Θάλασσα, η ζωή. Ξεκινάς να την ταξιδέψεις και, σαν βρεθείς στ’ ανοιχτά της, πρέπει να αποφασίσεις ... αν θα συνεχίσεις. Κάποιοι επιστρέφουν στην ασφάλεια του λιμανιού, ίσα – ίσα για να διαπιστώσουν πως αυτή ήταν η χειρότερη επιλογή, επειδή τίποτα δεν μένει το ίδιο...
Μόνο οι αναμνήσεις χρωματίζουν τα περασμένα και νομίζουμε πως εκείνα μένουν απαράλλαχτα. Ακόμα και ένας δρόμος, αν τον περάσεις για δεύτερη φορά, θα διαπιστώσεις πως είναι διαφορετικός, επειδή εσύ έχεις αλλάξει.
Ερώτηση: Ποιοι ήταν οι λόγοι της αναγκαστικής προσφυγιάς από την Ίμβρο στην Ελλάδα;
Απάντηση: Στην Ίμβρο, το νησί μου, στο βόρειο Αιγαίο… «Ζούσαμε αμέριμνοι, κατά τα πατροπαράδοτα έθιμά μας, φτωχοί αλλά ευτυχισμένοι, ξεχασμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο σε αυτήν την άκρη της γης, όμως τίμιοι νοικοκυραίοι με τα πανηγύρια μας, με τις ξωμεριές μας, με τα κοπάδια μας, με τους έρωτες των νέων μας και τα βιολιά και τα σαντούρια που συνοδεύουν τους γάμους των, με την παραδοσιακή ευσέβεια και την προσήλωσή μας στην πίστη των πατέρων μας, εύγλωττη έκφραση της οποίας αποτελούν τα πολυάριθμα εξωκκλήσια μας. Έτσι λοιπόν όμορφα και καλά, ήσυχα και ειρηνικά ζούσαμε οι Ίμβριοι σ’ αυτή τη «Μικρή Πατρίδα» λέει ο Πατριάρχης μας Κ.Κ. Βαρθολομαίος, το σύμβολο της θρησκείας μας και της φυλής μας.
Όμως... κει που τα όνειρα πιάσαν ρίζες και πετούσαν βλαστάρια... ξέσπασε καταιγίδα, ήρθε φουρτούνα και έσβησε γραμμές που όριζαν ζωές, και χάραξε νέες που σαν το αλέτρι πέρασαν και κομμάτιασαν τις λεπτές ρίζες της ζωής των Ιμβρἰων, και έσβησε την Ελληνική Ίμβρο για να αναστήσει την Τουρκική Gökceada.
Και ο τόπος μου κίνησε για τη μεγάλη του πτώση…
Η Ρωμιοσύνη κατρακύλησε προς την εξαφάνιση…
Ερώτηση: Τι ήταν αυτό που σε παρακίνησε να ασχοληθείς στην Ελλάδα με την καλλιέργεια της ελιάς και την παραγωγή και τυποποίηση ελαιολάδου;
Απάντηση: Οι μνήμες …σαν τις Ερινύες….
«Αν η πραγματική πατρίδα μας είναι τα παιδικά μας χρόνια», εγώ πάνω στις αναμνήσεις από την Ίμβρο έχτισα τη ζωή του,…
Κείνες οι καταγραφές… η αγάπη για τη γη, ο ίσκιος της γιαγιάς ελιάς, οι γεύσεις, το ζυμωτό ψωμί, τα ντόπια γλυκά, το λιομάζωμα, η μυρωδιά του φρέσκου λαδιού μόλις έβγαινε από το λιοτρίβι και η γεύση του πάνω σε ψημένες φέτες ψωμιού, με αλάτι και ρίγανη…
Και... έτσι βρέθηκα στην Πελοπόννησο… στη γη των θρύλων και των παραδόσεων, στη γη των Μυκηνών και έκανα τα δικά μου λιοτόπια, έφτιαξα δικό μου λάδι και πάλι… σαν της Ίμβρου. Τα Ελληνόπουλα φεύγουν στο εξωτερικό, μεταναστεύουν….. Κείνες οι πληγές... στην πόλη δεν σβήνουν… ποτέ.
Ο μεγάλος μου γιος στο Λονδίνο... σπούδασε βιοπληροφορική… εδώ… τι να κάνει…; τι προοπτικές…;
Διάθεση αντίδρασης και μεράκι λειτούργησαν σαν καταλύτες και μοχλοί δράσης.
Στις δυσκολίες, τις απογοητεύσεις, τα πισωγυρίσματα, τον ανταγωνισμό, την απουσία υποστήριξης από το κράτος, αντίδοτο είναι το πείσμα και το όνειρο...
Τώρα πια δε θέλω να λέω «τι να κάνουμε, …έτσι είναι η ζωή», προτιμώ να λέω «θα κάνω τη ζωή μου, έτσι, όπως την ονειρεύομαι».
Τύχη λένε πως είναι όταν η προετοιμασία συναντάει την ευκαιρία. Έτσι δημιουργήθηκε το ελαιόλαδο E-LA-WON. Όλα χτίστηκαν από μηδενική βάση.
Η προσπάθεια στηρίχτηκε στην ποιότητα του προϊόντος και ντύθηκε με το περίβλημα της ιστορίας μας. Η ονομασία από την αρχαιότερή μας γραφή, τη Γραμμική Β΄.
Ψηφίδα - ψηφίδα φτιάχτηκε το παζλ του E-LA-WON. Ελαιόλαδο από την ελληνική γη, που το ταξιδεύουμε σε όλες τις γωνιές της γης. Χρυσαφένιος φυσικός χυμός, καθαρή, αφοπλιστικά λιτή και μαζί πλούσια γεύση…
Σαν το φτιάχνεις, νιώθεις σαν αλχηµιστής της φύσης, καθώς συµπυκνώνεις σε γυάλες και µπουκάλια τον ήλιο και τη γενναιοδωρία της ελληνικής ελιάς και κείνα τα κύµατα αρωµάτων που ξεχύνονται είναι από µόνα τους σωστό πανηγύρι…».
Όλα καμωμένα σύμφωνα με τις σύγχρονες επιταγές και απαιτήσεις… Επικοινωνία του προϊόντος στα ΜΜΕ και προώθησή του. Εξωστρέφεια και εκθέσεις. Υποστήριξη του προϊόντος στο διεθνή ισοπεδωτικό ανταγωνισμό των μεγάλων στην ΑΝUGA στη Γερμάνια, στη SIAL στη Γαλλία, στη FoodExpo στην Ελλάδα. Διείσδυση και πωλήσεις στην Ελληνική αγορά και σε διεθνείς αγορές στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, στο DUBAI, Abu Dhabi, Bahrain, Bangkok, Αμερική.
Σοφία ζωής συμπυκνώνει η φράση «τα αγαθά κόποις κτῶνται» μα και η φράση «οι πιο όμορφες θάλασσες είναι αυτές που δεν ταξιδέψα ακόμη»…
Mεγάλη προσπάθεια, … μα και δικαίωση μεγάλη… διακρίσεις, βραβεία, έπαινοι… Τόσο για τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά όσο και για το ντιζάιν του προϊόντος. Καινοτόμα προϊόντα ελαιόλαδου, μονοποικιλιακά μέλια, pesto, «super foods», «…και σε πείσμα των καιρών και της γενικότερης ηττοπάθειας… θα ακολουθήσουν κι άλλα προϊόντα!».
Γιατί το μότο της ζωής μου είναι: «Επιμένω σ’ έναν άλλον κόσμο. Τον έχω τόσο ονειρευτεί τόσο πολύ έχω σεργιανήσει μέσα του που πια είναι σχεδόν αδύνατον να μην υπάρχει…».
Ερώτηση: Ξέρουμε πως η Ίμβρος έχει ελαιόδενδρα. Ποια κατά τη γνώμη σου είναι η ποιότητα τους και ποια εκείνη που εσύ καλλιεργείς στην Πελοπόννησο;
Απάντηση: Η Ίμβρος είχε τις δικές της αγριλιές, όμως κατά περιόδους θαλασσοπόροι έφερναν «μπόλια» από την Αδραμύτη της Μικράς Ασίας και από τη Μυτιλήνη τη λεγόμενη «κολοβή» καθώς και από τη Θάσο τη λαδολιά Θάσου. Έτσι οι παππούδες μας μπόλιαζαν στο άγριο το ήμερο και ευδοκίμησαν οι ποικιλίες: Ανδραμυτηνή, κολοβή, Θάσου. Βέβαια τότε δεν υπήρχαν οι καλές καλλιεργητικές πρακτικές και το ελαιόλαδο είχε αυξημένες οξύτητες – πλην όμως καθαρά βιολογικό.
Στην Πελοπόννησο πλέον τα πάντα είναι επιστημονικά: Νέα φυτώρια από Μυκήνες με ποικιλίες «κορονέϊκη» ως επί το πλείστον και «πατρινιά», σωστό κλάδεμα, έγκαιρη συγκομιδή, ψυχρή έκθλιψη, άμεσο φιλτράρισμα, αποθήκευση σε δεξαμενές αζώτου, τυποποίηση με ISO, επαγγελματική διακίνηση και διανομή, ξεχωριστές συσκευασίες, υψηλές φαινόλες, παγκόσμιες βραβεύσεις και διακρίσεις, συμμετοχή σε Διεθνής Εκθέσεις.
Ερώτηση: Έχεις προχωρήσει στην τυποποίηση ελαιολάδου, κάτι στο οποίο υστερούν οι Έλληνες παραγωγοί, οι οποίοι πωλούν χύμα σε Ιταλούς και Ισπανούς, οι οποίοι στη συνέχεια προχωρούν στην τυποποίηση και απολαμβάνουν το κέρδος. Γιατί κατά τη γνώμη σου γίνεται αυτό;
Απάντηση: Το να απολαμβάνεις την προστιθέμενη αξία από τα Ελληνικά προϊόντα με την τυποποίηση, καινοτομία και εξωστρέφεια δεν προσφέρει μόνο στον παραγωγό κέρδος, αλλά βοηθάει και την ίδια την οικονομία της χώρας μας. Στην E-LA-WON θεωρούμε ότι ο αγροδιατροφικός τομέας είναι ένας από τους τρεις πυλώνες της οικονομίας (μαζί με τον τουρισμό και τη ναυτιλία) γι’ αυτό και το χύμα ελαιόλαδο προς τους ανταγωνιστές μας Ιταλούς και Ισπανούς δεν συνάδει με την ανάπτυξη.
Ερώτηση: Τι σημαίνει για έναν Πολίτη με καταγωγή από την Ίμβρο να προοδεύει στην Ελλάδα;
Απάντηση: Ενώ… πέρασα από τις συμπληγάδες πέτρες της προσφυγιάς, στάθηκα όρθιος και πήγα παρακάτω. Ενώ… πέρασα από το «τίποτε» στο «κάτι» και προχώρησα και προχωράω στο «κάτι περισσότερο»… όμως…
«Η πόρτα της παιδικής ηλικίας… δεν έκλεισε ποτέ. Όλες εκείνες οι μέρες, οι νύχτες, οι ώρες, έχουν εντυπωθεί στο χάρτη της ψυχής και τις κουβαλάω μαζί μου. Αδυναμία και δύναμη ζωής όλα εκείνα… Και σαν θωρώ τους μικρούς μετανάστες του σήμερα… η ψυχή μου φτερουγίζει, η καρδιά μου μοιάζει με βιολί, με λαβούτο, με σαντούρι. Παρατάω το μολύβι και το δευτέρι, και κλείνω τα μάτια για να δω καλύτερα… με την καρδιά.
Ξέρω με μια γνώση που παγώνει «το σταυρό που κουβαλάνε…»
« Καλό τους ταξίδι…»
Ερώτηση: Τι σημαίνει για σένα η Πόλη, αλλά και ο Πόντος, τον οποίο επισκέφθηκες στην Πατριαρχική Θεία Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά από τον Οικουμενικό Πατριάρχη;
Απάντηση: Κωνσταντινούπολη: η Βασιλεύουσα, ο Βόσπορος, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τα Πρικηπονήσια, το Ζωγράφειο Λύκειο, η εφηβεία…
Πόντος: χαμένες αλησμόνητες πατρίδες ‘κει που ανάβει το καντήλι στην Παναγιά τη Σουμελά κάθε Δεκαπενταύγουστο με την έλευση λειτουργία του κ.κ. Βαρθολομαίου, συγκίνηση…
*Ο Γιάννης Καμπούρης, Professor, Writer, Entrepreneur, Πρόεδρος του εκπαιδευτικού οργανισμού «Σύγχρονο» και διευθύνων σύμβουλος της «E-LA-WON».
Ο Γιάννης Καμπούρης είναι φιλόλογος και διευθύνει από το 1989 την αλυσίδα φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης «Σύγχρονο» για την εισαγωγή των υποψηφίων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Είναι συγγραφέας βιβλίων εκπαιδευτικού περιεχομένου που κυκλοφορούν στις εκδόσεις Πατάκη.
Το 2015 ιδρύει και διευθύνει εταιρία παραγωγής και τυποποίησης ελαιολάδου και άλλων αγροτικών προϊόντων με την επωνυμία «E-LA-WON». Τα προϊόντα της «E-LA-WON» είναι βραβευμένο Ελαιόλαδο, Ποιοτικό Μονοποικιλιακό Μέλι, Αρρώνια και άλλες Υπερτροφές.
Η νεοσύστατη εταιρία του έχει τιμηθεί με 16 βραβεία και διακρίσεις. Το προϊόν «E-la-won Gold», ελαιόλαδο με φύλλα βρώσιμου χρυσού, έχει αναδειχθεί σε καινοτόμο ελληνικό προϊόν.
Ο Γιάννης Καμπούρης αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά, συμμετέχει ως ομιλητής σε συνέδρια, διαλέξεις, προγράμματα εκπαιδευτικού και επιχειρηματικού περιεχομένου και πλήθος σεμιναρίων, εκπομπών και ημερίδων στον ημερήσιο και τον ηλεκτρονικό τύπο στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Είναι παντρεμένος και έχει 3 παιδιά.
