Από το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών είναι απολύτως ικανοποιημένη και κερδισμένη η παλιά αυταρχική Τουρκία, δηλαδή οι ένοπλες δυνάμεις, οι υπηρεσίες πληροφοριών και οι πολιτικές τους βιτρίνες, τα κρατικά κόμματα, κεμαλικά και ισλαμικά.
Ο Ταγίπ Ερντογάν αποδεικνύεται μια πολύ χρήσιμη εφεδρεία του τουρκικού κρατικού κατεστημένου, ενώ η συστημική «αντιπολίτευση» φαίνεται πως θα συνεχίσει να διαδραματίζει τον ρόλο του μηχανισμού απορρόφησης και αποδυνάμωσης της αντικρατικής κοινωνικής δυναμικής.
Δεν αποκλείεται ο Ταγίπ Ερντογάν να διορίσει στην κυβέρνησή του πολιτικούς από αυτά τα κόμματα. Η Τουρκία μετατρέπεται σε μια δημοκρατικοφανή φασιστική δικτατορία. Έτσι διασφαλίζεται η «σταθερότητα» και ενότητα στο εσωτερικό και διατηρείται μια επίφαση ψευδοδημοκρατίας για να αποκρούονται οι διεθνείς επικρίσεις. Οι κρατικές δυνάμεις, έστω και με νοθεία, καταφέρνουν προς το παρόν να «νομιμοποιήσουν» την κατάργηση της δημοκρατίας στη χώρα.
Πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία. Ο Ερντογάν δημιουργεί ένα σύστημα όπου θα ηγεμονεύουν εσαεί οι τουρκοσουνιτικές δυνάμεις εις βάρος των κούρδων, αλεβιτών, εκκοσμικευμένων δυτικότροπων πολιτών και μετριοπαθών θρησκευόμενων σουνιτών οι οποίοι επιθυμούν και επιδιώκουν τον ουσιαστικό εκδημοκρατισμό της χώρας. Δεν είναι τυχαία δήλωσή του πως η χώρα του έδωσε μάθημα δημοκρατίας σε όλον τον κόσμο με αυτές τις εκλογές.
Δημοκρατία για τον Ταγίπ Ερντογάν είναι μόνον η αριθμητική πλειοψηφία και η αποτύπωσή της στις εκλογές. Κακοποιεί τις έννοιες για να νομιμοποιήσει τον αυταρχισμό της χώρας του.
Άλλωστε ο ίδιος προέρχεται από μια πολιτική παράδοση η οποία θεωρεί την δημοκρατία ως επινόηση των «απίστων» δυτικών. Επομένως πρόκειται για τεράστια ειρωνεία και προπαγάνδα να ομιλεί στο όνομα της δημοκρατίας.
Άλλωστε και οι εκλογές διεξήχθησαν σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης και με την ηγεσία και χιλιάδες στελέχη του κουρδικού HDP στη φυλακή αλλά και δεκάδες καταγγελίες για νοθεία.
Παρόλα αυτά το HDP φαίνεται μέχρι στιγμής πως καταφέρνει οριακά να μπει στη βουλή και αυτό καθιστά την θέση του επισφαλή. Πρόκειται για το μόνο αληθινά δημοκρατικό κόμμα που διαθέτει ένα όραμα για την δημοκρατική αλλαγή στη χώρα και εκπροσωπεί την κοινωνική αμφισβήτηση του κατεστημένου πολιτικού συστήματος και των αξιών του. Όμως η δράση του εν λόγω κόμματος δεν θα είναι καθόλου εύκολη την επομένη των εκλογών και δεν αποκλείεται, παρά την είσοδό του στη βουλή, να συνεχίζει να δέχεται πιέσεις και καταστολή με στόχο την πλήρη αποσύνθεση.
Η Τουρκία με αυτές τις εκλογές έκανε περισσότερα βήματα πίσω παρά εμπρός. Προς το παρόν έχασε η δημοκρατία και η ειρήνη και νίκησε ο αυταρχισμός και η βία. Το νέο προεδρικό σύστημα το οποίο τίθεται σε εφαρμογή άμεσα, απομακρύνει την δημοκρατία ακόμα περισσότερο. Ουσιαστικά καταργείται το ούτως ή άλλως κουτσό τουρκικό κοινοβουλευτικό σύστημα και εγκαθιδρύεται ένα «αλά τούρκα» προεδρικό με όλες τις εκτελεστικές εξουσίες συγκεντρωμένες στα χέρια του προέδρου και χωρίς θεσμικούς ελέγχους και αντίβαρα. Οι δυνάμεις που φαίνονται ως κερδισμένες από αυτές τις εκλογές πιστεύουν πως το κουρδικό πρόβλημα θα επιλυθεί μέσω των όπλων. Άρα φαίνεται δύσκολο να επιστρέψει ο Ερντογάν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Κούρδους. Επιπλέον οι προσπάθειες του τουρκικού κράτους για αλλοίωση των δημογραφικών ισορροπιών στις κουρδικές επαρχίες αλλά και στη βόρεια Συρία θα ενταθούν.
Η στάση της Τουρκίας σε διεθνή θέματα και στην εξωτερική της πολιτική θα σκληρύνει περαιτέρω. Το ίδιο αναμένω να συμβεί και στις σχέσεις με Κύπρο και Ελλάδα.
*Ο Νίκος Μιχαηλίδης, είναι διδάκτορας ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Πρίνστον
Ακολουθείστε τον Νίκο Μιχαηλίδη στο twitter: NikosMichailid4
Πηγή: www.lifo.gr
