τρία παιδιά. Την Ιφιγένεια, τη Φιλιώ και τον Θράσο…
Κι αυτοί με τη σειρά τους απέκτησαν τις δικές τους οικογένειες και της χάρισαν οκτώ υπέροχα εγγόνια. Κι αυτά συνέχισαν και την προίκισαν με έξι δισέγγονα…
Όλη η ζωή της χαρακτηρίζεται από μία μόνο λέξη ΠΡΟΣΦΟΡΑ… Ενδεικτικές στιγμές αυτής της πολύπλευρης προσφοράς.
Έδωσε το παρών στο δράμα της Κύπρου, όταν μετά την επίσκεψή της στη μεγαλόνησο το 1975, φρόντισε να προσκληθούν και να φιλοξενηθούν από τη ΜΕΡΙΜΝΑ 65 παιδιά. Στη συνέχεια υπήρξε ιδρυτικό μέλος του συνδέσμου φιλίας ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ για να συνεχιστεί η συμπαράσταση στον δοκιμαζόμενο κυπριακό λαό.
Κατά τη διάρκεια της προεδρίας της, το 1974 ιδρύθηκε ο πρότυπος στη λειτουργία του παιδικός σταθμός ΑΡΓΩ για την αρωγή στην εργαζόμενη μητέρα. Με δική της εισήγηση ο Προστάτης της ΜΕΡΙΜΝΑΣ και πολιούχος της Τραπεζούντας Άγιος Ευγένιος καθιερώθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ως πολιούχος της Καλαμαριάς το 1979.
Από το 1981 ταξίδευε στον Πόντο. Φωτογράφιζε αλλά και συνέλεξε πολύτιμο φωτογραφικό υλικό από τη ζωή στον Πόντο πριν την ανταλλαγή.
Δεν σταμάτησε ποτέ να προσφέρει στο Σωματείο. Ήταν η ΤΡΑΝΕΣΑ. Ήτοι η πηγή της γνώσης και της εμπειρίας στην οποία όλες οι μεταγενέστερες προσφύγαμε για να τη συμβουλευτούμε. Γιατί ξέραμε ότι η δική μας Άννα θα μας προσφέρει άδολα την συνδρομή της, στα συνεχώς αυξανόμενα, μέσα στο χρόνο, προβλήματα που δημιουργούνται στο Σωματείο.
Λειτουργούσε πάντα ενωτικά, στην κατεύθυνση της ανάδειξης και συνέχισης της ποντιακής ταυτότητας, δεδομένου ότι με κάποιο τρόπο στο πρόσωπό της, συνδέονταν η Τραπεζούντα με τη Θεσσαλονίκη. Διακατεχόμαστε σίγουρα όλοι μας από το ίδιο συναίσθημα. Ότι σήμερα, με κάποιο τρόπο η γέφυρα μεταξύ των δύο πόλεων διερράγη.
Και σήμερα είμαστε εδώ για το Αντίο στη Μεγάλη Κυρία της Μέριμνας, στη Μεγάλη Κυρία της Οφθαλμολογίας, στη Μεγάλη Κυρία της Πόλης και της Χώρας μας. Στη γυναίκα που ήταν πρωτοπόρος σε όλους τους τομείς, πάντα βήματα μπροστά από την εποχή της, πάντοτε αξιοπρεπής και ουσιαστική, που μας αφήνει παρακαταθήκη μία πορεία ζωής, Πρότυπο για όλες εμάς.
Η μέριμνα θρηνεί, τη δική της Άννα…
Αιωνία της η μνήμη…
Ο Γιάννης Αποστολίδης
Ο πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης Γιάννης Αποστολίδης στον αποχαιρετιστήριο λόγου τόνισε.
Θέλω να απευθύνω έναν αποχαιρετισμό στην Άννα από το αγαπημένο της Σωματείο, την Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης, και σκέφτομαι ότι θα ταίριαζε στην αξιοσύνη της να παραφράσω τον Σικελιανό και να πω, στο φέρετρό της ακουμπά ο Πόντος, Αλλά μπορεί να δυσφορήσει η Άννα, διότι σε όλη τη ζωή της υπήρξε υπόδειγμα απλότητας και ταπεινότητας.
Ανοίγοντας κανείς το Βιβλίο Πρακτικών του Εθνικού Συμβουλίου του Πόντου, της Οργάνωσης που διηύθυνε τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα για την ίδρυση Αυτόνομης Ελληνικής Δημοκρατίας στον Πόντο, διαβάζει στο πρώτο Πρακτικό με ημερομηνία 3.1.1919 ότι η Συνεδρίαση έγινε “εις την οικίαν του ιατρού κ Θεοφύλακτου Θεοφυλάκτου”, δηλαδή στο σπίτι της Άννας Θεοφυλάκτου, στο σπίτι του αείμνηστου πατέρα της, ο οποίος ήταν ο πιο ονειροπόλος και συνάμα ρεαλιστής από τους ηγέτες του απελευθερωτικού αγώνα. Εκείνα τα πρακτικά του Εθνικού Συμβουλίου και της Εθνοσυνέλευσης του Πόντου, μαζί με χιλιάδες έγγραφα που αποτελούν το Πολιτικό Αρχείο του Πόντου, τα εμπιστεύθηκε ο Θεοφύλακτος Θεοφυλάκτου στην Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης, στο Σωματείο που ο ίδιος ίδρυσε το 1933 και η Λέσχη τα φυλάσει με ευλάβεια, γιατί είναι από τα πολυτιμότερα εθνικά τιμαλφή, είναι από τα ιεροτερα κειμήλια του Πόντου.
Στην Άννα ο πατέρας της εμπιστεύθηκε για φύλαξη την αγάπη του για την Ελλάδα και τον Πόντο και της κληροδότησε την υψηλοφροσύνη του, το ήθος του ,το δημοκρατικό φρόνημά του. Και η Άννα τίμησε την κληροδοσία; Ήταν Πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών, συνέλεξε ανεκτίμητης αξίας αρχειακά και άλλα στοιχεία για τον Πόντο, στην Κατοχή μετείχε στην Εθνική Αντίσταση, συμπαραστάθηκε πάντα στο οργανωμένο ποντιακό χώρο,τι να πρωτοθυμηθώ και τι να θυμίσω από τα έργα αγάπης της για τον Πόντο και την Ελλάδα. Τα είπε άλλωσε η Ανατολή, που μίλησε πρίν, τωρινή Πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών.
Και τώρα έφυγε η Άννα, πλήρης αξιοβίωτων ημερών, εκπλήρωσε και η Άννα το κοινό των ανθρώπων όφλημα προς τον Κύριο, πήγε να παραδώσει την ψυχή της στα χέρια του Κυρίου, από όπου όλοι παραλαμβάνουμε τις ψυχές μας με υποχρέωση επιστροφής. Έφυγε η Άννα, αλλά το πνεύμα της θα βρίσκεται ανάμεσά μας, για να μας καθοδηγεί στον δρόμο του καθήκοντος.
Στην οικογένεια της Άννας ευχόμαστε να ζήσουν πολλά πολλά χρόνια, να ευτυχούν και να την θυμούνται με αγάπη και περηφάνια.
Η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης, το Διοικητικό Συμβούλιό της, αποφάσισε να καθιερώσει υποτροφία για ανώτερες σπουδές ποντιακού αντικειμένου και να την ονομάσει “Υποτροφία Άννας Θεοφυλάκτου”.
Αιωνία η μνήμη της Άννας.
