Α ΔΕ ΗΤΟΙΜΑZΑΣ ΤΙΝΙ ΕΣΤΑΙ;

Απόντος του Μητροπολίτη Δράμας Παύλου Αποστολίδη (1963-2022), σκυταλονόμου του Χαλδείας Λαυρέντιου, πραιτωριανού των Ποντικών αδύτων.

Ο καινοτόμος κ’ ορθολογιστής Θεολόγος με την πλατιά μόρφωση και την απελεύθερη ανάγνωση, ο πολιτικά και επιστημονικά νοήμων με την ψύχραιμη παρατήρηση των κοσμικών, ο διάκος του φιλανθρωπισμού και πρωτεργάτης των πολισμάτων του, ο εν Χριστώ σύγχρονος ποιμενάρχης και δαιμόνιος κτίτωρας στην επισκοπή του, ο πρόθυμος συναργατευτής και γοητευτικός συνομιλητής με την παρρησία στις Πνύκες, ο αποστάκτης και κοινωνιστής του έμπειρού του βίου, ο πολυγράφος αναδίφης και στοργικός εραστής των Πατρώων σπαραγμάτων, ο μεθοδικός των ελληνοτουρκικών και οραματιστής ευαγγελισμών στα λίκνα της Μικρασίας, ο Δράμας Παύλος έφυγε μεσοπέλαγα της ρότας του, άρτι περατώσας τους βωμούς του, στις ανιούσες των μαρτυριών και παρασκευές των σπονδών του σε ό,τι λάτρεψε, σ` όσα αφοσιώθηκε.

Η απουσία της προσωπικότητάς του κλονίζει την αιμοδυναμική ισορροπία της ποντικής Ρωμιοσύνης στις αγορές, απαλείφοντας σπανιότατο άλλοθι κάθε συνηγορίας της.

Δυστυχείς και αμήχανοι εμπρός στην αναπάντεχη εντροπική διάρρηξη του οργανισμού μας,
αναμετράμε τις εναπομείνασες τειχίσεις μας με απελπισία.

Ο Ιεράρχης που προόρισε περίοπτη προθήκη για τη λύρα του Σταύρου Πετρίδη, στο ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στη Λαυρεντιανή Μονή Δράμας, έφυγε πρόωρα αφήνοντας αβυσσαλέο χάος πολιτικής μαρτυρίας, επιστημοσύνης και απαράμμιλης διαπίστευσης των Ποντικών ζητημάτων στο νεωτερικό πολιτισμό και δημόσια φόρα της Ελλάδας.

Καίτοι...Δόξα Σοι!

Ο εκ Πόντου μεταπροσφυγικός ελληνισμός, δίκην Θείας Πρόνοιας, δε θα εννοήσει ποτέ την απώλεια ενός κοσμαγού και Λαβάριού του.

Υπό μίαν έννοιαν, δαρβινίζουσαν, ευτυχώς!

Τα κοινά του εκ Πόντου μεταπροσφυγικού ελληνισμού, δίκην απολιτίκ φύσεως, λειτουργικού και πολλάκις οργανικού αναλφαβητισμού, δε θα εννοήσουν ποτέ την επισιτιστική τους κρίση.

Υπό μίαν έννοιαν, δαρβινίζουσαν, ευτυχώς!

Η μικρόνοια που τον υπονόμευσε, δίκην ακαταλόγιστου, δε θα εννοήσει ποτέ, γενικώς. Υπό μία έννοιαν, δαρβινίζουσαν, ευτυχώς!

Υ.Γ.

Με τον Σεβασμιώτατο αργατεύαμε στην έκδοση αλλόγλωσσης μετάφρασης της επικής συγγραφής του Αρχ. Πανάρετου Τοπαλίδη «ο Πόντος ανά τους αιώνας».

Τέλος χειμώνα λίγο πριν την Άνοιξη, θα μπαίναμε στο τυπογραφείο.

Τώρα πια μόνο Χειμώνες...

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ

Εfxinos Pontos-Cardinal Bessario e.V Nürnberg