Με μία συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η δημοφιλής τραγουδίστρια Ελένη Τσαλιγοπούλου, γνωστοποίησε και αποχαιρέτισε την μητέρα της Αγγέλα, με καταγωγή από προσφυγική οικογένεια του Πόντου, η οποία έφυγε την Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2023 από τη ζωή σε ηλικία 93 χρόνων και η εξόδιος ακολουθία έγινε την Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2023, από τον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου Νάουσας, όπου και ζούσε.
Έγραψε η Ελένη Τσαλιγοπούλου:
Νάουσα, στο πρώτο φως της μέρας, και μια αναπάντεχη αισιοδοξία. Μου βγήκε ο καλλιτέχνης και την έβγαλα με την γάτα της 4 μέρες πριν φύγει! Τώρα είναι ελεύθερη και ο γιος μου λέει ότι η γιαγιά τώρα κάνει κωλοτούμπες χωρίς τα πάμπερς και το Πι της.
Την πήρα πριν κάποια χρόνια να της πω χρόνια πολλά για τα γενέθλια της και μου λέει, άχ’ πουλοπό μ’, δηλαδή πουλάκι μου, εγώ νόμιζα ότι θα πέθαινα στα 9 μου και ζω ακομα.
Το '40 στη μεγάλη πείνα, στα 9 της χρόνια, έφυγε από τα προσφυγικά των Αμπελοκήπων της Σαλονίκης μαζί με 30 ακόμα παιδιά προς ανεύρεση φαγητού πριν τα Χριστούγεννα, και φτάσανε σε ένα χωριό έξω από τη Νάουσα, λίγο πριν το Πάσχα, μόνο 7 παιδιά!
Τα άλλα πέθαναν στο δρόμο, από χωριό σε χωριό, στα χωράφια, στις εκκλησίες, και κάπου εκεί αυτό το παιδί σταμάτησε να φοβάται το θάνατο.
Η μάνα μου! Όσο κι αν μου έσπαγε τα νεύρα την θαύμαζα βαθιά...
Μια γυναίκα χαμαιλέοντας, θεριό ανήμερο, ευέλικτη, έξυπνη και φοβερή μαγείρισσα. Δεν ήξερε γράμματα, αλλά ήξερε όλα τ' άλλα...
Η φωτογραφία που ανήρτησε η Ελένη Τσαλιγοπούλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Την είδηση έκανε γνωστή με ανάρτησή του στην προσωπική του σελίδα στο fb ο Κώστας Λειβαδάς, ο οποίος έγραψε:
Έφυγε σήμερα στη Νάουσα και η ΑΓΓΕΛΑ ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ, η μητέρα της Ελένης πλήρης ημερών και αγάπης…τελευταία των Μοϊκανών μιας γενιάς και μιας παρέας αλύγιστης που έμαθε με το που γεννήθηκε την φρίκη των πολέμων και των ξεριζωμών και πως η σκληρή δουλειά και οι τραγωδίες οι ανθρώπινες, περνούν πάντα πιο υποφερτά με την παρηγοριά του Θεού δηλαδη το τραγούδι. Ακούραστη, αστείρευτη επί 50 χρόνια τόσο σαν οικοδέσποινα ασύλληπτη, όσο και σαν μύθος της εστίασης έδωσε άρτον και οίνο και πνεύμα σε χιλιάδες ανθρώπους χωρίς να χάσει λεπτό την αθωότητα της και την πίστη της στον άνθρωπο και τις δυνατότητές του αλλά και σε όσα είναι αόρατα... οι μνήμες και οι δοξασίες του Πότου, οι δεισιδαιμονίες και το μέλος της Πόλης και οι ανεπανάληπτες διηγήσεις της θα μπορούσαν να κάνουν μια τριλογία τριων τόμων για τον Ελληνισμό και την ατελειωτη περιπέτειά του… Οικογένεια που χτυπηθηκε από το 22, από τον Δεέτερο παγκόσμιο και πως (δεν το χώρεσε ο νους μου ποτέ) τρία μικρά παιδιά φεύγουν από τη Θεσσαλονίκη με τα πόδια περνώντας πάνω απο σωρούς νεκρών και φτάνουν χωρίς συνοδό και κηδεμόνα στην ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ Νάουσας σε μια σχεδόν τρίτη και παντοτινή πατρίδα… 15 ετών είχε το άλογό της και έμαθε να το κουμαντάρει χωρίς σέλα φυσικά. Χαλυβδώθηκε σε όλα τα πεδία και με όλους τους τρόπους ενώ ταυτόχρονα ήταν καθημερινά η ζωντανή απόδειξη ότι οι Ακρίτες βρίσκονται στην υπεράσπιση της τρυφερότητας μας. Έχασε τον αγαπημένο της σύζυγο Τάκη το 2012, και όλο έλεγε ανάμεσα στην αυλή και τις αγαπημένες τις γάτες πως αργά ή γρήγορα θα πάει να τον βρει. Η κράση όμως η ψυχή και η αγάπη που πήρε και έδωσε την κράτησαν μέχρι σήμερα… Ένα αληθινό φαινόμενο για μένα ατόφιου ενστικου, δύναμης και σοφίας που την αγάπησα και τη θαύμασα για πάντα. Οχι πιο πλατειά απο τη ζωή όπως συνηθίζεται να λένε αλλά η ζωή η ίδια και το ποτάμι της…
