Τη σημασία της ποντιακής διαλέκτου, αλλά και των συνεδρίων που γίνονται για την ανάδειξή τους, ανέφερε κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού του, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Θεόδωρος Θεοδουλίδης κατά την έναρξη του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου για την Ποντιακή στην πόλη της Φλώρινας, που έγινε το βράδυ της Παρασκευής 30 Σεπτεμβρίου 2022, στο Πολιτιστικό Κέντρο Φλώρινας, στην Αίθουσα «Θεόδωρος Αγγελόπουλος».
Ανέφερε ο κ. Θεόδωρος Θεοδουλίδης:
Αξιότιμοι επίσημοι, κυρίες και κύριοι, καταρχάς θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για την εξαιρετική τιμή να κηρύξω την έναρξη των εργασιών του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου για την Ποντιακή: Όψεις του σήμερα, προοπτικές του αύριο. Σκιαγραφώντας δρόμους και διαδρομές.
Η ποντιακή γλώσσα διατηρήθηκε ανά τους αιώνες σε ένα εχθρικό περιβάλλον, ανάμεσα σε λαούς αλλόθρησκους και αλλόγλωσσους. Σήμερα όμως η χρήση της έχει περιοριστεί σημαντικά. Υπάρχει μια απαισιόδοξη αναφορά στην διαδικτυακή Βικιπαίδεια: "Η ποντιακή διάλεκτος δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο κανονικοποίησης ή διδασκαλίας από κανέναν δημόσιο ή ιδιωτικό οργανισμό με αποτέλεσμα να θεωρείται οριστικά στα πρόθυρα εξαφάνισης. Παρ' όλα αυτά, πολλοί Σύλλογοι και οργανώσεις μεταλαμπαδεύουν την ποντιακή διάλεκτο μέσω μαθημάτων, βιβλίων, συνεδρίων και άλλων δραστηριοτήτων".
Θέλω λοιπόν να συγχαρώ τους διοργανωτές και τους πολυάριθμους ομιλητές που κινούνται στο πνεύμα αυτό. Το συνέδριο είναι μια ευκαιρία ανάδειξης των δυνατοτήτων της ποντιακής διαλέκτου στο ακαδημαϊκό πεδίο. Ταυτόχρονα μπορεί να είναι και ένα υπόδειγμα για μελλοντικές δράσεις όχι μόνο για την ποντιακή αλλά και για κάθε άλλη διάλεκτο και ιδίωμα των Ελλήνων.
Γλωσσολόγος δεν είμαι, αλλά η ποντιακή μου βγάζει μια έμφυτη νοσταλγία, το περιγράφει πολύ καλά ο Καβάφης:
"Όμως απ' τ' άλλα πιο πολύ με άγγιξε το άσμα/
το Τραπεζούντιον με την παράξενή του γλώσσα/
και με την λύπη των Γραικών των μακρυνών εκείνων/
που ίσως όλο πίστευαν που θα σωθούμε ακόμη".
Εμείς η δεύτερη και τρίτη γενιά προσφύγων είμαστε μια γενιά νοσταλγών για κάτι που δεν γνωρίσαμε, για κάτι για το οποίο διαβάσαμε και περισσότερο ακούσαμε.
Μεγαλώσαμε με ιστορίες, άλλες ευχάριστες άλλες δυσάρεστες, κάθε βράδυ μαζεύονταν παππούδες / γιαγιάδες και μιλούσαν συνεχώς για την πατρίδα. Μας έκανε εντύπωση που πολλές φορές ακούγαμε την ίδια και την ίδια ιστορία και ως παιδί φτάνεις να αναρωτιέσαι "καλά δεν βαριούνται"; Και μετά διαβάζεις στον Ευριπίδη ότι "η μεγαλύτερη πίκρα του ανθρώπου είναι ο ξεριζωμός, δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος σ' αυτή τη γη από τον χαμό της πατρίδας", και τότε τους καταλαβαίνεις…
Επιτρέψτε μου επίσης μια προσωπική αναφορά, με όλο τον σεβασμό προς τους εκλεκτούς προσκεκλημένους / ομιλητές κα τους ακούραστους εργάτες/φροντιστές της ποντιακής παράδοσης, να κατονομάσω δύο πρόσωπα του χώρου για τον πολύ απλό λόγο ότι ήμασταν συμμαθητές στην ίδια σχολική τάξη, πρόσωπα για τα οποία είμαι περήφανος: Τον αυριανό ομιλητή που μεταξύ άλλων αναφέρεται και ως εκπαιδευτής της ποντιακής διαλέκτου, τον Γιάννη Τερζίδη και τον πρόεδρο του συλλόγου ποντίων Νυρεμβέργης, τον αεικίνητο Δημήτρη Λαμπρόπουλο, ο οποίος μάλιστα με παραίνεσε για την παρουσία μου εδώ: "νέπε χάσον τα υποχρεώσεις, δέβα σο συνέδριον".
Κυρίες και κύριοι, όντες καλατσεύω, νουνίζω, αρωθυμώ και η κάρδιαμ χουλείται. Όταν μιλώ ποντιακά, σκέφτομαι, νοσταλγώ και η καρδιά μου ζεσταίνεται.
Και πάλι ευχαριστώ για την πρόσκληση και κηρύσσω την έναρξη του Συνεδρίου με ευχές για καλές παρουσιάσεις και παραγωγικές συζητήσεις.
Διαβάστε τι έγινε στην έναρξη του επιστημονικού συνεδρίου για την ποντι-α-κη στη Φλώρινα στο ακόλουθο Link
