Πέθανε την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016 ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος , ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες διανοούμενους, με προσφυγική καταγωγή από την Σμύρνη της Ιωνίας, ο οποίος τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, θα συμπλήρωνε τα 104 χρόνια ζωής.

Ο Κωνσταντίνος Ι. Δεσποτόπουλος γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1913 και ήταν πανεπιστημιακός και ακαδημαϊκός, ο γηραιότερος εν ζωή πρώην υπουργός στην Ελλάδα από την εποχή της Μεταπολίτευσης.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη και μετά την Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, με τους γονείς του και τον δίδυμο αδελφό του Αλέξανδρο, επίσης διακεκριμένο επιστήμονα και ιστορικό, στον Βύρωνα μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. «Έζησα τα παιδιά μου χρόνια για την ανάμνηση της Σμύρνης, το μεγαλείο της Σμύρνης και με ενέπνεε. Η καταστροφή της Σμύρνης, μέγα γεγονός, σημαίνει πολλά για όλα τα μετέπειτα γεγονότα, τη ζωή της  προσφυγιάς, τη ζωή στο σχολείο, τη ζωή στο πανεπιστήμιο, μέχρι τις 27 Οκτωβρίου 1949, την παραμονή του πολέμου», είπε πει σε μία συνέντευξή του στο περιοδικό «Νέα Πολιτική». 

Εξελέγη καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ έχει διδάξει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στο πανεπιστήμιο Νανσύ στη Γαλλία. Σε νεαρή ηλικία συνδέθηκε με στενή φιλία με τους Παναγιώτη Κανελλόπουλο, Κωνσταντίνο Τσάτσο και Γεώργιο Καρτάλη. Στη διάρκεια της Κατοχής υπήρξε ηγετικό στέλεχος του ΕΑΜ. Το 1945 ανέλαβε την προεδρία του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου Νέων, με αποτέλεσμα το 1947 να απολυθεί από την θέση του στο πανεπιστήμιο και να εκτοπιστεί στην Μακρόνησο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1950.

Το 1989 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Παιδείας στην κυβέρνηση Γρίβα και το 1990 στην κυβέρνηση Ζολώτα. Έχει τιμηθεί πολλές φορές, ενώ το 1984 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1993 ανέλαβε πρόεδρος. Ήταν επίσης επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και μέλος διαφόρων ξένων ακαδημιών.

Το 1990 προτάθηκε από τον Ενιαίο Συνασπισμό (όπου μετείχε και το ΚΚΕ) κατά την τέταρτη και πέμπτη ψηφοφορία για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Έλαβε 21 ψήφους κατά την διαδικασία της ψηφοφορίας στην Βουλή, ερχόμενος πίσω από τους Κωνσταντίνο Καραμανλή (πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που τελικά εξελέγη) και Ιωάννη Αλευρά (πρόταση του ΠΑΣΟΚ). Στο δημοψήφισμα του 2015 τάχθηκε υπέρ του «ΝΑΙ».

Έχει συγγράψει 32 βιβλία φιλοσοφίας, φιλολογίας, ιστορίας και πολιτικής, με κορυφαίο τη Φιλοσοφία του Δικαίου, όπου αναπτύσσεται ο κλάδος της φιλοσοφίας πραξιολογία και με βάθρο αυτή θεμελιώνεται και αναδιαρθρώνεται το σύστημα του δικαίου. Eξαίρετα είναι και τα έργα του για τον Πλάτωνα και τον Aριστοτέλη, καθώς και όσα πραγματεύονται σύγχρονα μείζονα προβλήματα, σχετικά με τους κινδύνους για την επιβίωση του ελληνικού έθνους ή και της ανθρωπότητας, όπως τα Eλληνικά (1998), Eπίμαχοι θεσμοί και άλλα θέματα (1987). Άλλα αυτοτελή έργα του είναι τα Φιλοσοφίας Eγκώμιον (1999), Περί προσώπων και θεσμών (2000), Φήμη απόντων (1995), Φιλοσοφία και Θεωρία του Πολιτισμού (2001), όπως και τα ξενόγλωσσα Grece 1821-1971 (1973), Etudes sur la liberte (1974), Aristote sur la famille et la justice (1983), Philosophy of History in Ancient Greece (1991), La philosophie politique de Platon (1997). 

Η κηδεία του Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου θα γίνει τη Δευτέρα στη 1 το μεσημέρι στο νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου.