«Έτον Καλομηνάς (Μάιος) και τα γαϊδούρια αείκον καιρόν κυνηγούνε να ζευγαρών’νε και παστάν (κυριολεκτικά) κόφ’νε, πι λέει, και τα αλεσίδας και τα σκοινία και τρέχ’νε να ευρήκ’νε συντρόφ’σαν!

Η σχωρεμέντσα η θεία Παλάσα είχεν έναν αρνικόν γάιδαρον και πάντα έδενεν ατον απ’εσ’ σο τσιμέν (λιβάδι) άνθεν χερού α’ σο σπίτ’ν α’τ’ς για να έν’ σιμά και επορεί όποτε θελ’ να σεμερλιαεύ’ ατον και τρέχ’ σου χωραφί’ τα δουλείας άμα εκείνος ο αφορισμένον έκοφτεν το σκοινίν και έτρεχεν σο αράεμαν συντρόφ’σας!

Οι οικοκυραίοι που είχαν τα θελκά επουγαλεύταν (αγανάκτησαν). Καμίαν κι εύρηκαν το χαϊβάν ατουν όθεν κεκά’ έδεσαν ατο!

Μίαν, αλλομίαν, επήαν σην θείαν την Παλάσην και εποί’καν την παρατήρησιν ατουν!

– Θεία Παλάση ατόν τον γάϊδαρον εσουν τερέστεν και δέστ’ ατον καλά μη κόφτ’ και πάει ταραχίζ’(αναστατώνει) τ’ εμέτερα τα χαϊβάνια και εφτάει ατα και κόφ’νε και φέβ’νε και ρούζομε και αραεύουμ’ ατα και χασομερούμε α’ σα δουλείας εμουν!

Καιρόν για χάσιμον απάν σου καπνού την φυτείαν ποίος έχ!!

Άχαρος η Παλάση επαίρεν έναν σιβέλ’ (κουβάρι - τολύπη) σκοινίν και με τον εγγονόν ατ’ς εξέβαν νευριασμέν, να αραεύ’νε τον γάϊδαρον ατουν. Κάποτε, ιστέ, εύραν ατον σ’ έναν τσιμέν’ απάν’ σ’ έναν γαϊδάραν!

Η σχορεμέντσα η Παλάση νευριασμέντσα, επίασεν ατον α’ σο δουκάλ’, (χαλινάρι) εκατήβασεν ατον, εταντάντσεν (ταρακούνησε) ατον με τα νεύρα, δύο τρία φοράς και τσαϊχτά (φωναχτά) είπεν ατον.

-Καλόερον θα εφτάω σε!

-Σο μαναστήρ’ θα βάλλω σε!

–Γαϊδάρας κατσίν (μέτωπο) άλλο ’κι θα ελέπ’ς!!!

Έικιτι θεία Παλάση!

Λαφρύν το χώμαν ντο σκεπάει σε!!
Σημείωση: Οι περιγραφές είναι αληθινές και όχι φανταστικές ούτε τολμηρές!!

Από το υπό έκδοση βιβλίο μου «……..» θα εκθέσω στην αγάπη σας διάφορα περιστατικά έτσι όπως χαράχτηκαν και τα ανακαλώ στην μνήμη μου από τα παιδικά μου χρόνια αρχίζοντας από την αντίδραση της αλησμόνητης κυρά Παλάσας Δημητριάδου, γιαγιάς του παιδικού και σπάνιου φίλου μου Γιώργου Δημητριάδη από το Εβρενεζλί, όταν γείτονες της εξέφρασαν τη διαμαρτυρία τους για το ζωηρό και ατίθασο γαϊδουράκο της!

Θα αφηγούμαι πάντα στην μητρική μου γλώσσα παραθέτοντας μέσα σε παρένθεση ελεύθερη απόδοση - ερμηνεία γιατί ως γνωστό ο μεταφραστής είναι προδότης (prodouttore proditore)του κειμένου.