Έχουμε φτάσει ήδη στο τρίτο χρόνο που ζούμε σε συνθήκες τρομερής απειλής για την ανθρωπότητα - τον κορονοϊό και σε όλους μας φαινόταν ότι όταν αυτή η μάστιγα θα περνούσε όλα θα γινόταν καλά και θα ζούσαμε την πρώην πλήρη ζωή μας. Ωστόσο, ο Κύριος μας έστειλε μια νέα δοκιμασία - έναν αδελφοκτόνο πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, τις συνθήκες του οποίου ζούμε τον τελευταίο μήνα. Αυτός ο πόλεμος διεξάγεται σε εδάφη που δεν συνορεύουν με την Ελλάδα, αλλά οι συνέπειές του επηρεάζουν ήδη τις ζωές μας και μπορεί να έχουν ακόμη μεγαλύτερο αντίκτυπο στο μέλλον, όχι μόνο οικονομικά, αλλά και πνευματικά.
Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι και οι δύο αυτοί λαοί – η Ρωσία και η Ουκρανία, που είναι τα μεγαλύτερα ορθόδοξα κράτη στον κόσμο, είναι ιστορικά πολύ στενά συνδεδεμένα με την Ελλάδα με τους δεσμούς της χριστιανικής πίστης και με τα γεγονότα που συνδέονται με την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό. Επίσης σε αυτές τις χώρες ζουν κυρίως οι Έλληνες, που διέφυγαν από την τουρκική γενοκτονία στις αρχές του 20ου αιώνα, και σήμερα οι ελληνικές παροικίες σε αυτές τις χώρες αποτελούνται από περίπου 100.000 ανθρώπους στη Ρωσία και 150.000 ανθρώπους στην Ουκρανία. Πολλοί από εμάς έχουμε συγγενείς και φίλους και στις δύο αυτές χώρες, πράγμα που δημιουργεί μία πρόσθετη συναισθηματική φόρτιση στην αξιολόγηση όλων των γεγονότων που λαμβάνουν χώρα.
Κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα, εκτός από αυτές τις εχθροπραξίες, ξεκίνησαν και άλλου είδους πόλεμοι από τα μέσα μαζικής ενημερώσεις (ΜΜΕ) σε όλο τον κόσμο, που γέμισαν ολόκληρο τον ηχητικό χώρο τόσο πολύ που δεν μας αφήνουν περιθώρια για μια ελεύθερη, αμερόληπτη εκτίμηση των αιτιών και των συνεπειών αυτού του πολέμου. στόχους και μεθόδους διεξαγωγής εχθροπραξιών και από τους δύο συμμετέχοντες. Τα ΜΜΕ λυσσαλέα μας υποβάλλουν σε πλύση εγκεφάλου σε τέτοιο βαθμό που αναγκαζόμαστε ουσιαστικά να γίνουμε «φανατικοί οπαδοί» της μιας ή της άλλης πλευράς.
Λόγω του γεγονότος ότι αυτός ο φανατισμός στην υπεράσπιση των απόψεών τους για το πρόβλημα έχει γίνει εμπόδιο στη καθημερινή επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων που ήταν προηγουμένως απλώς γνωστοί, φίλοι και ακόμη και συγγενείς, θα ήθελα να προτρέψω όλους να χαμηλώσουν τον τόνο των προσβολών και από τις δύο πλευρές και να σεβαστούν τη γνώμη όλων, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν ταιριάζει με τη δική σας. Είναι πολύ σημαντικό για όλους μας, ως Έλληνες, να καταλάβουμε ότι σε αυτήν την ήδη δύσκολη στιγμή, πρέπει να σκεφτούμε περισσότερο το τι θα συμβεί αύριο, όταν τελειώσει ο πόλεμος, σε τι κόσμο θα ζήσουμε και με ποιους θα διατηρούμε σχέσεις. Το να αρνούμαστε να επικοινωνήσουμε με τους Έλληνες και της Ρωσίας και της Ουκρανίας -που είναι αδέρφια και αδερφές μας- για όλους μας είναι σαν να κάνουμε μια επέμβαση χωρίς αναισθησία και δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι θα υπάρξουν άνθρωποι που θα το ήθελαν αυτό. Αν δεν έχουμε υπομονή, κατανόηση και σεβασμό για όλους όσοι μας περιβάλλουν σήμερα, αυτός ο πόλεμος, που στην πραγματικότητα δεν είναι ο δικός μας πόλεμος, αφού η Ελλάδα δεν συμμετέχει άμεσα σε αυτόν, αύριο μπορεί να γίνει δικός μας αν δημιουργήσουμε ανυπέρβλητα εμπόδια στην επικοινωνία μας, λόγω ακραίου μη συμβιβασμού με τις κρίσεις των άλλων.
Είμαστε τώρα στη Μεγάλη Σαρακοστή και η πίστη μας διδάσκει «μην κρίνετε, για να μην κριθείτε». Θα θέλαμε να εφαρμόσουμε αυτή τη μεγάλη αλήθεια στα σημερινά γεγονότα που σχετίζονται με αυτόν τον αδελφοκτόνο πόλεμο και να προτρέψουμε να σκεφτόμαστε για όλο τον κόσμο και πως μπορεί να γίνει αυτός αν κρίνουμε ο ένας τον άλλον σκληρά, χρησιμοποιώντας ταπεινωτικά και προσβλητικά επίθετα, επειδή όλα αυτά αφήνουν ανεξίτηλες πληγές στις ψυχές μας. Καλύτερα να μην κρίνουμε και να αφήνουμε τη γνώμη μας για τον εαυτό μας, κι αν θα κρίνουμε, να κρίνουμε ταπεινά, με κατανόηση και κυρίως με αγάπη.
Πιστέψτε ότι καθώς θα έρθει το Πάσχα θα έρθει και η ειρήνη σε αυτούς τους δύο λαούς και τότε θα μπορέσουμε να συζητήσουμε αυτό το θέμα χωρίς φανατισμό και χωρίς προκαταλήψεις για να βάλουμε σταδιακά τα πάντα στη θέση τους. Το πιο σημαντικό είναι να βγούμε όλοι από αυτή τη δοκιμασία με ανθρώπινη αξιοπρέπεια, βοηθώντας περισσότερο τους πάσχοντες και όχι καταδικάζοντας την μία από τις δύο πλευρές, επειδή η κάθε πλευρά έχει την δικιά της αλήθεια.
Ας προσευχηθούμε όλοι μαζί για να τελειώσει σύντομα αυτός ο πόλεμος με λιγότερα θύματα!
Το Βασίλειο των Ουρανών σε όλα τα θύματα αυτής της οκταετούς τραγωδίας του Ντόμπας, που εξελίχθηκε σε έναν πλήρη πόλεμο των δύο αδελφικών λαών, ο πόλεμος που ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ!!!
*Ο ΠΑΥΛΟΣ ΤΣΑΚΑΛΙΔΗΣ, είναι Δρ. Μουσικής, Β΄ Αντιπρόεδρος Εύξεινος Λέσχης Θεσσαλονίκης
