H καθολική ενότητα μεταξύ μεγαλοεπιχειρηματιών και του οργανωμένου ποντιακού χώρου σε πολιτιστικό επίπεδο Ποντιακών Ομοσπονδιών και της ΔΙΣΥΠΕ φαντάζει, αλλά είναι σε βάρος του λαϊκού πολιτισμού που υπηρετούν τα σωματεία
Η αναφορά μου έχει να κάνει με την «ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ» η οποία πρωτοεμφανίστηκε στις 25/9/2016. Σήμερα έχει διαφορετικό όνομα, λέγεται «ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ» (Ε.Κ.Π.Ε.) και η οποία ανάρτησε στις 9 Ιανουαρίου 2018 τις γενικές προτάσεις της στο διαδίκτυο, για τα 100 χρόνια Γενοκτονίας.
Οι συμπατριώτες μας που πρωτοστατούν μέσα από την ΕΚΠΕ είναι πολύ γνωστοί, φίλοι μου και ορισμένοι από αυτούς είναι μέλη του Συλλόγου Καυκασίων Καλαμαριάς «ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ». Στο παρελθόν έχουμε συνεργαστεί σε διάφορες σοβαρές προγραμματισμένες δραστηριότητες του Συλλόγου, όταν ήμουν Γενικός Γραμματέας και πρόεδρος. Τους ευχαριστώ για το ενδιαφέρον τους και τους αγαπώ όλους. Νομίζω τα συναισθήματα μας είναι αμοιβαία, δεν έχω προσωπικά τίποτε με κανέναν. Είναι δύσκολη η παρέμβαση μου το καταλαβαίνω και μπορεί να παρεξηγηθώ, αλλά θα προσπαθήσω να το επιχειρήσω, με την 57χρονη αδιάκοπη εμπειρία που έχω στο λαϊκό μαζικό κίνημα, γιατί έχει ιδεολογικοπολιτικό περιεχόμενο και αφορά όλα τα σωματεία. Εκτιμώ, όμως, ότι η προσπάθεια τους ξεκινάει από ένθερμο αυθόρμητο πατριωτισμό και δεν γνωρίζουν που πρέπει ακριβώς να ακουμπήσουν. Η ενέργεια τους, χωρίς να το «καταλαβαίνουν», έχει ιδεολογικό πολιτικό υπόβαθρο. Αυτό μπορεί να τους εκθέσει κατά την άποψη μου, εκτός εάν δεν τους ενδιαφέρει. Εάν τους ενδιαφέρει πραγματικά, για να κατανοηθεί το παρόν κείμενο μου σε βάθος, πρέπει να διαβαστεί και το σχετικό άρθρο μου, με θέμα: «Η «νόμιμη» διαφθορά, είναι το υπόβαθρο για την ανάπτυξη της παράνομης διαφθοράς στον καπιταλισμό και δεν πρόκειται να εξαλειφθεί» (το άρθρο αναρτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2018 στο site efxinospontos.gr, Κώστας Χάρης:)
Εκείνο που διαπιστώνω στην δεύτερη συνεδρίαση της ΕΚΠΕ, οι αδύνατες πλευρές της έχουν αυξηθεί. Στις 25/9/2016 έβαζε έντονα την ενοποίηση των δυο ομοσπονδιών της ΠΟΕ και της ΠΟΠΣ σε μια, τώρα εγκατέλειψε αυτήν την πρόταση και τονίζει, ότι θα παραιτηθεί με την δημιουργία της μίας και μοναδικής Παγκόσμιας Καθολικής Ποντιακής Συνομοσπονδίας και ότι κανείς από τα μέλη της προσωρινής επιτροπής δεν θα είναι υποψήφιος για καμία θέση σε καμία Ομοσπονδία ή Συνομοσπονδία. Ενώ από καιρό λειτουργεί και δρα το τριτοβάθμιο όργανο, η ΔΙΣΥΠΕ. Εδώ που τα λέμε η ΕΚΠΕ δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να πείσει το σωματείο «Παναγία Σουμελά» και την ΠΟΠΣ, να προσχωρήσουν στην ΠΟΕ και θα μπορέσει να ενώσει τις ελληνοποντιακές ομοσπονδίες άλλων χωρών στην ΔΙΣΥΠΕ, οι οποίες έχουν αντιθέσεις και προβάλουν διάφορες αξιώσεις; Δεν μπόρεσα να καταλάβω, γιατί η επιτροπή δεν περνάει μέσα από τις θεσμοθετημένες επιτροπές της ΠΟΕ, το ενδιαφέρον και τις προτάσεις της, για να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα - κύρος, μια και επικαλείται ότι ξεκινάει από ευαισθησίες δημοκρατικές και πατριωτικές. Εδώ είναι που με προβληματίζει έντονα η στάση της, παρ’ ότι φαίνεται ότι έχει «καλές προθέσεις». Αλήθεια πόσο δημοκρατικό είναι, όταν το σωματείο «Παναγία Σουμελά» και η ΠΟΠΣ είχαν όλο τον χρόνο και την δυνατότητα να πάρουν μέρος στο οργανωτικό συνέδριο το 2003 και αργότερα, όμως δεν το έπραξαν. Ενώ διαλύθηκαν όλες οι άλλες ομοσπονδίες και δημιούργησαν την ΠΟΕ με δημοκρατικές διαδικασίες.
Το σωματείο «Παναγία Σουμελά» και η ΠΟΠΣ δεν θέλουν την προσχώρηση τους στην ΠΟΕ και την ενότητα του οργανωμένου ποντιακού χώρου στην Ελλάδα, εάν δεν ελέγχουν το « Ιερό Ίδρυμα Παναγία Σουμελά», το οποίο μετονομάστηκε σε «Ιερό Προσκύνημα» και το έκαναν Ιδιωτικού Δικαίου. Για να ελέγχουν το «Ιερό Προσκύνημα» και για να γίνει κάποιος τακτικό μέλος του σωματείου με δικαίωμα ψήφου, πρέπει να τον προτείνουν δύο μέλη του Δ.Σ. και όχι απλά μέλη του σωματείου, όπως γίνεται σ’ όλα τα σωματεία. Να παραμείνει 3 χρόνια ως δόκιμο μέλος, αφού περάσει όλο το διάστημα από τεστ κοπώσεως, χωρίς δικαίωμα ψήφου, κάτι που είναι πέρα για πέρα αντιδημοκρατικό. Επίσης μέχρι σήμερα δεν έδωσαν στη δημοσιότητα το πόρισμα του ελέγχου που διενήργησαν ορκωτοί λογιστές στο «Ιερό Προσκύνημα» και διαβιβάστηκε στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
Ο επιχειρηματίας από την πρώην Σοβιετική Ένωση (ΣΕ), παροτρύνει με την από 7 Οκτωβρίου 2010 επιστολή του στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο για το Ίδρυμα «Παναγία Σουμελά», με εύσχημο τρόπο να μην λάβει υπόψη του το αίτημα της ΠΟΕ. Όλα τα παραπάνω που αφορούν τον αγώνα της ΠΟΕ για την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας και αλλαγή του νομικού και διοικητικού καθεστώτος του Ιερού Ιδρύματος «Παναγία Σουμελά», για να αποκατασταθεί η νομιμότητα και να επιτευχθεί η ουσιαστική ανιστόρηση της Ιεράς Μονής, μπλοκάρονται από το σωματείο «Παναγία Σουμελά» και ΠΟΠΣ με τις διασυνδέσεις που έχουν με τον μεγαλοεπιχειρηματία, την ηγεσία της εκκλησίας και το κρατικό μηχανισμό.
Εκείνο που πρέπει να τονιστεί, είναι, ότι δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί, πατριώτες ή ξένοι κεφαλαιοκράτες, χωρίς να εκμεταλλευτούν τους ανθρώπους. Ένα μικρό μέρος της απλήρωτης εργασίας των εργαζομένων που δουλεύουν στις επιχειρήσεις του μεγαλοεπιχειρηματία από την πρώην ΣΕ, πηγαίνει για «φιλανθρωπίες» και «ευεργεσίες», για να εδραιώσει την υστεροφημία του και να απλώσει τα πλοκάμια του. Επομένως υπάρχουν μόνον συμφέροντα που καλούνται να υπηρετήσουν τα μέλη της ΕΚΠΕ μέσα από τον οργανωμένο ποντιακό χώρο και μπορεί να βρεθούν εκτεθειμένοι και μπλεγμένοι. Φαίνεται ότι η ΕΚΠΕ συμφωνεί με τις αντιδημοκρατικές συμπεριφορές που επικρατούν στο σωματείο «Παναγία Σουμελά», στην ΠΟΠΣ και στον μεγαλοεπιχειρηματία και προσπαθεί να τα «εκμεταλλευθεί» και να τα αξιοποιήσει σε λάθος κατεύθυνση, σε βάρος της ΠΟΕ. Πέρα από τα παραπάνω, προστίθενται επίσης και τα παρακάτω. Οι ομοσπονδίες ΗΠΑ - ΚΑΝΑΔΑ, ΕΥΡΩΠΗΣ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ, ΠΡΩΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ δείχνουν με την στάση τους, ότι «συμφωνούν σιωπηλά» με το καθεστώς που επικρατεί στο σωματείο «Παναγία Σουμελά» και στην ΠΟΠΣ και δεν εξέφρασαν την άποψη τους μέχρι σήμερα, έστω διακριτικά - συμβουλευτικά, σε βασικά θέματα δημοκρατικής λειτουργίας. Ίσως το κάνουν για ευνόητους λόγους, να εκμεταλλευτούν τις αντιθέσεις που υπάρχουν, για να προβάλουν τις δικές τους προτάσεις, όπως, καμία ομοσπονδία να μην έχει πλειοψηφία στο ΔΣ και στον αριθμό των εκλεκτόρων της ΔΙΣΥΠΕ.
Άλλοι πάλι προτείνουν την εκ περιτροπής ανάθεση της κυκλικής προεδρίας σε όλες τις ποντιακές ομοσπονδίες της δύναμης ΔΙΣΥΠΕ. Και οι δυο προτάσεις κρύβουν εγωιστικές διαθέσεις, προς εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων. Από την στιγμή που προσπαθούν να καταργήσουν την αρχή της δημοκρατικής πλειοψηφίας, στις αποφάσεις σε ένα τριτοβάθμιο συλλογικό φορέα και να την αντικαταστήσουν από άλλο αντιδημοκρατικό εκλογικό μέτρο, το όργανο που θα προκύψει θα είναι αυταρχικό και αναποτελεσματικό. Πέρα που οι θέσεις αυτές υποτιμούν την νοημοσύνη, απαξιώνουν και το ρόλο των μελών των σωματείων. Οι ως άνω δυο προτάσεις διευκολύνει τον ξεπεσμό από τις αρχές και τις αξίες που καλούμαστε να υπηρετήσουμε, γιατί ακριβώς, δεν υπάρχει αντιστοιχία με την ετυμηγορία των μελών της δύναμης των σωματείων των ομοσπονδιών.
Ενώ η πλειοψηφία των σωματείων μέσω των αντιπροσώπων τους από όλες τις ομοσπονδίες θέλει για Πρόεδρο, π.χ. Εκπρόσωπο από την Ομοσπονδία Α΄, οι Ομοσπονδίες του εξωτερικού, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των αντιπροσώπων, θέλουν να επιβάλουν με βάση τις προτάσεις τους, να εκλέγουν εκπρόσωπο για Πρόεδρο από την Ομοσπονδία Β΄, στην ΔΙΣΥΠΕ (π.χ., εκλέχθηκε πρόεδρος αντιπρόσωπος από σωματείο της Γερμανίας. Μετά την τριετή θητεία του, μπορεί να εκλεγεί Πρόεδρος από άλλη ήπειρο, ανάλογα με τον συσχετισμό που θα προκύπτει κάθε φορά. Αυτό σημαίνει όμως, να υπάρχει αλληλοσεβασμός, εμπιστοσύνη μεταξύ των ποντίων και όχι άγονη αντιπαράθεση χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, που καλλιεργεί την καχυποψία, την εσωστρέφεια, την δυσπιστία και τελικά να ζητείται η κατάργηση της απλής αναλογικής). Αυτή η συγκεντρωτική μέθοδος που προτείνεται, λειτουργεί σαν καπέλωμα σε βάρος των αντιπροσώπων της πλειοψηφίας των σωματείων, έτσι ώστε το όργανο να χάνει την αξιοπιστία του και την έξωθεν καλή μαρτυρία. Όχι, ότι η αναλογική είναι «πανάκια για πάσα νόσο» και θα λύσει δια μαγείας όλα τα προβλήματα.
Η μη επίλυση των προβλημάτων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο άνισο και άδικο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, τα δεινά που περνάει ο λαός. Αλλά τουλάχιστον, δεν απορρίπτεται της πλειοψηφίας των αντιπροσώπων των σωματείων η άποψη, για την επιλογή που κάνουν για την ανάδειξη προέδρου στην ΔΙΣΥΠΕ. Μοιάζει όμως, με τους μπόνους των βουλευτών που παίρνει το πρώτο κόμμα στις εθνικές εκλογές για να κυβερνήσει, ενώ ο λαός δεν του έδωσε την πλειοψηφία ή μοιάζει η όλη υπόθεση, με το δημοψήφισμα του ΣΙΡΥΖΑ. Ο λαός ψήφισε το ΟΧΙ και τελικά το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ. Θυμάστε την απογοήτευση που αισθάνθηκαν αυτοί που ψήφισαν ΟΧΙ;
Έτσι άθελα ή ηθελημένα η ΕΚΠΕ λειτουργεί παραπλανητικά για τα μέλη των σωματείων και ομοσπονδιών. Τι σχέσεις μπορεί να έχει η θέση της, η άποψη και η πρότασή της με τον ποντιακό οργανωμένο χώρο, όταν ασπάζεται τις ως άνω τακτικές, ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις των μελών του, που στο σύνολό τους είναι άνθρωποι της βιοπάλης και του μεροκάματου, που τους καταπιέζει και τους εκμεταλλεύεται απάνθρωπα η ολιγαρχία του πλούτου και τους έχει εξαθλιώσει οικονομικά; Εκτός απ’ αυτά και τα σωματεία έχουν σοβαρά προβλήματα λειτουργίας και δράσης, εξαιτίας των οικονομικών. Η ΕΚΠΕ τους ζητά να βρεθούν στο ίδιο μετερίζι με τον μεγαλοεπιχειρηματία. Από τότε που εμφανίστηκε στον Ελλαδικό χώρο, άρχισαν και τα προβλήματα ενότητας στον οργανωμένο ποντιακό χώρο, εντός και εκτός Ελλάδας. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι οι οποιοιδήποτε «πρόθυμοι» θα έχουν αρνητικό αντίκρισμα στο τέλος. Ήδη το έγκλημα έχει επιτευχθεί. Όπως διέσπασε ο μεγαλοεπιχειρηματίας την ΔΙΣΥΠΕ και χρησιμοποίησε την ομάδα των εννέα (9) μελών του Δ.Σ., που αποχώρησε στις 8 Μαΐου του 2017 από Δ.Σ. της Π.Ο.Ε, έτσι και χειρότερα θα ενεργήσει και στο μέλλον, όταν θα έχει εδραιωθεί πλήρως και θα ελέγχει την κατάσταση. Οι ως άνω ενέργειες υποβάθμισαν την δυναμική και το ρόλο της ΠΟΕ και της ΔΙΣΥΠΕ, εξαιτίας εγωιστικών συμπεριφορών.
Στην αντιδημοκρατική συμπεριφορά και τακτική του σωματείου «Παναγίας Σουμελά», της ΠΟΠΣ, του Ερευνητικού Κέντρου Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα και των ανεδαφικών απαιτήσεων των ως άνω ομοσπονδιών «παγιδεύτηκε» η ΕΚΠΕ, με στόχο να βοηθήσουν τον μεγαλοεπιχειρηματία να ισχυροποιήσει την παρουσία του και να παίζει ηγετικό ρόλο μέσα από την ΔΙΣΥΠΕ στα παγκόσμια οικονομικά δρώμενα, για να αυγατίσει τα κέρδη του, παρά για να βοηθήσει στην διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Αφού τόσο πολύ ενδιαφέρεται η ΕΚΠΕ για την ενότητα του οργανωμένου ποντιακού χώρου. Να μας πει αν θέλει, τί ενέργειες έκανε μέχρι τώρα για να βοηθήσει: 1).Να προσχωρήσει το σωματείο «Παναγία Σουμελά» στην δύναμη ΠΟΕ. 2). Να διαλυθεί η ΠΟΠΣ και να προσχωρήσει στην ΠΟΕ. 3).Να Αλλάξει το νομικό και διοικητικό καθεστώς του Ιερού Ιδρύματος «Παναγία Σουμελά». 4). Να δοθεί στη δημοσιότητα το πόρισμα του ελέγχου που διενήργησαν ορκωτοί λογιστές στο «Ιερό Προσκύνημα» και διαβιβάστηκε στο Ελεγκτικό Συνέδριο. 5). Να δώσει εξηγήσεις ο μεγαλοεπιχειρηματίας για την σκόπιμη αποπροσανατολιστική θέση που πήρε σε συνέντευξη που έδωσε σε έλληνες δημοσιογράφους μετά το φεστιβάλ της Μόσχας, σχετικά όσο αφορά τη Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας και την επιστολή που έστειλε στο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών στις 7/10/2010, για την αλλαγή του νομικού καθεστώτος του Ιερού ιδρύματος «Παναγίας Σουμελά», χωρίς να μπει στον κόπο να συνεννοηθεί και να συνεργασθεί στοιχειωδώς με το ΔΣ της ΠΟΕ, ενώ οι ενέργειες του εξελίσσονται στο χώρο δράσης της ΠΟΕ. 6). Να αντικατασταθεί με δημοκρατικές διαδικασίες το αυθαίρετο δικαίωμα της ΕΚΠΕ να παρακάμπτει, όλα τα ΔΣ των ομοσπονδιών και της ΔΙΣΥΠΕ, που εκλέγονται με δημοκρατικές διαδικασίες και να απαιτεί να εφαρμόσουν το πρόγραμμά της; Σε ποια λογική τέλος πάντων στηρίζεται η όλη αυτή προσπάθεια που φαίνεται να είναι «αυταρχική», όπως και το μεγάλο κεφάλαιο και να υποτιμά το ρόλο των εκλεγμένων οργάνων της πλειοψηφίας; 7). Να περνούν οι όποιες προτάσεις των ενδιαφερομένων ποντίων και φορέων μέσα από τις θεσμοθετημένες επιτροπές της ΠΟΕ, για να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα - κύρος, μια και επικαλείται η ΕΚΠΕ, ότι ξεκινάει από ευαισθησίες δημοκρατικές και πατριωτικές. 8). Να λειτουργήσει η αρχή της δημοκρατικής πλειοψηφίας μέσα στα όργανα της ΔΙΣΥΠΕ και όχι η μεθόδευση πλασματικών πλειοψηφιών σε βάρος των μελών σωματείων, που υποτιμούν την νοημοσύνη κα απαξιώνουν τον ρόλο τους.
Η πρόταση για την «Καθολική Ποντιακή Ενότητα», δηλαδή των κοινωνικών τάξεων, μεταξύ μεγαλοεπιχειρηματιών και σωματείων στον οργανωμένο ποντιακό χώρο, σε πολιτιστικό επίπεδο, στις σημερινές συνθήκες της βαθιάς κρίσης που περνάει ο καπιταλισμός, είναι μεγάλη «πρωτοτυπία» της ΕΚΠΕ, λες και ζούμε σε αταξική κοινωνία. Είναι ανεπίτρεπτο σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης, όπου ο πλούσιος γίνεται πλουσιότερος και ο φτωχός φτωχότερος, να στηρίζει η ΕΚΠΕ «απροκάλυπτα» τον μεγαλοεπιχειρηματία. Οι ομοσπονδίες και ΔΙΣΥΠΕ δεν είναι ΠΑΕ, που τις περισσότερες τις έχουν καταχρεώσει οι μέτοχοι επιχειρηματίες.
Κατόπιν των παραπάνω διεργασιών, δεν μπορεί να συζητείται κατά την άποψή μου πρόταση της ΕΚΠΕ, που θα εξυπηρετεί στενά εγωιστικά ταξικά συμφέροντα ιδιωτών μεγαλοεπιχειρηματιών και στο όνομα δήθεν κάποιων στόχων που βάζουν, να καλούν τις ομοσπονδίες να τις υλοποιήσουν. Αυτές οι ενέργειες αποπροσανατολίζουν και μπερδεύουν τον κόσμο. Οι διεργασίες που εξελίσσονται στο εργατικό κίνημα, εξελίσσονται και στο πολιτιστικό λαϊκό κίνημα του οργανωμένου ποντιακού χώρου. Πρέπει να γίνει συνείδηση, ότι η πλουτοκρατία αντιστρατεύεται γενικά τον λαϊκό πολιτισμό, που υπηρετούν τα πρωτοβάθμια σωματεία, για τα δικά της συμφέροντα. Θα χειροτερεύσει η κατάσταση σε βάρος των σωματείων, αν μπάσουν μέσα στα ηγετικά όργανα των ομοσπονδιών και της ΔΙΣΥΠΕ μεγαλοεπιχειρηματίες. Σ’ αυτό πρωτοστατούν ιδίως, αυτοί που έχουν αγκαλιάσει ασφυκτικά τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Μέσα σε κάθε καπιταλιστική χώρα υπάρχουν δυο εθνικοί πολιτισμοί, ο λαϊκός που υπηρετούν τα πρωτοβάθμια σωματεία και ο κυρίαρχος που υπηρετεί η πλουτοκρατία και επομένως δεν υπάρχει ενιαίος πολιτισμός.
Δεν είναι όπως βλέπετε μόνο η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας και τα φεστιβάλ χώρου της νεολαίας που μας ενώνουν. Πρέπει να μας ενώνει και το γεγονός, το πώς θα επιβιώσουν τα σωματεία. Χωρίς σωματεία δεν υπάρχουν ομοσπονδίες. Το οικονομικό πρόβλημα που ταλανίζει τα σωματεία εδώ και δεκαετίες, δεν μπόρεσε συνολικά το κράτος να το λύσει, θα το λύσουν μεμονωμένοι επιχειρηματίες; Οι θέσεις μας δεν πρέπει να είναι, ότι βολεύει, την όποια ΕΚΠΕ ή ορισμένες ποντιακές ομοσπονδίες ή ορισμένα μεγάλα ηγετικά σωματεία ή μερικούς μεσάζοντες. Τα Διοικητικά Συμβούλια των ομοσπονδιών εκλέγονται από το σύνολο των μελών των σωματείων της δύναμης των, που έχουν εκ διαμέτρου αντίθετα ταξικά συμφέροντα με αυτά των μεγαλοεπιχειρηματιών. Μπορεί ορισμένοι να παρεξηγούνται από τα γραφόμενά μου, αλλά έτσι είναι. Αυτό δεν είναι συλλογικότητα. Δυστυχώς έχει γίνει για ορισμένους αυτό το πρόβλημα κανόνας. Έτσι δεν αντιμετωπίζονται οι γενικοί στόχοι που βάζει ο οργανωμένος ποντιακός χώρος. Η απάντηση βρίσκεται στους ταξικούς αγώνες, για να δοθεί συνολική λύση στα προβλήματα των σωματείων και όχι επιλεκτική, αυτών που έχουν την πρωτοκαθεδρία.
Διαφωνώ με την ΕΚΠΕ και άλλους, που βάζουν επίμονα την ενότητα του οργανωμένου ποντιακού χώρου στις παραπάνω αρχές. Η Ενότητα έχει επιτευχθεί το 2003 όπως προαναφέρω. Τώρα πιέζουν υποκριτικά για την ενότητα των ομοσπονδιών στην ΔΙΣΥΠΕ. Δηλαδή, για χάρη των επιχειρηματιών και ορισμένων θρησκευτικών παραγόντων (διαχρονικά πήγαιναν πάντα μαζί, χέρι - χέρι, τώρα θα χωρίσουν;), να διαλυθεί ολόκληρο εποικοδόμημα που φτιάχτηκε με πολύ κόπο και κούραση, για να ικανοποιηθούν οι επιθυμίες μιας προηγούμενης αρρωστημένης κατάστασης, που ταλάνιζε επί χρόνια τον ποντιακό οργανωμένο χώρο.
Όσοι πράγματι ενδιαφέρονται ουσιαστικά και πονούν, που είναι «διασπασμένος ο ποντιακός οργανωμένος χώρος» όπως λένε, μπορούν ελεύθερα να γραφούν χωρίς περιοριστικούς όρους, όπως βάζει το σωματείο «Παναγία Σουμελά», με βάση το καταστατικό, να πάρουν από τα μέσα τις τύχες της Ομοσπονδίας και ΔΙΣΥΠΕ και να εφαρμόσουν το πρόγραμμα τους. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού, πρόχειρα, εφήμερα, χωρίς προοπτική, αλλά απλώς να ικανοποιήσουν κάποια θέλω των επιχειρηματιών και θρησκευτικών παραγόντων, που έπαιξαν οι πολιτικοί προκάτοχοί τους αρνητικό παρόμοιο ρόλο στις κρίσιμες στιγμές που περνούσε ο ελληνικός λαός στον Πόντο.
Το γεγονός, ότι, την ίδια στιγμή που λένε όλα τα παραπάνω, αγκαλιάζουν σφικτά τον μεγαλοεπιχειρηματία, το σωματείο «Παναγία Σουμελά» και την ΠΟΠΣ, που είναι κατά των δημοκρατικών διαδικασιών. Μπλοκάρουν τα δίκαια αιτήματα του οργανωμένου ποντιακού χώρου, με τις διασυνδέσεις που έχουν με τον μεγαλοεπιχειρηματία, τον εκκλησιαστικό χώρο και τον κρατικό μηχανισμό. Έτσι μόνο μπορούν να ψαρεύουν στα θολά νερά, για να διαιωνίζουν την παρουσία τους στα ποντιακά δρώμενα, να δημιουργούν προβλήματα συμμετοχής, συνεργασίας, συντονισμού μεταξύ των σωματείων στην Ελλάδα, Ομοσπονδιών του εξωτερικού και να επηρεάζουν τα μέλη της ΕΚΠΕ.
Η οποιαδήποτε «ενότητα» αν επιτευχθεί με μεγαλοεπιχειρηματίες ποντίους, θα υπάρχει ο κίνδυνος να χρησιμοποιήσουν κάτω από ορισμένες συνθήκες σαν πιόνι για δικούς τους λόγους, τον οργανωμένο ποντιακό χώρο, όπως γίνονταν πριν την δημιουργία της ΠΟΕ. Δεν πρέπει να λειτουργούμε σαν λιγούρηδες, κολοτούμπες και καιροσκόποι. Οι μεγαλοεπιχειρηματίες αφού σε αξιοποιήσουν και σε ξεζουμίσουν, μετά σε πετούν σαν στυμμένη λεμονόκουπα, αν δεν συνεχίσεις να τους υπηρετείς. Ως τόσο η ιστορία μας διδάσκει από το παρελθόν σχετικά και πρέπει να την παίρνουμε υπόψη μας, όσο αφορά, τις συμπεριφορές και τις τακτικές των πλουτοκρατών που είχαν την ευθύνη της διαχείρισης της πολιτικής και οικονομίας στα τεκταινόμενα του Πόντου. Οι επιπτώσεις ήταν σοβαρές στην ομαλή πορεία του ελληνισμού (έχω γράψει σχετικά σε προηγούμενα δημοσιευμένα κείμενά μου).
Ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες των πράξεων του, για ότι συμβεί στην απρόσκοπτη ομαλή πορεία του οργανωμένου ποντιακού χώρου, εντός και εκτός της Ελλάδας.
Θεσσαλονίκη 24/01/2018
Με πατριωτικούς ταξικούς χαιρετισμούς ο ανιστόρητος Κώστας Χάρης
