ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΜΑΥΡΙΔΗ

Εχθροί απ’ την Ανατολή

Και «φίλοι» απ’ τη Δύση

Τη δίψα τους τη σβήνουνε,

Απ’ τη δική μας βρύση!

Παρίσι σε στολίσανε,

Κοσμούν και το Λονδίνο

Μ’ αγάλματα ελληνικά,

Κι αυτό το Βερολίνο.

Ληστέψανε την τέχνη μας

Κι όλη την ομορφιά μας

Το όνομα μας κλέψανε,

Ζητούν και τα νησιά μας.

Σε Φράγκους και Αγαρηνούς,

Ποτέ μην έχεις μπέσα,

Τα φρούρια όμως τα γερά,

Τα ρίχνουν από μέσα!

Σας γράφω τόσα ποιήματα

Θα γράψω κι άλλα τόσα

Νερό κυλάει γάργαρο,

Ελλήνων ειν’ η γλώσσα!