Τη Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018, στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου «Τα ελληνικά ανθρωπωνύμια» του δικηγόρου Νίκου Μπουσουλέγκα. Πρόκειται για τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου, την οποία εξέδωσαν οι εκδόσεις «Αφοί Κυριακίδη ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε.», αναθεωρημένη κι εμπλουτισμένη. Το βιβλίο, στο οποίο είναι συγκεντρωμένα 6.670 ελληνικά ανθρωπωνύμια, περιλαμβάνει εκτεταμένη έρευνα για την ιστορία και τις επιρροές της ελληνικής γλώσσας στις άλλες γλώσσες, τη διαχρονική πορεία και παρουσία του Ελληνισμού αλλά και τους προβληματισμούς του συγγραφέα για το μέλλον της ελληνικής γλώσσας και της χώρας μας γενικότερα.
Για το βιβλίο μίλησαν ο συγγραφέας, Νίκος Μπουσουλέγκας, ο οποίος είπε πως τα «Ελληνικά Ανθρωπωνύμια» αποτελούν έργο ζωής και η φιλόλογος - συγγραφέας Αρχοντούλα Κωνσταντινίδου, ενώ τη βιβλιοπαρουσίαση συντόνισε ο δημοσιογράφος Παντελής Σαββίδης.
Η Αρχοντούλα Κωνσταντινίδου, στην ομιλία της, μεταξύ άλλων, ανέφερε: «Ο Νίκος Μπουσουλέγκας επιλέγει αρχικά να αναφερθεί με συντομία στους λόγους που τον οδήγησαν στη συγγραφή του πονήματός του, αφήνοντας να φανούν οι ευαισθησίες του για τον Ελληνισμό, παρουσιάζοντας την ιστορική του διαδρομή διαχρονικά σε συνάρτηση πάντοτε με την ταυτόχρονη εξέλιξη της γλώσσας του, αλλά και τα οξυμμένα αντανακλαστικά του, κι επισημαίνει τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την κακοποίηση της γλώσσας και την εσκεμμένη αλλοίωσή της. Εύστοχα, ο συγγραφέας καυτηριάζει την επιλογή ξενόγλωσσων ονομάτων για την ονοματοδοσία, γιατί αποτελεί έναν αφανή τρόπο διείσδυσης ξένων λέξεων στη γλώσσα μας. Ας μην μας διαφεύγει ότι κάθε όνομα δεν είναι μόνο φορέας νοήματος, αλλά και φορέας αξιών, γι’ αυτό θα έπρεπε να είμαστε πιο υποψιασμένοι στην αθρόα ονοματοδοσία ξένων ονομάτων.
Ο συγγραφέας κάνοντας μια αναδρομή όχι μόνο στην ιστορία της ελληνικής γλώσσας, αλλά και στην ιστορία των ανθρωπωνυμίων παρέχει στον αναγνώστη χρήσιμες πληροφορίες για την ονοματοδοσία των Σλάβων που εκχριστιανίστηκαν από τους κληρικούς Κύριλλο και Μεθόδιο.
Η ελληνική γλώσσα αποτελεί εθνικό κεφάλαιο και ως τέτοιο την αξιολογεί και ο Νίκος Μπουσουλέγκας. Παραθέτει γνώμες ξένων ακαδημαϊκών αλλά και ατράνταχτα επιχειρήματα που θεμελιώνουν την αξία της. Πλούσια, δυναμογόνος και δημιουργική η ελληνική, όχι μόνο έδωσε όνομα στην Ευρώπη, αλλά καθόρισε και τη φυσιογνωμία της και τον πολιτισμό της.
Ποιος θα μπορούσε, όμως, να αρνηθεί ότι η γλώσσα εκτός από πολιτισμικό περιεχόμενο περικλείει και διαφυλάσσει και εθνική συνείδηση; Μέσα στην ιστορική της διαδρομή φανερώνονται οι καταβολές ενός λαού, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο προσδιόρισε ο ίδιος τον εαυτό του και τους άλλους λαούς. Το «ελληνίζειν» δεν σημαίνει μόνο μιλώ ελληνικά αλλά ότι έχω ελληνικό φρόνημα, ενώ το «βαρβαρίζω» δεν σημαίνει μιλώ βαρβαρικά, δηλαδή, ακατάληπτα, αλλά φρονώ τα των βαρβάρων.
Η ιστορία ενός λαού φανερώνεται και από την ιστορία της γλώσσας του. Την αδιάκοπη και αδιάρρηκτη συνέχεια της ελληνικής αποδεικνύει το γεγονός πως το 70% των λέξεων που χρησιμοποιούμε σήμερα προέρχονται από την ελληνιστική κοινή, τη μορφή που είχε η γλώσσα μας από το 323 π.Χ. με χρονολογία-ορόσημο τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου έως και τον 6ο μ.Χ. αιώνα.
Ο συγγραφέας, εύστοχα, παράλληλα με την πορεία της ελληνικής γλώσσας συνεξετάζει την πορεία του εθνικού ονόματος «Έλλην». Η ονομασία «Έλλην» υποχωρεί κατά τα ρωμαϊκά χρόνια, καθώς οι Έλληνες πολιτογραφούνται Ρωμαίοι πολίτες.
Η σκλαβιά των τετρακοσίων χρόνων από τους Τούρκους θα αφήσει, όπως είναι αναπόφευκτο τα σημάδια της στην ελληνική γλώσσα και στην αυγή του νεοελληνικού κράτους θα προκύψει ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα, που θα ταλανίσει τους πολίτες και την επίσημη εξουσία για ενάμιση περίπου αιώνα: η γλωσσική διαμάχη μεταξύ των δημοτικιστών και των αρχαϊστών, η οποία πήρε μεγάλες διαστάσεις, καθώς η καθιέρωση της καθαρεύουσας εξυπηρετούσε ιδιοτελείς σκοπούς, όπως αποκαλύπτει ο συγγραφέας. Επειδή η καθαρεύουσα ήταν κατανοητή από λίγους, υπήρχαν πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι διορίζονταν και αμείβονταν από το ελληνικό δημόσιο, για να εξυπηρετούν τους πολίτες με την ερμηνεία των κειμένων της καθαρεύουσας.
Συγχαίρω θερμά τον κ.Μπουσουλέγκα για την πρωτοτυπία του έργου του, τις ευαισθησίες και τις ανησυχίες που έχει, αλλά και για τη διορατικότητα που τον διακρίνει. Είναι αλήθεια πως στις μέρες μας σπανίζουν τέτοιου είδους έργα, δεδομένου ότι η απόκτηση γνώσεων έχει αποκτήσει έναν χρησιμοθηρικό χαρακτήρα και οι ανθρωπιστικές αξίες μοιραία έχουν υποχωρήσει στην τεχνοκρατική εποχή μας. Δεν θα ήταν υπερβολή αν έλεγα ότι τα «Ελληνικά Ανθρωπωνύμια» είναι ανάθημα στον ελληνισμό, γι’ αυτό και εύχομαι από καρδιάς το βιβλίο να δικαιωθεί τη θέση που του αξίζει».
Μετά το τέλος της βιβλιοπαρουσίασης ακολούθησαν ερωτήσεις προς τον συγγραφέα, συζήτηση και τοποθετήσεις του συγγραφέα και των προσκεκλημένων.
