Εισαγωγικό Σημείωμα
Τον Μάιο του 2021 έγραψα 10 επιστολές με θέμα την Ποντιακή Υπόθεση οι οποίες απευθύνονταν σε αντίστοιχους 10 πρέσβεις χωρών στην Αθήνα. Ζήτησα από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτη Κουρουμπλή να τις υπογράψει και να τις αποστείλει. Αυτό τον τιμά. Δεν θα το έκαναν άλλοι.
Το Ποντιακό δεν είναι μία υπόθεση εσωτερικής κατανάλωσης πολιτικάντηδων ούτε περιορίζεται στους μαχαλάδες και τα dancing club όπως επιδιώκεται να γίνει. Είναι παρόν πλέον σε διεθνείς πολιτικούς και πανεπιστημιακούς θεσμούς και κυρίως στην κοινή γνώμη χωρών της Ευρώπης και Πολιτειών των ΗΠΑ.
Είναι ζήτημα που αφορά τους ξένους πρεσβευτές στην Αθήνα και όχι μόνο.
Μια επιστολή σε έναν πρέσβη μίας χώρας, στην περίπτωση μας των ΗΠΑ, δεν είναι μια προσωπική, ιδιωτική επιστολή. Αφορά τους θεσμούς των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της σχέσης τους με τα εκατομμύρια των Ποντίων που υπέστησαν και υφίστανται ακόμη και σήμερα στον Πόντο, την τουρκική ρατσιστική βαρβαρότητα. Το πλέον εχθρικό πεδίο ζωής των Ποντίων ανά τον κόσμο είναι αυτό του Πόντου, της πόλης της Τραπεζούντας, της πατρίδας τους.
Στις ΗΠΑ επιπλέον έχουμε τις πρώτες και περισσότερες αναγνωρίσεις της Ποντιακής Γενοκτονίας απ΄ότι σε άλλες χώρες. Η Αμερική είναι πληθυντική έγραψα το 2008 στην γνωστή επιστολή μου στον τότε Αμερικανό πρέσβη.
Συνεχιστής εκπρόσωπος των θεσμών των ΗΠΑ στη χώρα μας σήμερα είναι ο αξιότιμος κύριος Τζόρτζ Τσούνης. Αυτός αναλαμβάνει την σκυτάλη μιας ευγενούς δέσμευσης, ενασχόλησης με μια πολύ πλούσια πολιτισμικά αλλά τραγική, την πλέον τραγική στην Μικρά Ασία, Ποντιακή Υπόθεση.
Για πολλούς λόγους που θέτει η Ιστορία αλλά και η δική τους σχέση με την ιστορική μνήμη των λαών της περιοχής, μιλώ για τη μνήμη της οθωμανικής βαρβαρότητας στη Ρούμελη, αλλά και η σημερινή ανάγκη για μια ανθρωπιστική ματιά των ΗΠΑ και της διεθνούς κοινότητας στο γίγνεσθαι της Μικράς Ασίας, θέτουν το πρέσβη κύριο Τσούνη, μπροστά σε μία μεγάλη ευγενική πρόκληση. Να αποτελέσει συνεχιστή δύο μεγάλων ανθρωπιστών, αμερικανών διπλωματών του προηγούμενου αιώνα του Τζόρτζ Χόρτον και του Χένρυ Μοργκεντάου.
Από το 2006 κατά την ομιλία μου στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου της Ποντιακής Γενοκτονίας στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, Polycentric Anatolia neither Scylla nor a Charybdis, ήταν ο τίτλος της, πρότεινα την δημιουργία δύο Μνημείων αφιερωμένων στη Μνήμη τους. Το ένα στις ΗΠΑ το άλλο στη Θεσσαλονίκη ή την Αθήνα.
Επανέφερα την πρότασή μου κατά την ομιλία μου στον Δήμο Νεάπολης – Συκεών της Θεσσαλονίκης τον Ιανουάριο του 2023.
Είναι όμως μεγάλη η ολιγωρία των ιστορικά εμπλεκόμενων και των τοπικών θεσμών.
Είναι η Ιστορία, το σημερινό Μικρασιατικό Αδιέξοδο το οποίο προκαλεί η Τουρκική Παθολογία που θέτουν το ζήτημα μιας Νέας Πολιτικής, Πολιτειακής Αρχιτεκτονικής στην Μικρά Ασία. Κανείς έντιμος άνθρωπος, έντιμος Κυβερνήτης, ειλικρινής υπερασπιστής αξιών δεν πιστεύει ότι στην «Τουρκία» σήμερα, γίνονται εκλογές σε συνθήκες δημοκρατίας.
Η Μικρή Ασία είναι ο καθρέφτης του κόσμου σήμερα. Το πεδίο κρίσης του. Αν θα κινηθεί προς την Βαρβαρότητα ή θα επιστρέψει στον Ανθρωπισμό ο οποίος κατά τον Κικέρωνα γεννήθηκε εκεί.
Αυτόν τον συναντάς στα ποντιακά τραγούδια. Σε στίχους που εκφράζουν τα υψηλότερα στον κόσμο ανθρώπινα αισθήματα, ιδανικά και αξίες. Μιλώ στα βιβλία μου γι’ αυτά. Το εντόπισε πριν ο Καβάφης.
Τον Μάιο του 2021 ανάλογες επιστολές στάλθηκαν και σε άλλους εννέα πρέσβεις στην Αθήνα, όπως της Ρωσίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας. Οφείλω να ομολογήσω όμως, κάνοντας έναν απολογισμό ότι η πλέον συγκινητική αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας ήταν αυτή του πρώην Γερμανού Προέδρου Γιοάχιμ Γκάουκ.
Δεν είχαμε κάτι ανάλογο από τις προαναφερόμενες άλλες χώρες.
Σήμερα δίνεται στη δημοσιότητα το περιεχόμενο της επιστολής προς τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ Geoffrey Pyatt.
Ο Μάιος είναι ο Μήνας του Ανθρωπισμού, της Ποντιακής αλλά και της Μικρασιατικής Μνήμης.
Η 19η Μαΐου συμβολίζει την Νίκη της Ζωής επί του Θανάτου. Του Ανθρωπισμού επί της Βαρβαρότητας.
Στον Πόντο, την Μικρά Ασία, την Κουρδία πρέπει να επιστρέψει η Ζωή.
Αυτό θέλουν οι αυτόχθονες λαοί τους και η Ιστορία.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Αιξωνή, Μάιος 23
Αξιότιμο
Κο. Geoffrey R. Pyatt
Πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα
Βασ. Σοφίας 91, 101 60 Αθήνα
Αθήνα, 9 Ιουνίου 2021
Αξιότιμε κύριε Πρέσβη,
Πολλές εικόνες, στιγμές και περιεχόμενα του βιβλίου του Μιχάλη Χαραλαμπίδη το οποίο σας αποστέλλω συνδέονται με την χώρα σας, όπως οι αναγνωρίσεις της Ποντιακής Γενοκτονίας από πολιτείες και πόλεις των ΗΠΑ. Επιπλέον, διακεκριμένοι Αμερικανοί διανοούμενοι και ακαδημαϊκοί συμμετείχαν στην «International League for the Rights and Liberation of Peoples». Μια μεγάλου κύρους ΜΚΟ, η οποία πρωταγωνίστησε διεθνώς στην ανάδειξη τόσο της Αρμένικης όσο και την Ποντιακής υπόθεσης. Το βιβλίο σας αποστέλλεται με αφορμή τη 19η Μαΐου, Ημέρα Μνήμης του διαρκούς ποντιακού ολοκαυτώματος 1914-1923.
Η αναφορά του Προέδρου Τζο Μπάιντεν εκφράζει μια νέα ανθρωπιστική ματιά των ΗΠΑ για τα ζητήματα σεβασμού της ανθρώπινης ζωής και δικαιωμάτων στην Μικρά Ασία. Πρόκειται για μια ιστορική ανθρωπιστική στιγμή. Η επέκταση της Αμερικανικής Ανθρωπιστικής Ματιάς στον Πόντο, η αναγνώριση δηλαδή της Ποντιακής γενοκτονίας θα καλύψει ένα τεράστιο ηθικό κενό. Θα συμβάλλει στην ενίσχυση των σύγχρονων διεργασιών αληθινού εκδημοκρατισμού της Μικράς Ασίας που αναπτύσσονται από τα κάτω και στο εσωτερικό πολλών κοινωνικών και εθνικών ομάδων.
Στον Πόντο, θα προστατέψει τους ποντιακούς πληθυσμούς, τους εξισλαμισμένους Ποντίους, τους κρυπτοχριστιανούς που έμειναν στον Πόντο και υφίστανται επί δεκαετίες τη συνέχεια των γενοκτονικών πολιτικών.
Γιατί ένα χαρακτηριστικό του ποντιακού δράματος, της γενοκτονίας είναι η διάρκεια. Το χρονολόγιό της δεν περιορίζεται στον κύκλο 1914-1923, αλλά επεκτείνεται στον κύκλο 1924-2021. Κεντρικός στόχος των νέων γενοκτονικών πολιτικών, η ποντιακή γλώσσα. Η πλησιέστερη προς της αρχαία ελληνική ομιλούμενη σήμερα γλώσσα.
Στο βιβλίο «The Pontian Question in the United Nations» έχετε μια πολύ αποκαλυπτική εικόνα της σύγκρουσης που υπήρξε στον ΟΗΕ γι’ αυτό το ζήτημα.
Με εξαιρετική εκτίμηση,
Παναγιώτης Κουρουμπλής
Βουλευτής Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών
