Παρέμβαση στο συνέδριο της ΔΙΣΥΠΕ που διεξήχθη στο νέο δημαρχείο Πυλαίας – Χορτιάτη στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης, έκανε εκ μέρους του συλλόγου Ποντίων Κω «Ο Ξενιτέας», ο Αναστάσιος Ευθυμιάδης, την Κυριακή 6 Αυγούστου 2017.
Στην παρέμβασή του ο Αναστάσιος Ευθυμιάδης ανέφερε: «Το Ποντιακό ζήτημα είναι εθνικό ζήτημα και αφορά όλους τους Έλληνες, γι αυτό η διεθνοποίησή του πρέπει να γίνει κοινός στόχος.
Οι Αρμένιοι ενωμένοι μας έδειξαν τον δρόμο. Ας κάνουμε και εμείς το ίδιο. Λάθη της ηγεσίας του Ποντιακού Ελληνισμού για την διεθνοποίηση της Γενοκτονίας έγιναν εξ’ αρχής. Αντί να προσπαθήσουμε να ενωθούμε και να "συμμαχήσουμε" με τους γενοκτονημένους λαούς (Αρμενίους, Ασύρριους) ξεκινήσαμε μόνοι μας και αποσπασματικά να διεκδικούμε την αναγνώριση της Γενοκτονίας λες και ήμασταν οι μόνοι! Το λάθος δυστυχώς μεγενθύθηκε ξεχωρίζοντας ακόμη και τους αδελφούς Μικρασιάτες που όρισαν την 14η Σεπτεμβρίου ως ημέρα θρήνου της Μικρασιατικής καταστροφής, ενώ θα έπρεπε να γίνονται κοινές εκδηλώσεις… Εν πάσει περιπτώσει, τα τελευταία χρόνια έγιναν σοβαρά βήματα στην κατεύθυνση της «ενοποίησης» των Γενοκτονιών, αφού αυτές συνδέονται ιστορικά και όλες έγιναν από τον ίδιο θύτη και στον ίδιο γεωγραφικό χώρο!
Μια άλλη παράμετρος που δεν αναδείχθηκε όλα αυτά τα χρόνια είναι η επόμενη Γενοκτονία που συνέβη από το Σταλινικό Σοβιετικό καθεστώς. Άραγε γιατί αποσιωπάται το γεγονός; Ξεχάσαμε τις εκτοπίσεις, τις εξορίες στις εσχατιές της Σιβηρίας, αλλά και τις εκτελέσεις των ποντίων αδελφών μας. Η σιωπή αυτή βαραίνει όλους τους Ποντίους που ηγήθηκαν του χώρου μας. Μην ξεχνάμε την έρευνα του ελληνικής καταγωγής καθηγητή Ιβάν Τζουχά, από αρχεία της μυστικής οργάνωσης NKVD που μετονομάστηκε αργότερα σε KGB. «Ελληνική Επιχείρηση» ήταν ο κωδικός της επιχείρησης της NKVD για τις συλλήψεις και εκτελέσεις Ελλήνων, η οποία άρχισε στις 11 Δεκεμβρίου του 1937 και ολοκληρώθηκε στις 15 Απριλίου του 1938. Στην Σταλινική περίοδο: οι εύποροι συνελήφθησαν, εκτοπίστηκαν ή εκτελέστηκαν το ’30 ως «Κουλάκοι», μεγαλοαγρότες δηλαδή και άρα «εχθροί του λαού», εκείνοι –μερικές δεκάδες χιλιάδες– που διώχθηκαν το 1937 στην περιβόητη «επιχείρηση 13» με την κατηγορία της υπέρ της Ελλάδος κατασκοπείας (!) και όσοι εξορίστηκαν στη διάρκεια του πολέμου αλλά και το 1949 ως «συνεργάτες των Γερμανών» και «υπονομευτές» του σοβιετικού κράτους. Όπως λέει ο Ιβάν Τζούχα, από τα στοιχεία που διαθέτει προκύπτει ότι 38.000 ελληνικής καταγωγής σοβιετικοί πολίτες εξαφανίστηκαν στη «μαύρη τρύπα» των γκούλαγκ του Στάλιν. Η ελληνική επιχείρηση ήταν η υπ’ αριθμόν 13 και το 50% των ομογενών συνελήφθησαν τις πρώτες τρεις μέρες με την κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ της Ελλάδας! Πολλοί από τους συλληφθέντες εκτελέστηκαν αμέσως. Μόνο στην περιοχή του Ντονέτσκ, στην Κριμαία, από τις 20 Ιανουαρίου έως τις 5 Φεβρουαρίου του 1938 τουφεκίστηκαν χωρίς δίκη 3.140 Έλληνες.
Όσες φορές ακούσαμε κάποιους να μιλούν για ενότητα, αυτοί οι ίδιοι διαχώρισαν την θέση τους διεκδικώντας την καρέκλα της ηγεσίας των Ποντίων. Στην θεωρία πρώτοι, αλλά στην πράξη …. με καταγγελτικό «εισαγγελικό» λόγο… ότι φταίνε οι άλλοι και ποτέ αυτοί. Άλλοι πάλι… αναλώνονται σε προσπάθειες να μεταφερθεί η έδρα της ΠΟΕ από την προσφυγομάνα Θεσσαλονίκη στην Αθήνα με το αστείο επιχείρημα ότι θα μπορούν να πιέζουν την εκάστοτε κυβέρνηση καλύτερα εκ του σύνεγγυς ! Και εφ’ όσον υπάρχει ΣΠΟΣ στο κέντρο ποιος την εμπόδιζε να έχει πρωτοβουλίες που θα αναδείκνυαν τα προβλήματα του Ποντιακού Ελληνισμού;
Συμπατριώτες η παρέμβαση από τον ακριτικό Σύλλογο Ποντίων Κω ο ΞΕΝΙΤΕΑΣ, ελπίζουμε ότι θα εισακουσθεί από εχέφρωνες νόες. Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο Συνέδριο της ΔΙ.ΣΥ,ΠΕ από καρδιάς".
