Άλλο το δάσος της Πλατείας Συντάγματος και άλλο διαμόρφωση, καλύτερα Κόσμηση της Πλατείας, του αστικού χώρου.

Στο τέλος της δεκαετίας του 90’ πριν ή μετά την αποχώρηση μου από το ΚΚΚΑΣΟΡ πρότεινα την δημιουργία Αρχιτεκτονικής Σχολής του αστικού και αγροτικού τοπίου στην Καστοριά. Ο ψευτοεκσυχρονισμός όμως δεν ήταν για αυτά. Είχε άλλες μανίες ικανοποίησης ταπεινών ενστίκτων. Εξάλλου όλοι εκ δεξιών και εξ αριστερών δεν τα πάνε καλά με τον εκσυχρονισμό.

Μπορεί όμως αυτή η σχολή να δημιουργηθεί σήμερα. Υπάρχουν πολλοί Έλληνες Αρχιτέκτονες στην διασπορά, άνδρες και γυναίκες που θα μπορούσαν να την θεμελιώσουν.

Αρκετά επιτέλους με την ασχήμια του Βαλκανο Τουρκο Μπαρόκ, τον κακοχωριατισμό 200 χρόνια από την Παλιγγενεσία.

Στα βιβλία μου “Αγροφιλία”, “Αναστήλωση - Ο τουρισμός ως Πολιτιστική Οικονομία”, “Νέα Αναπτυξιακή Παιδεία - η Ανάκτηση του Ελληνικού Τρόπου”, προτείνω την θεραπεία και την πρόληψη αυτής της αριστεροδεξιάς ασθένειας.

Τι θα σκέφτονταν βλέποντας αυτό το αισθητικό χάλι η μεγάλη Ελληνίδα και μεγάλη Βασίλισσα, η Αμαλία.

Ο μεγάλος θεμελιωτής Δήμαρχος μιας από τις ωραιότερες νεοκλασικές πόλεις στον κόσμο, της Οδησσού Γρηγόριος Μαρασλής (ΟΔΗΣΣΟΣ – ΠΕΙΡΑΙΑΣ - αναζητώντας την Ελληνική μορφή της πόλης – ανάμεσα στην παλιά και την νέα Παλιγγενεσία. Στο “Νέα Αναπτυξιακή Παιδεία”).

Ο μεγάλος Δάσκαλος Πικιώνης. Τον τιμώ όπως και άλλους που πρόλαβα να τους γνωρίσω στο “Αναστήλωση

Χάρι στον Πικιώνη και άλλους δύο έχω δρόμους να περπατήσω στην Αιξωνή Γλυφάδα. Αλλού δεν έχουμε όπως λέει ο Νίκος Γκάτσος. “Δεν έχω δρόμο ούτε γειτονιά να περπατήσω…”

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Αιξωνή, Ιούνιος 22